Πάνω από 350 προσωπικότητες από όλο το κόσμο στηρίζουν το Μανιφέστο
“Να τερματίσουμε το σύστημα των ιδιωτικών ευρεσιτεχνιών”
Την ώρα που στην Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) αρχίζει ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων, πάνω από 350 προσωπικότητες από όλο το κόσμο διατρανώνουν την υποστήριξή τους στο Μανιφέστο “Να τερματίσουμε το σύστημα των ιδιωτικών ευρεσιτεχνιών! Για μια φαρμακοβιομηχανία κάτω από κοινωνικό έλεγχο και ένα δημόσιο, οικουμενικό και δωρεάν σύστημα εμβολιασμού” που υποστηρίζεται από πάνω από 250 οργανώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται μεγάλα διεθνή δίκτυα όπως η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών ή το People’s Health Movement (βλέπε τον κατάλογό τους εδώ).
Ο κατάλογος των προσωπικοτήτων δίνεται στη δημοσιότητα στις 8 Ιουνίου με την ευκαιρία της διάσκεψης της ΠΟΥ όπου εξετάζεται η αναστολή των ευρεσιτεχνιών των εμβολίων. Αυτές οι ευρεσιτεχνίες (πατέντες) προστατεύουν τα συμφέροντα μιας μικρής ομάδας μεγάλων ιδιωτικών φαρμακευτικών επιχειρήσεων και εμποδίζουν να αντιμετωπιστεί όπως θα έπρεπε, η πανδημία που έχει προκαλέσει το θάνατο περισσότερων από 3 εκατομμύρια και 745 χιλιάδες ανθρώπων.
Ανάμεσα σε αυτές τις προσωπικότητες βρίσκουμε τους Noam Chomsky και Nancy Fraser από τις ΗΠΑ, την Naomi Klein από τον Καναδά, την Arundhati Roy και την Tithi Bhattacharya από την Ινδία, την Silvia Federici και την Cinzia Arruza από την Ιταλία που διδάσκουν στις ΗΠΑ, στελέχη συνδικάτων και συλλόγων, πάνω από 90 βουλευτές (από Γερμανία, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Δανία, Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Τσέχικη Δημοκρατία,…) συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου της Γερουσίας της Βολιβίας και 22 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ανάμεσα στους υπογράφοντες είναι επίσης οι δήμαρχοι του Βαλπαραίσο της Χιλής ή του Κάδιξ της Ισπανίας καθώς και πολλοί δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι. Επίσης, υποστηρίζουν το Μανιφέστο υπεύθυνοι εντύπων πληροφόρησης και γνώμης καθώς και δημοσιογράφοι. Τέλος, στηρίζουν το Μανιφέστο πολυάριθμοι πανεπιστημιακοί.
Ωστόσο, αυτή η “ένοχη αμνησία” δεν χρησιμεύει σε τίποτα μια και η (ελληνική) ομαδική παράκρουση εκείνων των εφιαλτικών χρόνων είναι πάντα παρούσα, θρονιασμένη στην καρδιά της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας. Και αυτό όχι μόνο επειδή πολλοί από τους σφαγείς της Σρεμπρενίτσα έμελλε να γίνουν αργότερα γνωστότεροι σαν βουλευτές και στελέχη της Χρυσής Αυγής. Ούτε επειδή πάρα πολλοί από τους ενθουσιώδεις θαυμαστές των δολοφόνων του Σαράγεβο βρέθηκαν στις επόμενες δεκαετίες στις πρώτες γραμμές των ποικίλων “εθνικιστικών” και λοιπών ρατσιστικών εξάρσεων. Η πελώρια πληγή που άνοιξε τότε, παραμένει πάντα ανοιχτή καθώς το ρατσιστικό και εθνικιστικό δηλητήριο που έσταξε η τότε ενθουσιώδης ταύτιση με τους φασίστες δολοφόνους πέρασε τελικά και, δυστυχώς, εξακολουθεί να κυκλοφορεί στις φλέβες της ίδιας της κοινωνίας!
Πάνω από δυο χρόνια έχουν περάσει από την γέννηση του κινήματος MeToo που φανέρωσε την τρομακτική έκταση της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας και της σεξουαλικής βίας λόγω φύλου σε όλο τον κόσμο! Κάθε άλλο από εφήμερο, το κίνημα αυτό δεν παύει κάθε τόσο να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις! Ολοζώντανο, όχι μόνο διαρκεί και απλώνεται σε όλες τις ηπείρους, αλλά και εξελίσσεται από εικονικό φαινόμενο στο διαδίκτυο σε ένα πραγματικό πρωτόγνωρο κοινωνικό κίνημα του 21ου αιώνα. Και κυρίως, γίνεται σημαία των εργαζόμενων γυναικών προκαλώντας μάλιστα ιστορικές και νικηφόρες κινητοποιήσεις ενάντια σε δυο γιγάντιες πολυεθνικές του πιο αδίστακτου κεφαλαίου…
Αν πιστέψουμε τα καλά μας διεθνή ΜΜΕ, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιστρέφουν στην « ομαλότητα » και, φυσικά, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι κιόλας παρελθόν. Με λίγα λόγια, είναι μια απλή παρένθεση ή μάλλον ένα ατύχημα καταδικασμένο να ξεχαστεί και να μην αφήσει ίχνη στην ιστορία της « πιο μεγάλης δημοκρατίας του κόσμου ». Κατά συνέπεια, είναι εντελώς λογικό για τα καλά μας ΜΜΕ να πάψουν να ενδιαφέρονται για αυτό το πρόσωπο που εξάλλου, « ζει τις τελευταίες μέρες του στο Λευκό Οίκο » και οι ενέργειες του οποίου δεν παρουσιάζουν πλέον κανένα ενδιαφέρον και άρα...αποσιωπούνται επιμελώς.
Ενώ οι πραξικοπηματικές προετοιμασίες του Τραμπ προχωρούν κανονικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να παίρνουν την πρώτη γεύση μιας δυαδικής εξουσίας τόσο πρωτόγνωρης όσο και υποσχόμενης μεγάλες ανατροπές. Πράγματι, ενισχυμένος από την υποστήριξη των 72 εκατομμυρίων Αμερικανών που τον ψήφισαν στις πρόσφατες εκλογές, ο Τραμπ που διατηρεί πάντα υπό τον πλήρη έλεγχό του το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, δείχνει ξεκάθαρα ότι γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τα νομικίστικα επιχειρήματα των Δημοκρατικών αντιπάλων του, και προτιμά να οργανώνει τη δικιά του κρατική « νομιμότητα » που θεμελιώνεται όχι σε δημοκρατικούς ευσεβείς πόθους αλλά σε πολύ πιο τραχιά και υλικά « επιχειρήματα ». Με λίγα λόγια, ενώ οι αντίπαλοί του αγορεύουν περί της « δύναμης της αμερικανικής δημοκρατίας », ο Τραμπ ολοκληρώνει τώρα τις δικτατορικές του ετοιμασίες που άρχισε το 2016 και συνέχισε σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του…
Ώρα με την ώρα, η ιστορία επιταχύνεται όσο ποτέ άλλοτε στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ τα κάθε λογής σοβαρά γεγονότα που διαδραματίζονται τόσο στην κορυφή του Κράτους όσο και στη βάση της κοινωνίας της παγκόσμιας υπερδύναμης, επιβεβαιώνουν τις χειρότερες προβλέψεις. Από εδώ και πέρα, δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία : ο Τραμπ και οι δικοί του επέλεξαν οριστικά την πολιτική του χειρότερου και οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν να βυθίζονται σε μια γενικευμένη αδελφοκτόνα σύρραξη με αβέβαιη τελικά έκβαση.
Δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι ο υπερθετικός βαθμός χαρακτηρίζει σήμερα τα πάντα σε αυτές τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής της μεγαλύτερης οικονομικής, και κοινωνικής, και πολιτικής και υγειονομικής κρίσης της ιστορίας τους! Και εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα, το άσκημο είναι ότι δεν απομένει για να συμπληρωθεί αυτή η εικόνα τέλους του κόσμου παρά ένας... εμφύλιος πόλεμος που θα αποφασίσει για την τύχη όχι μόνο των φασιστοειδών και δικτατορικών φιλοδοξιών του σύγχρονου Καλιγούλα που είναι ο πρόεδρος Τραμπ, αλλά επίσης και κυρίως για τις τύχες του αμερικανικού Κατεστημένου που τον γέννησε, τον άνδρωσε και τον έκανε να διαφεντέψει ολάκερο τον κόσμο.