Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde!
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde! Que la journée de grève du jeudi 5 décembre se traduise par un blocage du pays à un niveau que l’on n’avait pas vu depuis novembre-décembre 1995 est une quasi-certitude. Ce que nous ne savons pas encore, c’est à quel point ce succès de la gr
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale Depuis des décennies nous sommes confrontés à la destruction progressive de nos droits sociaux acquis par les luttes. Le projet de contre-réforme des retraites Macron-Delevoye s’inscrit dans cette même logique. Loin de l’uni
En décembre, c’est tous ensemble (tribune)
En décembre, c’est tous ensemble (tribune) Pour faire reculer le gouvernement sur les retraites, une seule journée de grève limitée à quelques secteurs ne suffira pas. Travailleurs, gilets jaunes, habitants des quartiers, chômeurs… c’est un mouvement d’ensemble et une grève générale jusqu’au re
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europ
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europe par Eric Toussaint Alors que le nouveau film de Costa-Gavras, Adults in the Room, revient sur les événements qui ont secoué l'Europe en 2015 en reprenant le récit présenté par Varoufakis,
Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990
30 ans après la chute du mur de Berlin Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990 par TOUSSAINT ÉRIC La crise qui a secoué la RDA en 1989-90 et son dénouement constituent incontestablement un moment important de l’histoire du XXe siècle [1]
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic:
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic: "España, siéntate y dialoga" Gemma Liñán (El Nacional) Barcelona. Sábado, 19 de octubre de 2019 Tsunami Democràtic nace para dar respuesta a la sentencia del judici al procés del Tribunal Supremo. Como una gran ola, el lunes, pocas horas después de saberse las conde
Condena por sedición contra los derechos fundamentales
Condena por sedición contra los derechos fundamentales 14/10/2019 | Martí Caussa El Tribunal Supremo ha condenado a los doce líderes del procés a 104 años y seis meses de cárcel por los delitos de sedición y malversación (de 12 a 13 años), sedición (de 9 años a 12 y seis meses) y desobediencia (1 a
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet The Intercept invites you to watch a special event in New York City hosted by Intercept senior correspondent Naomi Klein, author of the forthcoming book “On Fire: The (Burning) Case for a Gr
Bernie Sanders’s Campaign Is Different
Bernie Sanders’s Campaign Is Different By Ben Beckett  A new video from the Bernie Sanders campaign is proof: Sanders has used his bully pulpit to amplify workers’ struggles around the country, in a way no national politician in the United States has done before now. “If I miss a paycheck, I’m scre
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate By William Rivers Pitt (Truthout)* Donald Trump is a giant flapping racist and doesn’t give a single damn if that bothers you. Given this reality, it is important to note that when Trump dispensed with all pretense and held a one-man Sunday mo

Αναζήτηση

Η τέχνη και η ζωή της Τερέσα Ρεμπούλλ, ένας σπάνιος συνδυασμός   αυθορμητισμού και συνέπειας, εκφράζουν  τη αξία  των απλών και πολύτιμων υλικών  που απαιτήθηκαν ώστε να θεριέψει η φωτιά του αγώνα των Καταλανών.
Η μεγάλη λαϊκή φωνή  της Καταλανικής κουλτούρας , δεν άφησε κανένα της δώρο αναξιοποίητο. Μουσική , τραγούδι , ποίηση, πολιτική σκέψη, χειρονακτική δουλειά, σωματική αντοχή, ομορφιά και πνεύμα,  όλα , τα διέθεσε στον αγώνα  για την αφύπνιση της συνείδησης και την ενθάρρυνση των Καταλανών ώστε  να εκφράσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα, όταν για όποιον το τολμούσε ήταν  στοιχείο δίωξης, αφορμή φυλάκισης , σκοτεινό πεπρωμένο.
Άτομο με κριτική  πολιτική σκέψη,  μέχρι τα 95 της  χρόνια, χαρακτήριζε τους σοσιαλδημοκράτες ως «σαλταριστές»  εξουσίας, εξηγώντας πως η ρηχότητα  της πολιτικής τους σκέψης αδυνατεί να προβλέψει και μας οδηγεί  στον φασισμό μια και δεν ξέρουν να  θέσουν χωρίς έπαρση και περιεκτικά, τα πολιτικά  ερωτήματα της εποχής.
Υποκλίνομαι.

ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ

Terese Rebull, πεθαίνοντας στα τριάντα της

Pepe Gutiérrez - Álvarez
Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Andreu Nin

2015-04-23 02 Rebull1Η Teresa Soler i Pi, η δική μας Teresa Rebull, μια από τις τελευταίες γυναίκες που προσπάθησαν να κερδίσουν τον πόλεμο μέσα από την Επανάσταση, έφυγε από τη ζωή.

Κόρη γνωστών αγωνιστών του CNT (αναρχοσυνδικαλιστικό εργατικό συνδικάτο), στρατευμένη και η ίδια στο POUM (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενότητας) μαζί με τους συντρόφους της, τον  Pep Rebull και τον μυθικό αγωνιστή David Rey, εξόριστη, αντιστασιακή, ''μητέρα'' της Nova Cançó (το ''Νέο Κύμμα'' του καταλανικού τραγουδιού), και συνοδοιπόρος μας στο Ιδρυμα Andreu Nin. Εκεί, κατά τη διάρκεια ενός αφιερώματος, όταν είχα τη φαεινή ιδέα να φανερώσω την ηλικία της, εκείνη αντέδρασε με θυμό, λέγοντας πως ''όποτε κι' αν πέθαινε δεν θα ήταν πάνω από 30 ετών''. Και, όντως, έφυγε νέα. Πάντα υπήρξε νέα...

Ανήκε σε μια γενιά στρατευμένων γυναικών, ορισμένες από τις οποίες, όπως η Katia Landau, η Maria Teresa Garcia Banus και η ίδια η Rebull διαδραμάτησαν σημαντικό ρόλο μαζι με ανθρώπους σαν τον Pep Rebull, Γραμματέα του Πυρήνα 72 που άσκησε έντονη κριτική στη δράση του Κόμματός του κατά τη διάρκεια του Πολέμου, ή τον αδερφό του, τον David Rey (ψευδώνυμο του Daniel Rebull), ιδρυτικό μέλος του Εργατικού Κινήματος, μεγάλου ακτιβιστή σε θρυλικές απεργίες, συνιδρυτή του Κομμουνιστικού Κόμματος, του Εργατικού και Αγροτικού Μετώπου και αργότερα του POUM, τον οποίο συχνά αποκαλούσαν ''ο Ισπανός Blanqui'' για τις συνεχείς και  πολύχρονες φυλακίσεις του, με λεπτομέρειες που εξιστόρησε ο ίδιος σε πολυάριθμες αλλά ξεχασμένες συνεντεύξεις και ντοκιμαντέρ όπως εκείνο του Jordi Gordon.

Για όλα αυτά ήδη έχει μιλήσει και η Teresa Rebull στα απομνημονεύματά της, με τίτλο Tot Cantant (Εκδόσεις Columna, Βαρκελώνη 1999).

Κατά κάποιο τρόπο, λοιπόν, η Rebull αποτέλεσε τμήμα ενός είδους φιλελεύθερης δυναστείας. Λίγοι τη γνώριζαν με το πραγματικό της επίθετο και πιθανόν ακόμα λιγότεροι ξέρουν πως υπήρξε κόρη της Balbina Pi και του Gonçal Soler, ενός θρυλικού αναρχοσυνδικαλιστικού ζεύγους που μετά από πολύχρονη παρουσία και δράση στο Εργατικό Κίνημα τελικά, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, θα προσχωρούσε  στο PSUC (Κόμμα Σοσιαλιστικού Συνασπισμού της Καταλωνίας).

2015-04-23 03 Rebull2Όπως παραδέχεται η ίδια η Rebull, πίστεψε όλες τις κακογλωσσιές που κυκλοφορούσαν τότε για τους Τροτσκιστές, αν και αργότερα αναθεώρησε τη θέση της και απολογήθηκε. Διηγείται, επίσης, πως μόλις είχαν εισβάλλει οι στρατιές του Φράνκο στη Βαρκελώνη, κάποιοι στρατιώτες χτύπησαν την πόρτα της για να την  προειδοποιήσουν ότι ενημερώθηκαν από κάποιες πηγές πως ήταν Κομμουνίστρια. Η  απάντησή ήταν "Και τι θέλετε να σας πώ; Ανήκω στο CNT!".

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Teresa υπήρξε από μικρό παιδί μάρτυς των συνεπειών του οικογενειακού ακτιβισμού και σε ηλικία μόλις 12 ετών έπιασε δουλειά σε μια φάμπρικα υφασμάτων μέχρι που, τέσσερα χρόνια αργότερα - μέσα σττη Δημοκρατία -, εισήχθη ως υπάλληλος στον Οργανισμό Απασχόλησης της Generalitat. Η παράλληλη Μαρξιστική της εξέλιξη υπήρξε αφορμή για πολλούς οικογενειακούς τσακωμούς, με τη μητέρα της συχνά να της λέει ''μιλάς σαν ολόκληρο Σοβιέτ!''

Σε κάποιες πιο πρόσφατες σελίδες, γράφει με λυρισμό ότι το POUM "ήταν κάτι περισσότερο από ένα Κόμμα" . Όντως, πέρα από το γεγονός ότι η ονομασία του παραπέμπει σε πολιτική παράταξη, στην πραγματικότητα ήταν η σύγκλιση μιας ευρείας γκάμας πολιτιστικών δραστηριοτήτων: λαϊκά πολιτιστικά κέντρα, θεατρικές και νεανικές ομάδες, ανοιχτά επιστημονικά σεμινάρια, εκδρομικοί και αθλητικοί σύλλογοι, συνεταιρισμοί και συνδικάτα, ή οργανισμοί όπως το CAPCI (Αυτονομιστικό Κέντρο Εμπορικών και Βιομηχανικών Υπαλλήλων), στις εγκαταστάσεις του οποίου γαλουχήθηκαν οι εξεγερμένοι της μεγάλης Απεργίας της 6ης Οκτωβρίου 1934.

Η Teresa θυμόταν με ενθουσιασμό τις συνάξεις και τις πολιτικές συζητήσεις στα καφενεία της περιοχής, "όπου συναντιόμασταν καθημερινά μια χούφτα ακτιβιστές. Ήταν μια συνεχής επικοινωνία μεταξύ νεαρών και μεγάλων ανθρώπων, γυναικών και ανδρών, ενωμένων κάτω από ένα κοινό ιδανικό: τον Επαναστατικό Σοσιαλισμό, στην κοινωνική και ανθρωπιστική του διάσταση, σε ριζοσπαστική αντίθεσή προς την εκμετάλλευση της Εξουσίας του Κεφαλαίου αλλά και προς την υποκρισία - που ήδη κατήγγειλε το POUM μισό αιώνα πριν-, του απολυταρχικού και  απάνθρωπου Σοσιαλισμού...".

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου δούλεψε ως νοσηλεύτρια. Έζησε με μεγάλη ένταση τις μέρες του Μάη του '37, κατά τις οποίες μάλιστα συνελήφθη και κρατήθηκε σε μια σταλινική Τσέκα της Via Laietana, όπου την ανέκριναν για να μάθουν το κρησφύγετο του συντρόφου της και του Manuel Maurín, αδερφό του Joaquín με τον οποίο διατηρούσε "στενούς συναισθηματικούς δεσμούς" , και ο οποίος πέθανε λίγο αργότερα.

2015-04-23 04 Rebull3Η Τeresa κατόρθωσε να δραπετεύσει από την Τσέκα όταν ο στρατός του Φράνκο έμπαινε στη Βαρκελώνη. Στα 20 της χρόνια,  πήρε το δρόμο της εξορίας για τη Γαλλία.

Εκεί επέζησε χάρη στη βοήθεια ενός ζεύγους Πιβεριστών (Marceau Pivert: ηγέτης της Σοσιαλιστικής Αριστεράς η οποία κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου συνδέθηκε με το POUM), ενώ συμμετείχε και στη γαλλική αντίσταση.

Κατόπιν, έζησε την ξέφρενη ακροαριστερή ατμόσφαιρα του Παρισιού, με την πολιτιστική και καλλιτεχνική του άνθηση. Γνώρισε προσωπικότητες όπως ο Camus, ο Sartre ή ο Τροτσκιστής Jean Malaquais, και τραγουδιστές όπως η Juliette Greco, ενώ συμμετείχε ενεργά και στα γεγονότα του Μάη του '68, οπότε και άρχισε να αναγνωρίζεται ως μέλος της Nova Cançó. Σήμερα, η Teresa θεωρείται πρωτοπόρος στην καλλιέργεια του παραδοσιακού τραγουδιού της Βόρειας Καταλωνίας.

Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης εξορίας της, η Teresa εξακολούθησε να είναι μέλος του POUM. Έτσι τη γνώρισα κι' εγώ: ως ακούραστη αγωνίστρια στις συγκεντρώσεις της Rue d' Aubriot. Την ακολουθούσε μια φήμη μποέμισσας και γνώστριας εμβληματικών προσωπικοτήτων του Γαλλικού Υπαρξισμού, ενώ ακόμα δεν είχε ξεπεράσει την βαθειά της δυσπιστία προς τους "Κομμουνιστές". Μια φορά, μάλιστα, αφού με άκουσε να διηγούμαι τις περιπέτειές μου από τις Εργατικές Λέσχες, με πλησίασε και με μια μητρική, σχεδόν, στοργή μου είπε πως ήμουν πολύ αφελής και ότι "δεν θα έπρεπε ποτέ να εμπιστευθώ τους Κομμουνιστές". Έμαθα πως ήταν τραγουδίστρια λίγο αργότερα, σε ένα ρεσιτάλ που διοργανώθηκε από το Σπίτι της Καταλωνίας στο Παρίσι - στο Odeon, νομίζω- με διάφορα μέλη της Nova Canço, για την οποία ακούγαμε τόσα πολλά πράγματα και της οποίας λεγόταν ότι η Teresa ήταν, κατά κάποιο τρόπο, η "μητέρα", όχι μόνο λόγω ηλικίας, αλλά και επειδή η μουσική της είχε προηγηθεί στο χρόνο. Εκείνη την ημέρα είπε τραγούδια όπως το Serra de Pandols και το La Campana ( "θα σημάνουν οι καμπάνες" ), που είχε συνθέσει ο Μίκης Θεοδωράκης για την Ελληνική Αντίσταση και το οποίο μου άφησε θαυμάσια εντύπωση. Ακόμα πιστεύω πως πρόκειται για ένα από τα κορυφαία επαναστατικά τραγούδια της γενιάς του, ενώ η ερμηνεία της Teresa σε προέτρεπε να πεις "όχι!". Να αγωνιστείς για τη ζωή και την επανάσταση στην πιο ευρεία της έννοια.

Εκείνη την εποχή ξεκίνησε να εμφανίζεται στο πλαίσιο του Καταλανικού Καλοκαιρινού Πανεπιστημίου (Universitat Catalana d´Estiu), κάτι το οποίο θα επαναλάμβανε για τα επόμενα δέκα χρόνια. Το 1978 βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία Δισκογραφίας. Η Generalitat de Catalunya, επίσης τίμησε την πορεία της στη Nova Canço. Αλλά το μεγαλύτερο εγκώμιο ήρθε από τον συνθέτη και φίλο της Lluís Llach: "Είσαι μια γυναίκα εξαιρετική, και στην καρδιά μου θα υπάρχει πάντα μια γωνιά για σένα, για όταν θελήσεις να τη γεμίσεις" .

Τα τελευταία χρόνια η Teresa έλαβε μέρος σε πολλές εκδηλώσεις του Ιδρύματος Andreu Nin, όπως εκείνη που πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 2007 στο Palau de la Virreina, εις μνήμην της απαγωγής και δολοφονίας του Nin και του Camillo Berneri ενώ, καθηλωμένη πια  στην  αναπηρική της καρέκλα, έδωσε το παρόν και στην εκδήλωση για την ενότητα όλων των συνιστωσών της Αριστεράς - από τους κληρονόμους του PSUC, μέχρι και την αντικαπιταλιστική οργάνωση "Revolta Global" -, λέγοντας με αυτό τον τρόπο "Ποτέ Ξανά" στο Σταλινισμό.

Μετάφραση: Φοίβος Χατζηαντωνίου

scroll back to top