Η τέχνη και η ζωή της Τερέσα Ρεμπούλλ, ένας σπάνιος συνδυασμός αυθορμητισμού και συνέπειας, εκφράζουν τη αξία των απλών και πολύτιμων υλικών που απαιτήθηκαν ώστε να θεριέψει η φωτιά του αγώνα των Καταλανών.
Η μεγάλη λαϊκή φωνή της Καταλανικής κουλτούρας , δεν άφησε κανένα της δώρο αναξιοποίητο. Μουσική , τραγούδι , ποίηση, πολιτική σκέψη, χειρονακτική δουλειά, σωματική αντοχή, ομορφιά και πνεύμα, όλα , τα διέθεσε στον αγώνα για την αφύπνιση της συνείδησης και την ενθάρρυνση των Καταλανών ώστε να εκφράσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα, όταν για όποιον το τολμούσε ήταν στοιχείο δίωξης, αφορμή φυλάκισης , σκοτεινό πεπρωμένο.
Άτομο με κριτική πολιτική σκέψη, μέχρι τα 95 της χρόνια, χαρακτήριζε τους σοσιαλδημοκράτες ως «σαλταριστές» εξουσίας, εξηγώντας πως η ρηχότητα της πολιτικής τους σκέψης αδυνατεί να προβλέψει και μας οδηγεί στον φασισμό μια και δεν ξέρουν να θέσουν χωρίς έπαρση και περιεκτικά, τα πολιτικά ερωτήματα της εποχής.
Υποκλίνομαι.
ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ
Terese Rebull, πεθαίνοντας στα τριάντα της
Pepe Gutiérrez - Álvarez
Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Andreu Nin
Η Teresa Soler i Pi, η δική μας Teresa Rebull, μια από τις τελευταίες γυναίκες που προσπάθησαν να κερδίσουν τον πόλεμο μέσα από την Επανάσταση, έφυγε από τη ζωή.
Κόρη γνωστών αγωνιστών του CNT (αναρχοσυνδικαλιστικό εργατικό συνδικάτο), στρατευμένη και η ίδια στο POUM (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενότητας) μαζί με τους συντρόφους της, τον Pep Rebull και τον μυθικό αγωνιστή David Rey, εξόριστη, αντιστασιακή, ''μητέρα'' της Nova Cançó (το ''Νέο Κύμμα'' του καταλανικού τραγουδιού), και συνοδοιπόρος μας στο Ιδρυμα Andreu Nin. Εκεί, κατά τη διάρκεια ενός αφιερώματος, όταν είχα τη φαεινή ιδέα να φανερώσω την ηλικία της, εκείνη αντέδρασε με θυμό, λέγοντας πως ''όποτε κι' αν πέθαινε δεν θα ήταν πάνω από 30 ετών''. Και, όντως, έφυγε νέα. Πάντα υπήρξε νέα...


Το θέμα της συμμετοχής των Κοινοβουλίων στη διαδικασία δημοκρατικού ελέγχου του δημόσιου χρέους και της καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις μνημονιακές πολιτικές, έθεσε η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά την πρώτη ημέρα της διήμερης συνόδου των Προέδρων των Ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων, που πραγματοποιείται στη Ρώμη.
Μια από τις πιο πολυσυζητημένες προτάσεις από τότε που δημιουργήθηκε η Ahora Madrid ήταν η σχετική με τη δυνατότητα να ξεκινήσουν πολίτες το λογιστικό έλεγχο του δημοτικού χρέους. Ενός χρέους που, δίκαια, εκλαμβάνεται ως ένας από τους κύριους ρυθμιστικούς παράγοντες μιας μεταρρυθμιστικής πολιτικής στη τοπική αυτοδιοίκηση.
Η είδηση –δίκαια- εντυπωσιάζει: «Ο ισπανός πολιτικός Ροντρίγκο Ράτο, πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συνελήφθη για απάτη και ξέπλυμα χρήματος, μεταδίδουν ισπανικά μέσα ενημέρωσης.». Η είδηση είναι όμως λειψή: ο κ. Ράτο δεν ήταν μόνο «πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ» (2004-2007), αλλά και πρώην «τσάρος» της ισπανικής οικονομίας (υπουργός Οικονομικών) στη κυβέρνηση Αθνάρ της οποίας ήταν και αντιπρόεδρος (1996-2004), καθώς και πρώην πρόεδρος της πολύπαθης και άκρως διεφθαρμένης τράπεζας Bankia (2010-2012). Κυρίως όμως, ο κ. Ράτο διετέλεσε επίσημος «δελφίνος» του Αθνάρ στην αρχηγία του –πάντα- κυβερνώντος Λαϊκού κόμματος (ΡΡ) και παραλίγο πρωθυπουργός της Ισπανίας στη θέση του… Ραχόι.
Ακόμα κι αν δεν είχε κάνει τίποτα άλλο από τα να εκδώσει τα βιβλία που εξέδωσε, ο Φρανσουά Μασπερό θα είχε μείνει στην ιστορία του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα σαν ο άνθρωπος που διαμόρφωσε, μόρφωσε και επιμόρφωσε όσο κανένας άλλος τις γενιές που προετοίμασαν και έκαναν τον Μάη του '68. Όμως, δίπλα σ'αυτο τον εκδότη Μασπερό, υπήρξε ο άλλος, ο λιγότερο γνωστός, αλλά όχι και λιγότερο σημαντικός Μασπερό των δύσκολων αποστολών στις τρεις γωνιές του πλανήτη που έβραζε. Όσο για εμάς, Μασπερό ήταν τότε εκείνο το υπόγειο του περίφημου βιβλιοπωλείου του, εκείνη η τόσο φιλόξενη σπηλιά του (επαναστάτη) Αλί Μπαμπά, όπου συναντιόνταν και εξέθεταν τη πραμάτεια τους όλοι οι εξεγερμένοι και καταπιεσμένοι σε Βορρά και Νότο, Ανατολή και Δύση. Αντίο Φρανσουά...
Το έργο και την αποστολή της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία συστήθηκε με απόφαση της Προέδρου της Βουλής, προκειμένου να ασχοληθεί με τη διερεύνηση των γενεσιουργών αιτιών και των αιτίων δημιουργίας και διόγκωσης του Δημοσίου Χρέους, παρουσίασαν απόψε η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Ζωή Κωνσταντοπούλου, η Ευρωβουλευτής Σοφία Σακοράφα, υπεύθυνη για τις σχέσεις της Επιτροπής με το Ευρωκοινοβούλιο και τα Κοινοβούλια ξένων χωρών και ο Δρ. Eric Toussaint, Επιστημονικός Συντονιστής της Επιτροπής.
«Δίπλα στα ονόματα του κ. Μπεγλίτη, του κ. Κουκουλόπουλου και άλλων διάσημων τηλεοπτικών πραιτοριανών, που πριν τρία χρόνια ενοχλήθηκαν σφοδρά από την πολιτική πράξη του Δημήτρη Χριστούλα, καθώς έσπαγε τη σιωπή της γενικευμένης κοινωνικής αυτοχειρίας που ήθελαν να επιβάλλουν στην ελληνική κοινωνία, προστίθεται τώρα και αυτό της Λιάνας Κανέλλη.
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας στη σημερινή, ιστορικής σημασίας, διαδικασία, που σηματοδοτεί την έναρξη της αποπληρωμής μιας πραγματικής οφειλής: της οφειλής αλήθειας και λογοδοσίας προς τον ελληνικό λαό και την κοινωνία, σχετικά με το πώς δημιουργήθηκε και πώς διογκώθηκε το δημόσιο χρέος, που σήμερα επικρέμαται, ως δαμόκλειος σπάθη, πάνω από τα κεφάλια των πολιτών και των νεότερων γενεών. Το δημόσιο χρέος που χρησιμοποιείται ως εργαλείο εκβιασμού και εξανδραποδισμού, ως μέσο υποταγής, σε συνθήκες που πόρρω απέχουν από τον ευρωπαϊκό καταστατικό σκοπό της ευημερίας των λαών και των κοινωνιών, συνθήκες που, αντί να εγγυώνται την υπηρέτηση των οικουμενικών αρχών της δημοκρατίας, της ισότητας, της ισοτιμίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και της κοινωνικής προκοπής, παράγουν περιστολή των δημοκρατικών λειτουργιών, διακρίσεις, αποκλεισμούς, δυστυχία, ανθρωπιστική κρίση.
Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου μεταξύ της Ελλάδας και 18 άλλων κρατών της Ευρωζώνης παρατείνει για 4 μήνες το πρόγραμμα που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση με την Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) που μετονομάστηκε τώρα σε «θεσμούς». Αυτοί θα ξεμπλοκάρουν ένα νέο δάνειο υπό τον όρο ότι αποδέχονται τις μεταρρυθμίσεις που θα τους παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση. Σε αυτή τη συμφωνία, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε επίσης να πληρώσει στο ακέραιο το χρέος της μέσα στις δοσμένες διορίες.
Ο Ερίκ Τουσέν είναι παγκοσμίου φήμης ειδικός για θέματα διαγραφής παράνομου και επονείδιστου χρέους και θα αναλάβει τον επιστημονικό συντονισμό της διεθνούς ομάδας ειδικών που θα συμμετέχουν στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους που συγκροτήθηκε με απόφαση της προέδρου της Βουλής Ζ. Κωνσταντοπούλου.
Η πρόεδρος του ελληνικού Κοινοβουλίου Ζωή Κωνσταντοπούλου που αποφάσισε να συγκροτήσει επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους μού ζήτησε να συνεργαστώ ενεργά με αυτή. Η ανταποκρίτρια της γαλλικής εφημερίδας Le Monde στην Αθήνα έγραψε πρόσφατα: «Η πρόεδρος υποσχέθηκε πριν από όλα τη δημιουργία τις επόμενες εβδομάδες μιας επιτροπής λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους». Και αναφερόμενη σε πολλές υποθέσεις διαφθοράς και στην αδιαφάνεια που περιβάλλει την αγορά όπλων από τη χώρα της, διευκρίνισε ότι «στόχος της θα είναι να εντοπίσει τον ενδεχόμενο απεχθή, παράνομο ή άνομο χαρακτήρα των δημόσιων χρεών που συνάφθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση». Και κατέληξε: «Ο λαός έχει δικαίωμα να ζητήσει να διαγραφεί το μέρος του χρέους που θα κριθεί ότι είναι παράνομο από το πόρισμα της επιτροπής».
Ελλάδα:
Η συλλογικότητα για λογιστικό έλεγχο από πολίτες του δημόσιου χρέους (CAC) χαιρετίζει την επιλογή του ελληνικού λαού να απορρίψει μαζικά τις πολιτικές λιτότητας στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Αυτή η νίκη ανοίγει μια ρωγμή στην Ευρώπη του χρηματιστικού κεφαλαίου, των φιρμανιών των δημόσιων χρεών και των πολιτικών λιτότητας. Ας χωθούμε μέσα σε αυτή τη ρωγμή: Μια άλλη Ευρώπη γίνεται εφικτή!
Μέσω του Διαδικτύου, η
- Με την ανάληψη της κυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε στην ημερήσια διάταξη την ακύρωση χρεών της Γερμανίας κατά τη συμφωνία του Λονδίνου στις 27 Φεβρουαρίου 1953. Με την ίδια ευκαιρία, πληροφορούμαστε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θα μπορούσε να χρωστά σημαντικά ποσά στο ελληνικό κράτος… Σε τι ακριβώς συνίστανται αυτές οι αξιώσεις;
Ενώ όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν ότι επίκειται η συγκρότηση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του ελληνικού δημόσιου χρέους με πρωτοβουλία της προέδρου του Κοινοβουλίου Ζωής Κωνσταντοπούλου, οι αλλεπάλληλες δηλώσεις της και οι άλλες σχετικές ειδήσεις κάνουν ήδη το γύρο της Ευρώπης προκαλώντας ενδιαφέρον και ενθουσιασμό στις τάξεις των κοινωνικών κινημάτων και ειδικά εκείνων για τον έλεγχο του χρέους σε χώρες όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία, η Ιρλανδία και κυρίως, η Ισπανία! Την ίδια ώρα στη χώρα μας, φαίνεται να αυξάνονται η περιέργεια αλλά και οι απορίες για αυτόν τον λογιστικό έλεγχο που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος και μυστηριώδης. Τίποτα λοιπόν πιο χρήσιμο για να φωτιστούν κάποιες πτυχές του, και συγκεκριμένα οι νομικές, από την παράθεση ενός σχετικού αποσπάσματος από το βιβλίο «Ανοίγουμε τα Βιβλία του Χρέους – Τι είναι και πώς γίνεται ο λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους», που κυκλοφόρησε το 2011 από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.*