Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde!
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde! Que la journée de grève du jeudi 5 décembre se traduise par un blocage du pays à un niveau que l’on n’avait pas vu depuis novembre-décembre 1995 est une quasi-certitude. Ce que nous ne savons pas encore, c’est à quel point ce succès de la gr
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale Depuis des décennies nous sommes confrontés à la destruction progressive de nos droits sociaux acquis par les luttes. Le projet de contre-réforme des retraites Macron-Delevoye s’inscrit dans cette même logique. Loin de l’uni
En décembre, c’est tous ensemble (tribune)
En décembre, c’est tous ensemble (tribune) Pour faire reculer le gouvernement sur les retraites, une seule journée de grève limitée à quelques secteurs ne suffira pas. Travailleurs, gilets jaunes, habitants des quartiers, chômeurs… c’est un mouvement d’ensemble et une grève générale jusqu’au re
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europ
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europe par Eric Toussaint Alors que le nouveau film de Costa-Gavras, Adults in the Room, revient sur les événements qui ont secoué l'Europe en 2015 en reprenant le récit présenté par Varoufakis,
Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990
30 ans après la chute du mur de Berlin Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990 par TOUSSAINT ÉRIC La crise qui a secoué la RDA en 1989-90 et son dénouement constituent incontestablement un moment important de l’histoire du XXe siècle [1]
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic:
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic: "España, siéntate y dialoga" Gemma Liñán (El Nacional) Barcelona. Sábado, 19 de octubre de 2019 Tsunami Democràtic nace para dar respuesta a la sentencia del judici al procés del Tribunal Supremo. Como una gran ola, el lunes, pocas horas después de saberse las conde
Condena por sedición contra los derechos fundamentales
Condena por sedición contra los derechos fundamentales 14/10/2019 | Martí Caussa El Tribunal Supremo ha condenado a los doce líderes del procés a 104 años y seis meses de cárcel por los delitos de sedición y malversación (de 12 a 13 años), sedición (de 9 años a 12 y seis meses) y desobediencia (1 a
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet The Intercept invites you to watch a special event in New York City hosted by Intercept senior correspondent Naomi Klein, author of the forthcoming book “On Fire: The (Burning) Case for a Gr
Bernie Sanders’s Campaign Is Different
Bernie Sanders’s Campaign Is Different By Ben Beckett  A new video from the Bernie Sanders campaign is proof: Sanders has used his bully pulpit to amplify workers’ struggles around the country, in a way no national politician in the United States has done before now. “If I miss a paycheck, I’m scre
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate By William Rivers Pitt (Truthout)* Donald Trump is a giant flapping racist and doesn’t give a single damn if that bothers you. Given this reality, it is important to note that when Trump dispensed with all pretense and held a one-man Sunday mo

Αναζήτηση

Σκέψεις για τα 100 χρόνια της Ρώσικης Επανάστασης

“ανακαλύπτοντας” την μουσική της πρωτοπορία χάρη στην Ντοκουμέντα 14…

                 του Γιώργου Μητραλιά

2017 07 25 1Τι κοινό μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στους γκρίζους ομοιόμορφους και αγέλαστους κυρίους με τις καμπαρτίνες και τις ρεπούμπλικες που αλληλοχειροκροτούνταν ατέλειωτα στα προεδρεία των θλιβερών μονότονων συνεδρίων τους δοξολογώντας την Οκτωβριανή Επανάσταση, και στο μόνιμα εξεγερμένο μπολσεβίκο ανατροπέα Αρσένυ Αβραάμωφ (Арсений Михайлович Авраамов) που, το φθινόπωρο του 1922, διευθύνει από την πιο υψηλή ταράτσα του Μπακού κουνώντας σημαίες και πυροβολώντας στον αέρα, την πιο απίθανη “ορχήστρα” επιστημονικής φαντασίας που έχει υπάρξει στην ανθρώπινη ιστορία: Μονάδες του Κόκκινου Στρατού και ένα στολίσκο του Σοβιετικού Ναυτικού της Κασπίας, εργάτες και σειρήνες των εργοστασίων της αζέρικης πρωτεύουσας, τα τρένα και τους σιδηροδρομικούς της πόλης, χορωδίες κατοίκων της, ένα υδροπλάνο, κανόνια και πολυβόλα, φορτηγά και λεωφορεία, ακόμα και τη φουτουριστική “ατμοσφυρίχτρα” που είχε εφεύρει ο ίδιος ο συνθέτης και μαέστρος! Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό και γεννιέται αυθόρμητα στο μυαλό του επισκέπτη, στο άκουσμα της προφητικής (και ανεπανάληπτης) Συμφωνίας των Σειρήνων την ώρα που αυτός την ανακαλύπτει, και μαζί με αυτήν και τον ξεχασμένο συνθέτη της Αβραάμωφ, χάρη στην -καλό νάχει- έκθεση Ντοκουμέντα 14 μια καλοκαιριάτικη μέρα του σωτηρίου έτους 2017, ακριβώς στη σημαδιακή 100η επέτειο της επανάστασης που είδε τους “από κάτω” να τολμούν το αδιανόητο και να κάνουν έφοδο στον ουρανό!

Η απάντηση είναι βέβαια ότι δεν υπάρχει τίποτα το κοινό. Το παραμικρό. Ή μάλλον ότι ο Αβραάμωφ, το έργο του και η επαναστατική γενιά του βρίσκονται στους αντίποδες των κυρίων με τις ρεπούμπλικες, ότι είναι η ζωντανή άρνησή τους. Και αυτός ήταν -φυσικά- ο λόγος που αυτοί οι “κύριοι” ξέκαναν τους Αβραάμωφ και ξανάγραψαν την ιστορία προκειμένου να εξαφανίσουν τους Αβραάμωφ ακόμα και από την κοινή μνήμη. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ…

2017 07 25 4Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις που προκαλεί αυτόματα και αυθόρμητα το άκουσμα της “Συμφωνίας των Σειρήνων” στην 100η επέτειο της Ρώσικης (Σοσιαλιστικής) Επανάστασης. Και αυτή είναι σίγουρα η πιο ζωογόνα συμβολή της στην αποκατάσταση της μεγάλης ιστορικής αλήθειας που θέλει όλους εκείνους τους οραματιστές και ανατροπείς Αβραάμωφ να φέρνουν τα πάνω-κάτω για να αλλάξουν πατόκορφα τη ζωή και όχι -προφανώς- για να εφαρμόσουν τη δικιά τους “αριστερή” παραλλαγή του αιωνίως αντιδραστικότατου τρίπτυχου “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” που θέλουν οι ποικίλοι επίγονοι των κυρίων με τις καμπαρτίνες και τις ρεπούμπλικες. Σ’αυτή την 100η επέτειο της μεγάλης Ρώσικης Επανάστασης, και μόνο το άκουσμα της “Συμφωνίας των Σειρήνων” σε συνδυασμό με τους “υπότιτλους” που της βάζει το βιογραφικό του συνθέτη της, (1) βάζει τουλάχιστον σε σκέψεις και συνάμα καταφέρει θανάσιμο πλήγμα στις περί της επανάστασης του 1917 μυθοπλασίες όλων των εχθρών της, και των μεν και των δε: Και των νεοσταλινικών και λοιπών γραφειοκρατικών καρκινωμάτων του εργατικού κινήματος, αλλά και των πολιτικών απογόνων όλων εκείνων των ορκισμένων εχθρών της, που από την πρώτη στιγμή έκαναν τα πάντα, ακόμα και πόλεμο με τα εκστρατευτικά τους σώματα στη νεαρή Σοβιετική Ένωση, για να την εξαφανίσουν από προσώπου γης!..

2017 07 25 2Δεν είναι μόνο που αυτή η μουσική προτρέχει ασύλληπτα και κάνει τους ακροατές της να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατό να υπήρξε στη Ρωσία του 1920 τέτοια μουσική του μέλλοντος που θυμίζει διαβολικά “ηλεκτρονική” μουσική... 50-60 χρόνια πριν από την εμφάνισή της! Δηλαδή, 40 ολάκερα χρόνια πριν από τους Στοκχάουζεν, τους Μπέριο ή τους Σεφέρ και την έκρηξη της τεχνολογίας των στούντιο όλων των -γνωστών μας πια- ηλεκτρονικών ακουστικών “θαυμάτων” που εμπλούτισαν και διαμόρφωσαν και τη σύγχρονη διεθνή λαϊκή (pop) μουσική. Είναι κυρίως, ότι αυτοί οι εντελώς επαναστατικοί και “αδιανόητοι” ήχοι και θόρυβοι, που σοκάρουν ακόμα και σήμερα, μετά από ένα αιώνα(!), τους συντηρητικούς μας “αριστερούς” -και δη “ριζοσπάστες”- με τις παλιομοδίτικες αισθητικές και άλλες προτιμήσεις, έγιναν δυνατοί σε μια ιστορική στιγμή που έβλεπε την ρακένδυτη αλλά επαναστατημένη Ρωσία των μπολσεβίκων να πεινάει (σε βαθμό που να πληθαίνουν σε αυτήν τα κρούσματα... κανιβαλισμού!), να αιμορραγεί ακατάσχετα χάνοντας στα πεδία των μαχών την επαναστατική της αφρόκρεμα, και να μην ξέρει τι θα της ξημερώσει την επόμενη μέρα. Και είναι αυτό ακριβώς το νεαρό επαναστατικό Κράτος με τα χίλια μύρια υπαρξιακά και άλλα προβλήματα επιβίωσης που όχι μόνο επιτρέπει αλλά και ενθαρρύνει τους πιο ανατρεπτικούς και ρηξικέλευθους πειραματισμούς στη τέχνη αλλά και στην καθημερινή ζωή, “παραχωρώντας” μάλιστα ακόμα και το στρατό και τα εργοστάσιά του στον καλλιτέχνη, ακριβώς όπως συνέβη με τον Αβραάμωφ στο Μπακού το 1922, αλλά και κατόπιν στη Μόσχα και αλλού με πολλούς άλλους εκπροσώπους της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας της εποχής! Και όλα αυτά επειδή το επίσημο δόγμα της νεαρής επανάστασης σε εκείνα τα πρώτα χρόνια της ήταν το -ακόμα και σήμερα απρόσιτο- “Πλήρης ελευθερία στην τέχνη” (!), μακριά από τις γνωστές υπεκφυγές και (ψευτο)δικαιολογίες των σημερινών θλιβερών επιγόνων περί ιεράρχησης των προτεραιοτήτων καθότι… “έχουμε πιο σοβαρά ζητήματα για να ασχοληθούμε”. 

 2017 07 25 3Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο ότι η “ανακάλυψη” του Αβραάμωφ και της σοβιετικής μουσικής πρωτοπορίας χάρη στην Ντοκουμέντα 14 άφησε παγερά αδιάφορη την ελληνική αριστερά και δεν προκάλεσε -πλην ενός- το παραμικρό σχόλιο της. Το πολύ χειρότερο είναι όμως ότι μερίδα αυτής της ελληνικής αριστεράς όχι μόνο κατασυκοφάντησε την έκθεση τολμώντας μάλιστα να χαρακτηρίσει, ειδικά την πιο αντιφασιστική της εκδήλωση... “νεοναζιστική πρόκληση” που κάνει να “κυματίσει η Σβάστικα πάνω από την Ελλάδα” (!!!) αλλά και κάλεσε άλλοτε ξεκάθαρα και άλλοτε υπαινιχτικά τους οπαδούς της “να πάνε να την σπάσουν”! Το δίδαγμα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία:Και μόνον αυτή η αποτρόπαιη στάση είναι αρκετή για να διαπιστωθεί ότι η σχέση όλων αυτών των ακραιφνών πατριωτών, επίδοξων λογοκριτών και λοιπών συντηρητικών βανδάλων με τους επαναστάτες του 1917 και με το νεαρό σοβιετικό τους Κράτος είναι η ίδια του...Φάντη με το ρετσινόλαδο! Μηδενική!

Απολαύστε λοιπόν την Συμφωνία των σειρήνων του Αρσένυ Αβραάμωφ, (https://www.youtube.com/watch?v=Kq_7w9RHvpQ), προσπαθώντας να τον φανταστείτε να διευθύνει με σημαίες και πυροβολισμούς ανεβασμένος στην πιο ψηλή ταράτσα του Μπακού, τη μεγαλύτερη και πιο απίθανη ορχήστρα και χορωδία χιλιάδων μηχανών και “απλών ανθρώπων” που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα…

 Και αν σας κάνει κέφι, αφιερώστε και μια σκέψη στην κατασυκοφαντημένη και τόσο διαστρεβλωμένη πρώτη στην ιστορία απόπειρα χειραφέτησης των ανθρώπων που κάποιοι οραματιστές ανατροπείς τόλμησαν να ξεκινήσουν στο μακρινό 1917 στην καθυστερημένη Ρωσία. Μετά από έναν αιώνα, το έργο τους παραμένει ημιτελές και η φιλοδοξία τους περισσότερη παρά ποτέ επίκαιρη…

 Σημείωση

 1. Μετά από σημαντικές μουσικές σπουδές (θεωρία και σύνθεση) στη Μόσχα, ο Αρσένυ Αβραάμωφ (1886-1944) συλλαμβάνεται το 1912 ως μπολσεβίκος ενώ υπηρετεί σε μονάδα Κοζάκων. Δραπετεύει στη Νορβηγία, δουλεύει σαν ναυτικός και αργότερα σε γαλλικό τσίρκο ως ακροβάτης και κλόουν. Επιστρέφει στη Ρωσία (Αγία Πετρούπολη) και αρχίζει να γίνεται γνωστός σαν μουσικοκριτικός και συνθέτης. Αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, αναλαμβάνει θέσεις Κομισάριου υπεύθυνου για την Κουλτούρα στη ρωσική περιφέρεια (Καζάν) και στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου γίνεται Κομισάριος του Κόκκινου Στρατού και αρχισυντάκτης μιας από τις επαρχιακές του εφημερίδες (Ροστώφ). Το τέλος του Εμφυλίου τον βρίσκει να διδάσκει τόσο μουσική όσο και στρατιωτικές τέχνες σε Ακαδημίες στελεχών του Κομμουνιστικού κόμματος στη Μόσχα και στο Αζερμπαϊτζάν.

 Μουσικολόγος, μουσικοκριτικός, θεωρητικός, συνθέτης, εφευρέτης νέων μουσικών οργάνων, μελετητής των μουσικών παραδόσεων των λαών του Καυκάσου και της Κασπίας, ο μόνιμα πάμπτωχος και ανήσυχος Αβραάμωφ αναγνωρίζεται σήμερα δίκαια -μαζί με μερικούς ακόμα από τους φίλους και συνεργάτες του στη ρωσική επαναστατική μουσική πρωτοπορία – ως “προφήτης” και μεγαλοφυής προπάτορας της διεθνούς σύγχρονης -“κλασικής” και όχι μόνο- μουσικής. Μετά από δεκαετίες ολοκληρωτικής εξαφάνισης του ιδίου και του έργου του στη σταλινική και μετασταλινική εποχή, ο Αβραάμωφ βγαίνει σταδιακά από την αφάνεια στα τελευταία 30 χρόνια, πρώτα στη Δύση και κατόπιν στη Ρωσία, και η μουσική του ξαναπαίζεται, ηχογραφείται και γίνεται αντικείμενο σπουδών, μελετών και συζητήσεων σε όλο τον κόσμο.

 

 

scroll back to top