Ο Τραμπ στη Γροιλανδία: αποικιοκρατία από τα παλιά και επιτάχυνση της κλιματικής καταστροφής !

του Γιώργου Μητραλιά

Σχεδόν οι πάντες μιλούν σήμερα, και όχι άδικα, για την πολύ ξεκάθαρη πρόθεση του Τραμπ να καταλάβει και να προσαρτήσει τη Γροιλανδία «με το καλό ή με το ζόρι». Ωστόσο, κανείς δεν έχει αναφερθεί στην -μακράν- πιο σημαντική και σοβαρή συνέπεια αυτής της ιμπεριαλιστικής και αποικιοκρατικής πρόθεσης του μαινόμενου Τραμπισμού: την τεράστια επιτάχυνση και επιδείνωση της κλιματικής καταστροφής που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη! Μια επιτάχυνση της κλιματικής κρίσης με εφιαλτικές συνέπειες για την ανθρωπότητα, οι οποίες θα είναι ασύγκριτα πιο σοβαρές από όλες τις –τόσο συζητημένες– γεωπολιτικές και λοιπές συνέπειες της κατάκτησης και προσάρτησης της Γροιλανδίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πράγματι, με δεδομένο ότι η Γροιλανδία είναι το νευραλγικό κέντρο της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, θερμαινόμενη περίπου τέσσερις φορές ταχύτερα από τον υπόλοιπο κόσμο, η πρόθεση του Τραμπ να την ξεκοιλιάσει προκειμένου να προχωρήσει στη γενικευμένη λεηλασία του υπεδάφους της, που είναι πλούσιο σε σπάνιες γαίες και ακόμη και σε χρυσό και πετρέλαιο, στο όνομα των αναγκών της «εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών», δεν μπορεί παρά να επιταχύνει αφάνταστα αυτό που ήδη συμβαίνει: το λιώσιμο του παγοκαλύμματος της -του δεύτερου μεγαλύτερου μετά από αυτό της Ανταρκτικής- που έχει ως άμεση συνέπεια την άνοδο της στάθμης της θάλασσας! Μια άνοδο της στάθμης της θάλασσας που ήδη διαταράσσει τα ωκεάνια ρεύματα, σε σημείο που να τα απειλεί με κατάρρευση.

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, ιδού τι μπορούσαμε να διαβάσουμε στις ανταποκρίσεις των μεγάλων παγκόσμιων ειδησεογραφικών πρακτορείων μόλις πριν από δύο μήνες, τον περασμένο Νοέμβρη: «Η Ισλανδία χαρακτήρισε την πιθανή κατάρρευση ενός σημαντικού συστήματος ωκεάνιων ρευμάτων στον Ατλαντικό ως απειλή για την εθνική ασφάλεια και ως ζήτημα υπαρξιακής σημασίας, γεγονός που επιτρέπει στην κυβέρνησή της να εκπονήσει στρατηγικές για την αντιμετώπιση των χειρότερων σεναρίων, δήλωσε ο Ισλανδός υπουργός Κλίματος στο Reuters» (1). Και πράγματι, σύμφωνα με τους κλιματολόγους, η όλο και πιο πιθανή κατάρρευση του συστήματος των ωκεάνιων ρευμάτων που ονομάζεται AMOC (Meridional Overturning Circulation), «θα είχε καταστροφικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες, ιδίως για τις σκανδιναβικές χώρες, αλλά και για άλλες περιοχές του κόσμου». Θα ανέβαζε τη στάθμη της θάλασσας στον Ατλαντικό, θα μετέβαλε τους μουσώνες στη Νότια Αμερική και την Αφρική, θα μείωνε τις βροχοπτώσεις στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, προκαλώντας ένα κύμα χειμερινού ψύχους στην Ευρώπη, με παγετώνες που ενδέχεται να επεκτείνονταν νότια μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο!

Συνοψίζοντας, η υπόθεση της επικείμενης (;) κατάληψης της Γροιλανδίας από τον Τραμπ και τους κολλητούς του επιβεβαιώνει για νιοστή φορά όχι μόνο την αδιαφορία του κλιματο-αρνητή Τραμπ για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και την απόλυτη περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα των αυτοχθόνων πληθυσμών. Μια περιφρόνηση που ο ιδεολόγος και ισχυρός άνδρας του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ έσπευσε να αναδείξει σε όλες τις διαστάσεις της, πριν από λίγες ημέρες, στη διάρκεια της πολύκροτης συνέντευξής του στο CNN.

Κηρύσσοντας λοιπόν την επιστροφή στα "παλιά καλά" χρόνια της πιο σκληρής αποικιοκρατίας που δεν ντρέπεται να λέει το όνομα της, ο κύριος σύμβουλος και έμπιστος του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, ο οποίος αντλεί έμπνευση από τον Γκέμπελς στις ομιλίες και τις ιδέες του (!), προκάλεσε σκάνδαλο με δηλώσεις σαν κι αυτή: «Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δύση διέλυσε τις αυτοκρατορίες και τις αποικίες της και άρχισε να στέλνει τεράστια ποσά βοήθειας, χρηματοδοτούμενα από τους φορολογούμενους, σε αυτά τα πρώην εδάφη (ενώ τα είχε ήδη καταστήσει πολύ πιο πλούσια και ευημερούντα)... Η Δύση άνοιξε τα σύνορά της, σε μια μορφή μόνιμης αποαποικιοποίησης, προσφέροντας κοινωνικές παροχές και, ως εκ τούτου, μεταφορές κεφαλαίων, ενώ παράλληλα παραχώρησε στους νεοαφιχθέντες και στις οικογένειές τους όχι μόνο το δικαίωμα ψήφου, αλλά και προνομιακή νομική και οικονομική μεταχείριση σε σχέση με τους αυτόχθονες πολίτες. Η νεοφιλελεύθερη εμπειρία, στην ουσία της, ήταν μια μακρά αυτομαστίγωση των τόπων και των λαών που έχτισαν τον σύγχρονο κόσμο». Και μετά από αυτή την αληθινή ωδή στην παλιά αποικιοκρατία, που συνδυαζόταν με μια ξεκάθαρη καταδίκη της αποαποικιοποίησης, ο Μίλερ κατέληγε περιγράφοντας με αυτά τα λόγια το αποτρόπαιο κρέντο του τραμπισμού: «Ζούμε σε έναν κόσμο όπου μπορούμε να μιλάμε όσο θέλουμε για διεθνή ευχολόγια και όλα τα άλλα, αλλά ζούμε σε έναν κόσμο, στον πραγματικό κόσμο... που τον κυβερνάει η δύναμη, που τον κυβερνάει η ισχύς, που τον κυβερνάει η εξουσία. Αυτοί είναι οι σιδηροί νόμοι του κόσμου. (...) Είμαστε μια υπερδύναμη. Και υπό την προεδρία του Τραμπ, θα συμπεριφερόμαστε ως υπερδύναμη».

Νάμαστε λοιπόν προειδοποιημένοι. Η πραγματική καινοτομία δεν είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τραμπ θα συμπεριφέρονται ως υπερδύναμη, κάτι που ήδη συνέβαινε πολύ πριν από αυτόν, αλλά μάλλον ότι θα συμπεριφέρονται ως μια αποικιακή υπερδύναμη παλαιού τύπου! Δηλαδή, ότι θα ασκούν άμεση κυριαρχία και λεηλασία, θα επιδεικνύουν απροκάλυπτο ρατσισμό και ωμή στρατιωτική βία, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς ψευτο-αλληλεγγύη και δημοκρατικές υποκρισίες, χωρίς να μασάνε τα λόγια τους και χωρίς όλα αυτά που συνέθεσαν την νεοαποικιοκρατία των τελευταίων 6-7 δεκαετιών! Προφανώς, η ρήξη με το ιμπεριαλιστικό παρελθόν είναι μάλλον διαστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι οι αξιώσεις του Τραμπ για τη Βενεζουέλα ή τη Γροιλανδία δεν αποτελούν παροδικές ιδιοτροπίες ενός διαταραγμένου και μεγαλομανή ογδοντάρη, αλλά μάλλον προάγγελους και πρώτες εκδηλώσεις ενός μακροπρόθεσμου συνολικού πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού σχεδίου, ικανού να τινάξει στον αέρα όλες τις υπάρχουσες ισορροπίες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. (2) Και όλα αυτά καθώς μάλιστα ο Τραμπ δεν διστάζει πια να εκφράζει δημοσίως τόσο τη νοσταλγία του για τις παλιές καλές εποχές, όταν οι οπαδοί της λευκής ανωτερότητας ασκούσαν τον θανατηφόρο ρατσισμό τους ατιμώρητα, όσο και την κριτική του για τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο που είδε την ήττα των προσφιλών του δουλοκτητών του Νότου...

Αφελείς λοιπόν και ανεύθυνοι όσοι επιμένουν να εξισώνουν τον Τραμπ με τον Μπάιντεν, τον Μπους ή και την... Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ή όσοι δεν προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τον ρατσιστικό, μιλιταριστικό και πολεμοχαρή κατακλυσμό που προαναγγέλλει αυτή η επιστροφή στην πιο ακραία καπιταλιστική βαρβαρότητα που μας υπόσχεται ο τραμπισμός δια στόματος του ιδεολόγου του Στίβεν Μίλερ. Στο χέρι λοιπόν όλων μας να σταματήσουμε τον Τραμπ και τα εφιαλτικά και εγκληματικά του σχέδια, όσο δεν είναι πολύ αργά. Επειδή μόνο η μοιρολατρία και η παθητικότητά μας μπορούν να εγγυηθούν στον Τραμπ την επιτυχία των αρπακτικών, εγκληματικών, διαποτισμένων από παραληρηματικό ρατσισμό και βαθιά απάνθρωπων πολιτικών του. Και αυτό επειδή τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο και η έκβαση αυτής της μητέρας όλων των μαχών εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς, από τους από κάτω σε όλο τον κόσμο. Αρχής γενομένης από εκείνους και εκείνες που ήδη αντιστέκονται και περνάνε στην αντεπίθεση στην ίδια την καρδιά του φασιστικού κτήνους, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής...

Σημειώσεις

1. Βλέπε Iceland deems possible Atlantic current collapse a security risk :  https://www.reuters.com/sustainability/cop/iceland-sees-security-risk-existential-threat-atlantic-ocean-currents-possible-2025-11-12/