The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1)
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1) by Eric Toussaint A public health crisis The coronavirus pandemic is a serious public health problem and the human suffering caused by the spread of this virus will be enormous. If it massively affects countries of the Global South with ver
La Lega #Hacia La Huelga Feminista - Coro de Mujeres Feministas
La Lega #HaciaLaHuelgaFeminista - Coro de Mujeres Feministas   EL DIA  8 DE MARZOHAREMOS UNA HUELGACON TODAS LAS MUJERESLA CALLE SERÁ NUESTRA ABUELAS, ESTUDIANTES HETEROS, TRANS,  BOLLERASDIVERSAS Y MIGRANTESVAMOS JUNTAS A LA HUELGA O LI OLI OLÁ……..LA HUELGA VENCERÁES LA HUELGA FEMINIS
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde!
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde! Que la journée de grève du jeudi 5 décembre se traduise par un blocage du pays à un niveau que l’on n’avait pas vu depuis novembre-décembre 1995 est une quasi-certitude. Ce que nous ne savons pas encore, c’est à quel point ce succès de la gr
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale Depuis des décennies nous sommes confrontés à la destruction progressive de nos droits sociaux acquis par les luttes. Le projet de contre-réforme des retraites Macron-Delevoye s’inscrit dans cette même logique. Loin de l’uni

Αναζήτηση

Γαλλία: Από την παρούσα αποσύνθεση του παλιού στην αυριανή ιστορική θεσμική και πολιτική κρίση!

Του Γιώργου Μητραλιά

2017 03 10 01 picture01Είναι αναμφίβολα σημείο των καιρών ότι το βορειο-αμερικανικό παράδειγμα κρίσης, κατάρρευσης ή και αποσύνθεσης του παραδοσιακού πολιτικού τοπίου βρίσκει τώρα μιμητές και στην Ευρώπη μας. Τρανή απόδειξη το μεταπολεμικό γαλλικό πολιτικό σύστημα που πνέει τα λοίσθια και μετράει όχι πια χρόνια ή ακόμα και μήνες αλλά μάλλον εβδομάδες καθώς μας χωρίζουν πια μόνο 40 μέρες από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών που θα σημάνει και το επίσημο τέλος του! Αν μη τι άλλο, ζούμε τώρα μέρες ιστορικής σημασίας και υπαρξιακής αβεβαιότητας…

Ας δούμε όμως τα ίδια τα τόσο εύγλωτα γεγονότα. Εκτός και αν υπάρξουν κάποιες εντελώς απρόβλεπτες εξελίξεις, τα δυο κόμματα που -με διάφορα ονόματα- μονοπωλούν το πολιτικό προσκήνιο και εναλλάσσονται στην γαλλική εξουσία από το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου δεν πρόκειται να εκπροσωπηθούν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Και μόνο το γεγονός ότι το Σοσιαλιστικό κόμμα (PS) του απερχόμενου προέδρου Φρανσουά Ολλάντ και η παραδοσιακή δεξιά των Ρεπουμπλικανών (LR) του προκατόχου του Νικολά Σαρκοζί θα βρεθούν στο περιθώριο ενός πολιτικού συστήματος (της “Πέμπτης Δημοκρατίας” του στρατηγού Ντε Γκωλ) κομμένου και ραμμένου στα μέτρα τους, δίνει το μέγεθος της ιστορικής κρίσης που ήδη έχει αρχίσει και αναμένεται να επιδεινωθεί συγκλονίζοντας το -εδώ και δυό αιώνες- γαλλικό παραδοσιακό πολιτικό βαρόμετρο της Ευρώπης, και κατ’επέκταση ολάκερη τη Γηραιά μας ήπειρο!…

Φυσικά, οι δικαστικές και άλλες “περιπέτειες” του δεξιού κ. Φιγιόν δεν είναι παρά ένα επιφαινόμενο, η κορυφή του παγόβουνου της κρίσης, διάσπασης και αποσύνθεσης της επί 70 χρόνια κραταιάς γκωλικής και νεο-γκωλικής γαλλικής δεξιάς. Στη πραγματικότητα, αυτή η κρίση της έχει αρχίσει προ πολλού και μόλις τώρα φτάνει στο τελικό της στάδιο, σε ένα είδος τελικής Κάθαρσης. Γιατί; Μα, επειδή η διαγραφόμενη οριστική απομάκρυνση από τη νομή της εξουσίας οξύνει αναπόφευκτα τις έντονες (προϋπάρχουσες) εσωτερικές αντιθέσεις και τα ποικίλα πάθη της ντουζίνας των οργανωμένων “ευαισθησιών” και λοιπών φραξιών, τάσεων και ενδοκομματικών ομάδων που προσπαθούν τώρα να εφεύρουν το μέλλον τους πατώντας επί των πτωμάτων των χτεσινών τους εταίρων και φίλων. Με άλλα λόγια, ο σώζων εαυτόν σωθήτω και το τέλος μιας μακράς κομματικής ιστορίας που επέζησε ιστορικών κρίσεων ολκής όπως ο πόλεμος της Αλγερίας ή ο Μάης του ‘68 αλλά δεν άντεξε την παρούσα μητέρα όλων των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων κρίσεων…

2017 03 10 02 picture02Τώρα, δεν είναι μόνον ότι ο απεγνωσμένα μαχόμενος να επιβιώσει κ. Φιγιόν ανταγωνίζεται -με επιτυχία- την Κα Μαρίν Λε Πεν στο μέτωπο της ισλαμοφοβίας και της πιο ακροδεξιάς λογοδιάρροιας. Δεν είναι καν ότι αυτός ο άλλοτε απελπιστικά άχρωμος και άοσμος και τώρα αγριεμένος και έξαλλος κ. Φιγιόν κρατάει σε ομηρία και εκβιάζει όλη τη γαλλική δεξιά που τον “εμπιστεύεται” μόνο και μόνο επειδή αδυνατεί να του βρει διάδοχη λύση. Είναι πρωτίστως ότι οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του κ. Φιγιόν δηλώνουν ανοικτά ότι φλερτάρουν με την Κα Λε Πεν, την ίδια ώρα που οι μετριοπαθείς φίλοι του άλλοτε πρωθυπουργού κ. Ζυπέ κοιτούν προς το Κέντρο που ήδη αρχίζει να φλερτάρει με τον κ. Μακρόν, ενώ ο συντηρητικότατος κ. Σαρκοζί μοιάζει να έχει (αυτο) παγιδευτεί στις γνωστές σατανικές του μανούβρες που όμως δεν έχουν πια κανένα αντίκρυσμα. Με άλλα λόγια, ...διάλυση και αποσύνθεση με τους βαρόνους του κόμματος να αλληλομαχαιρώνονται και τους οπαδούς να νοιώθουν ορφανοί και να αναζητούν (μετεκλογικά) νέες πολιτικές στέγες.

Όσο για το Σοσιαλιστικό κόμμα, εδώ τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα. ‘Εχοντας προ πολλού αγγίξει πάτο εξαιτίας των ακραίων νεοφιλελεύθερων και αυταρχικών επιδόσεων των κυβερνήσεων του εκτρωματικού προέδρου Ολάντ (4% η δημοφιλία του τις μέρες που αποφάσισε να μην κάνει καν τον κόπο να είναι υποψήφιος στις προεδρικές!), το μόνο που απασχολεί τους υπουργούς και βαρόνους του φαίνεται ότι είναι πώς να σαμποτάρουν καλύτερα τον νικητή των εσωτερικών κομματικών εκλογών και υποφήφιο του PS Μπενουά Αμόν. Ο λόγος απλός: Το κάνουν τόσο επειδή τους προκαλούν αποστροφή οι στοιχειώδεις και μάλλον δειλές κριτικές του κ. Αμόν στα σοσιαλφιλελεύθερα πεπραγμένα της προεδρίας Ολλάντ, όσο και επειδή σπρώχνονται ήδη να πιάσουν θέση στο “μεταμοντέρνο” και απροσχημάτιστα νεοφιλελεύθερο καράβι του δικού τους πρώην υπουργού οικονομικών και νυν μεγάλου αστέρα και ευνοούμενου των ΜΜΕ κ. Μακρόν. Με άλλα λόγια, πλήρης διάλυση της (εφτάψυχης) γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας, που έρχεται ως φυσικό επακόλουθο τόσο της οριστικής απώλειας των παραδοσιακών συνδικαλιστικών της προπυργίων όσο και της αληθινής αποστροφής που νοιώθουν πια για το PS οι μισθωτοί και τα λαϊκά στρώματα της χώρας.

2017 03 10 03 picture03Και η λοιπή γαλλική αριστερά; Τι κάνει και που βρίσκεται η άλλη γαλλική αριστερά που “φυσιολογικά” θα έπρεπε να επωφελείται της γενικής πολιτικής και κοινωνικής κρίσης των συστημικών κομμάτων και δυνάμεων; Δυστυχώς, η υποψηφιότητα του “χαρισματικού” αλλά αδίστακτου και άνευ αρχών Ζαν Λυκ Μελανσόν δεν μπορεί να γιατρέψει -ως δια μαγείας- την ιστορική κρίση και πρωτοφανή περιθωριοποίηση της γαλλικής πολιτικής, συνδικαλιστικής και κινηματικής αριστεράς κατά τα τελευταία χρόνια, καθώς αυτή έχει βαθειές ρίζες και δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο. Και έτσι, δεν προκαλεί πια την παραμικρή έκπληξη το γεγονός ότι, με φόντο την παρατεταμένη βαθειά κοινωνική κρίση, το τεράστιο πολιτικό κενό που δημιουργεί η αποσύνθεση των μεν τείνει να καλυφθεί ή καλύπτεται κιόλας από νέα πρόσωπα και δυνάμεις της δεξιάς και ακροδεξιάς που ακούν στο όνομα της Μαρίν Λεν Πεν του επίφοβα ακροδεξιού και ρατσιστικού Εθνικού κόμματος, αλλά και του τέως τραπεζίτη των Ρότσιλντ και νυν φωτογενούς “ούτε δεξιού ούτε αριστερού” Εμμανουέλ Μακρόν.

Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσε όμως κάποιος να αναφωνήσει: Μα, αν είναι έτσι, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Οι παλιές αντικαθίστανται από νέες δυνάμεις και η ζωή συνεχίζεται σχεδόν κανονικά, καθώς μάλιστα το (πολύ) πιθανότερο είναι ο νέος Γάλλος προέδρος να είναι ο κ. Μακρόν που -αν μη τι άλλο- δεν πρόκειται να εφαρμόσει πολιτικές πολύ διαφορετικές από εκείνες των προκατόχων του Σιράκ, Σαρκοζί και Ολλάντ. Δυστυχώς, η πραγματικότητα διαγράφεται πολύ διαφορετική. Πέρα από το περιεχόμενο αυτής της αλλαγής φρουράς που είναι παραπάνω από ανησυχητικό καθώς δεν αποκλείεται πια κατηγορηματικά ούτε καν το ενδεχόμενο επικράτησης και εκλογής της Κας Λε Πεν, αυτή η ίδια η αλλαγή φρουράς εμφανίζεται ήδη άκρως προβληματική. Και ιδού το γιατί.

Καταρχήν, ο κ. Μακρόν δεν διαθέτει δικό του κόμμα και συνεπώς παραμένει άγνωστο σε ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα στηριχτεί για να σχηματίσει τη δική του κυβέρνηση. Η σπαζοκεφαλιά γίνεται μάλιστα ακόμα χειρότερη όταν γνωρίζουμε ότι οι γαλλικές βουλευτικές εκλογές διεξάγονται αμέσως μετά τις προεδρικές και είθισται να τις κερδίζει και αυτές το κόμμα του νεοεκλεγμένου προέδρου της Γαλλικης Δημοκρατίας. Όλα αυτά συνιστούν και είναι η ουσία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας που εφεύρε και επέβαλλε ο μακαρίτης στρατηγός Ντε Γκωλ επειδή ήταν όχι μόνο στα δικά του “μοναρχικά” μέτρα αλλά και στα μέτρα των παραδοσιακών δυνάμεων του γαλλικού δικομματισμού. Τώρα όμως που όλα αλλάζουν και το παλιό πεθαίνει χωρίς όμως να έχει πλήρως αντικατασταθεί από το “καινούργιο”, είναι αυτή η ίδια η Πέμπτη Δημοκρατία και οι κύριοι θεσμοί της που δεν μπορούν να λειτουργήσουν, με αποτέλεσμα να πλανιέται πια πάνω από τη Γαλλία το φάσμα μιας ανεξέλεγκτης πολιτικής και θεσμικής κρίσης που θα μπορούσε να πυροδοτήσει και μια κοινωνική κρίση ιστορικών διαστάσεων. Μια τεράστια κοινωνική κρίση που εύκολα θα έβγαινε έξω από τα γαλλικά σύνορα καθώς μάλιστα δεν λείπουν πια τα πολύ εύφλεκτα υλικά σε όλη τη Γηραία μας ήπειρο αλλά και πέρα από αυτήν...

scroll back to top