Συντακτική ή Αναθεωρητική;

Γιώργου Κατρούγκαλου, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου

2013-03-15 12 Katrougalos-YorgosΞεκίνησε ήδη η συζήτηση στην Αυγή γύρω από το χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει η επόμενη Βουλή, με ευκαιρία την πρόταση που έχω διατυπώσει   στο πρόσφατο βιβλίο μου «Κρίση και Διέξοδος» και επανέφερα με την ομιλία μου στην Επιτροπή για τις αλλαγές στο κράτος και το πολιτικό σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ, στις 21.2.2013. Το ξεκίνημα δεν έγινε με τους καλύτερους όρους, δεδομένου ότι ο συνάδελφος Δημήτρης Χριστόπουλος στο άρθρο του της περασμένης Κυριακής με τίτλο «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του συνταγματικού βερμπαλισμού» επέλεξε να αρθρογραφήσει κυρίως με χαρακτηρισμούς (περί «ελαφρότητας», «ανούσιας φλυαρίας» κ.λ.π.) παρά με επιχειρήματα. Προφανώς καθένας μας διαλέγει το ύφος και το ήθος που θέλει να τον προσδιορίζουν, φοβάμαι όμως ότι ο αρθρογράφος δεν έχει καταλάβει την άποψη μου, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνει και τι γράφει προς αντίκρουσή της.

Αν δεν μπορούν 
τα αφεντικά, 
μπορούμε εμείς!

Ή πώς να σώσουμε το παραγωγικό δυναμικό

του Ηλία Ιωακείμογλου

2013-03-08 ioakimoglouΓια να βγει από την κρίση του ο καπιταλισμός δεν καταβροχθίζει μόνο ανθρώπινες ζωές. Τρώει, επιπλέον, από τις ίδιες του τις σάρκες, καταστρέφει πάγιο κεφάλαιο. Το κεφάλαιο όμως αυτό, συμβαίνει να είναι, ταυτοχρόνως, και τα μέσα παραγωγής, τα εργαλεία, οι μηχανές, οι υποδομές, από την χρήση των οποίων ζουν και αναπαράγονται οι εργαζόμενες τάξεις (και το σύνολο του πληθυσμού). Η τάξη των κεφαλαιοκρατών, κρατώντας στα χέρια της την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, θεωρεί δικαίωμά της να τα καταστρέφει, και όντως τα καταστρέφει, όταν αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως κεφάλαιο, δηλαδή όταν δεν αποφέρουν το επιθυμητό κέρδος. Καταστρέφει έτσι και τους υλικούς όρους συντήρησης και αναπαραγωγής των κυριαρχούμενων κοινωνικών τάξεων που οδηγούνται αυτές οι ίδιες πλέον σε καταστροφή. Η ανθρωπιστική κρίση απορρέει από το δικαίωμα της τάξης των κεφαλαιοκρατών να καταστρέφουν τις υλικές προϋποθέσεις της ζωής μας όταν αυτές δεν λειτουργούν ικανοποιητικά ως κεφάλαιο.

2013-03-05 mia-olokliri-koinonoia-petameni-sta-skoupidia

Μια ολόκληρη κοινωνία πεταμένη στα σκουπίδια

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ 

Ακούει κανείς;

Οι εθελοντές του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού συνεχίζουν καθημερινά τον αγώνα προσφοράς και αλληλεγγύης στον αποκλεισμένο από το Εθνικό Σύστημα συνάνθρωπο. Βιώνουν καθημερινά μοναδικά τραγικές καταστάσεις συναθρώπων μας που πλήττονται από την 5ετή  οικονομική κρίση,  χωρίς καν να ευθύνονται οι ίδιοι, που βρέθηκαν άνεργοι και ανασφάλιστοι. Ταυτόχρονα όμως απορούν με τα όσα βλέπουν τις τελευταίες ημέρες το φως της δημοσιότητας. Αφού δηλαδή πέρα από κάθε λογική πετάχθηκαν στο καιάδα της ασθένειας και της κακής τους τύχης μακριά από κάθε ιατρική περίθαλψη οι ανασφάλιστοι, άποροι και άνεργοι πολίτες, φθάνει τώρα και η ώρα και των ήδη ασφαλισμένων πολιτών σε μια ολισθαίνουσα πορεία του αποκαλούμενου Δημόσιου Συστήματος Υγείας.    

Πορτογαλία, η μεγαλύτερη διαδήλωση! Ανταπόκριση από τη Λισαβόνα

{youtube}BwXkqHRkUpk{/youtube}

Πορτογαλία, η μεγαλύτερη διαδήλωση!Ανταπόκριση από τη Λισαβόνα
 

La manif du 2 mars

 

On a bien fait d’y aller. Et on n’était pas les seuls. On avait l’impression d’être un million. La télé a dit plutôt 500 000. Ce qui n’est déjà pas si mal. C’est le quart de la population totale de Lisbonne. 

Mais je suis persuadé que nous étions à peu près le double.

 

D’abord parce qu’ils ne savent pas compter ces grands nombres. Ensuite, parce que même s’ils savaient, ils ne tiendraient pas à ce que ça se sache. Enfin parce que c’est la télé qui l’a dit. 

La télé ne dit jamais la vérité, c’est comme une barrière physique, un verrou de fabrication. La vérité est interdite à la télé et quand nous l’aurons tous compris, nous pourrons enfin nous informer.

 

Ça, c’est ce que je sais. Et puis il y a ce que j’ai vu. Oh, j’ai déjà vu autant de monde dans les rues d’une ville, c’était au Brésil, au Carnaval à Rio et à Salvador. 

Mais personne là-bas n’oserait prétendre qu’il n’y a qu’un demi million de folhões !

 

Et j’ai vu aussi le regard des gens. Ce regard qui déborde de fierté, et de la conscience que le peuple est puissant s’il le décide. 

La conscience de participer à quelque chose de plus grand que soi, quelque chose d’extraordinaire et d’historique. 

Ce regard que l’on ne rencontre pas dans toutes ces manifs syndicales qui rassemblent pourtant 100 000 personnes, ce qui est énorme pour ce petit pays.

 

 

Mais de toute façon, même si nous n’étions que 500 000, ça fait quand même plaisir et ça redonne du coeur à tous gens qui commençaient à désespérer.

 

Même si on se base sur les chiffres minimisés de la télé, on arrive à un total de plus d’un million et demi de personnes. 

Oui parce que dans toutes les villes du Portugal, les gens manifestaient, hier. Et, par exemple, à Porto, la télé parle de 400 000 personnes.

 

Nous étions bien plus nombreux dans la rue que ceux qui ont voté pour ce gouvernement.

 

Manif nationale, donc, appelée par le mouvement « Que se lixe a troïka » (Que la troïka aille se faire foutre) auquel se sont joints tous les autres mouvements, partis et organisations.

 La grande centrale syndicale CGTP et même, je crois, toute l’intersyndicale, mais nous n’avons pas vu leurs grands cortèges traditionnels. 

Soit qu’ils ne s’étaient pas constitués, soit qu’ils aient été absorbés par la masse de cette population en marche.

 

C’était magnifique.

 

Nous sommes allés sur la place du Marquês de Pombal, où était prévue la concentration de départ. Nous y sommes arrivés par l’avenida da Liberdade qui est la grande artère que la manif descend ensuite. 

Je n’avais jamais vu ça mais elle était déjà pleine, noire de monde. Du monde qui montait au rassemblement et formait déjà une énorme manif, ou plutôt une foule immense comme au carnaval car il n’y avait ni pancartes, ni banderoles.

En faisant le tour de la place, on a pu constater que c’était la même chose pour les autres rues et avenues arrivant sur le Marquês.

 

Ensuite par contre, il y en avait. Et de toute sorte. Du drapeau portugais aux inscriptions les plus surréalistes, en passant par les insultes aux ministres et les appels à la révolution.

 Nombreux étaient ceux qui arboraient un œillet rouge, en référence à la révolution des œillets d’avril 1974. Il y avait même des effigies des capitaines d’avril, des gars déguisés en capitaine, avec une mitraillette en carton, etc.

 

Le lapin à toutes les sauces, car le premier ministre s’appelle Coelho (lapin en portugais) et quelques autres animaux, comme un cheval avec des oreilles de lapin. 

Oui, nous, on le met dans le bœuf, eux, c’est dans le lapin. Il y avait, devant un distribanque, un gars en costard et masque de cochon (très réaliste) et tenant un cigare gros comme un barreau de trône. 

Tout le monde le prenait en photo. C’est comme ce gars, qui est venu un peu avec nous, sous la banderole du MSE (Movimento Sem Emprego = Mouvement des Sans Emploi). 

Celui-là avait un masque à gaz, avec le filtre au bout du tube cannelé, on se croyait dans les tranchées de la guerre de 14, ou à Malville en 77.

 

Toutes sortes de pancartes. Absolument toutes ! Je me souviens de la plus surréaliste : de + da = daaa. Je pensais ne pas comprendre par manque de lusitanité. 

Mais quand Dine l’a montrée à Ana, on a compris, à son éclat de rire, que ça n’avait strictement aucun sens. Et le soir on l’a vue à la télé, preuve que ça a même interpellé le cameraman.

 

D’innombrables pancartes individuelles, de toutes les couleurs, pour la plupart dénonçant le gouvernement ou se plaignant individuellement. 

Mais aussi, nombre de phrases positives du style « Chega de desepero, agora é a luta ! » (fini le désespoir, l’heure est à la lutte).

 

De même, les banderoles se partageaient entre l’humanisme et le politique. « Eu tive um sonho : ser feliz no Portugal » (J’ai fait un rêve, d’être heureux au Portugal), en référence certainement à Martin luther King Junior.

« O povo ! Unido ! Jamais sera vencido ! »

« Assassinio não é so tirar a vida » (le meurtre, c’est pas seulement ôter la vie)

« Matar a alma é almacidio » (âmicide au lieu d’homicide)

« Exigimos trabalho e dignidade » (nous exigeons du travail et de la dignité)

 

Et puis certaines lueurs de conscience fulgurante comme :

« A minha dor é uma arma ! » (ma douleur est une arme).

 

La marche a été bien sûr ponctuée de toutes sortes de slogans, du style :

Esta na hora ! Esta na hora ! Do governo ir-se embora !

(C’est le moment ! C’est le moment ! De changer de gouvernement !)

Essa divida ! Não é nossa ! (cette dette n’est pas la notre) (chanté ad libitum)

Quem deve aqui dinheiro ! E o banqueiro ! (Celui qui doit de l’argent, c’est le banquier !)

Fora ! Fora ! Fora jà daqui ! A fome, a miseria e o FMI !

(Dehors ! Dehors ! Dehors et tout de suite ! La faim, la misère et le FMI)

 

Un qui faisait un franc et interminable succès :

Deixa passar ! Deixa passar ! Estou na rua para o governo derrubar !

(Laissez passer ! Laissez passer ! Je suis dans la rue pour faire tomber le gouvernement)

J’ai d’ailleurs essayé de modifier un peu :

Tem que ficar para o governo derubar (il faut rester pour faire tomber le Gvt)

Ou mieux encore, sur une iniciative de ma Dine :

Deixa passar ! Deixa passar ! Estou na rua para o sistema derrubar !

Mais faut reconnaître que ça n’a pas été tellement repris. Il y a encore une bonne dose de suivisme et de routinisme, même chez ceux qui ont la réputation d’être la gauche extrême !!

 

On a quand même réussi à lancer 2 ou 3 fois le fameux :

« Espanha, Grécia, Irlanda Portugal ! A nossa luta é internacional ! »

mais ce n’était pas ce qui plaisait le plus et je n’ai même pas tenté ma version :

« Palestina, Irlanda Portugal ! A nossa luta é internacional ! »

 

Un truc vraiment très bien et en plus lancé par un gosse à côté de nous avec son mini mégafone :

« A prisão parà canalha, o poder para quem trabalha ! » (la prison pour la canaille, le pouvoir pour qui travaille !). 

Ce gamin, qui devait avoir entre 12 et 14 ans, n’a pas arrêté de toute la manif. En tout cas, nous l’avons vu et entendu pendant plus de trois heures.

 

Mais ce qui a été présent tout le long et même sonorisé sur le « palco » c’est cette chanson de Zeca Afonso, Grândola, Vila Morena

qui a été émise à la radio le matin du 25 avril 74 pour signaler le départ de l’insurrection et qui, depuis, symbolise pour tous les habitants de ce pays, l

a Révolution des œillets. D’ailleurs, je vous laisse l’écouter, sur ce lien.

La bise révolutionnaire à tous

Chris

Ανακοίνωση του διεθνούς δικτύου CADTM

(Επιτροπή για την ακύρωση του χρέους του τρίτου κοσμου)

2013-02-26 01 CADTM-imageΚαταγγέλοντας τις ρατσιστικές απειλές που εξαπέλυσε το κόμμα Χρυσή Αυγή εναντίον του Μωυσή Λίτση, ιδρυτικού μέλους της ελληνικής CADTM, το διεθνές δίκτυο της CADTM επισημαίνει τον κίνδυνο που ενέχει η άνοδος του φασισμού ως άμεση συνέπεια των μέτρων κοινωνικής υποβάθμισης που επιβάλλονται από τους πιστωτές στο όνομα της δεδηλωμένης προτεραιότητας στην εξόφληση του χρέους εις βάρος των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ή Η ΖΩΗ

Υπό τη διεύθυνση των Damien Millet και Eric Toussaint

Μετάφραση: Λουίζα Μιζάν 

Κεφάλαιο 1

Το ιστορικό και οι προοπτικές της κρίσης χρέους του Βορρά

2013-02-20 01 La-dette-ou-la-vieΤο δημόσιο χρέος είχε φθάσει ήδη σε υψηλά επίπεδα στο Βορρά (με τον όρο «Βορράς» εννοούμε τις πλέον βιομηχανικές χώρες) τη δεκαετία του 1980. Μετά την πρώτη πετρελαϊκή και οικονομική κρίση την περίοδο 1973-1975, οι κυβερνήσεις επιχείρησαν μια κεϊνσιανού τύπου ανάκαμψη της οικονομίας καταφεύγοντας στο δανεισμό. Η εξυπηρέτηση του χρέους στη συνέχεια έγινε δυσβάσταχτη, όταν η αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων αύξησε βίαια τα επιτόκια (Οκτώβριος 1979) επιχειρώντας να ανατρέψει την κεϊνσιανή πολιτική μισού περίπου αιώνα, την οποία είχε επιβάλει η πρώτη προεδρική θητεία του Φραγκλίνου Ρούσβελτ το 1933.

Το δικαστήριο της ΕΖΕΣ απέρριψε τους ισχυρισμούς της «Icesave» κατά της Ισλανδίας και των κατοίκων της

2013-01-30 01Icelandτου Ερίκ Τουσέν, CADTM, Επιτροπή για την ακύρωση του χρέους του Τρίτου Κόσμου

Η CADTM  πληροφορήθηκε με ικανοποίηση την απόφαση του δικαστηρίου της ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών), η οποία απορρίπτει όλες τις καταγγελίες που κατατέθηκαν από ττην Ολανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο κατά της Ισλανδίας στην υπόθεση «Icesave» |1|.

Η απόφαση καθιστά σαφές ότι δεν είναι ευθύνη της χώρας στην οποία μια τραπεζική εταιρεία έχει την έδρα της να καλύπτει τα έξοδα των εγγυήσεων του τραπεζικού της συστήματος, καθώς και ότι ο μηχανισμός του δίχτυ ασφαλείας πρέπει να χρηματοδοτείται από τις ίδιες τις τράπεζες. 

Το χρέος και τα μέτρα λιτότητας δεν είναι καθόλου ουδέτερα από πλευράς φύλου. Παντού στην Ευρώπη οι γυναίκες πληρώνουν το πιο υψηλό τίμημα για τις πολιτικές που επιβάλλονται στο όνομά του χρέους,  παντού πλήττονται κατ' απόλυτη προτεραιότητα, σε όλες τις πλευρές της ζωής τους. Στη διάρκεια δύο εβδομάδων, φεμινίστριες της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Αγγλίας και της Ουγγαρίας γύρισαν όλη τη Γαλλία, και μίλησαν σε μια ντουζίνα συγκεντρώσεις  με θέμα " Κοινωνικό κραχ, άνομο δημόσιο χρέος, λιτότητα και φεμινισμός". Ο επόμενος σταθμός της φεμινιστικής περιοδείας θα είναι η Ισπανία. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισήγηση της Σόνιας Μητραλιά σε αυτή την περιοδεία.

2013-01-25 deuda-mujeres

Η μόνη ελπίδα: 

Γυναίκες, να αντισταθούμε όλες μαζί, πέρα από τα εθνικά μας σύνορα

της Σόνιας Μητραλιά*

 Στην Ελλάδα, εμείς οι γυναίκες υφιστάμεθα μία πρωτοφανή ιστορική οπισθοχώρηση των δικαιωμάτων μας και της καθημερινής μας ζωής. 

Τι πρέπει να κάνουμε πριν είναι πολύ αργά;” - Σόνια Μητραλιά

της Σόνιας Μητραλιά

Emilie Lorins (1874 – 1912), Pionnière du mouvement féministeΤο χρέος και τα μέτρα λιτότητας δεν είναι καθόλου ουδέτερα από πλευράς φύλου. Παντού στην Ευρώπη οι γυναίκες πληρώνουν το πιο υψηλό τίμημα για τις πολιτικές που επιβάλλονται στο όνομά του χρέους, παντού πλήττονται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα, σε όλες τις πλευρές της ζωής τους. Στη διάρκεια δύο εβδομάδων, φεμινίστριες της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Αγγλίας και της Ουγγαρίας γύρισαν όλη τη Γαλλία και μίλησαν σε συγκεντρώσεις με θέμα ” Κοινωνικό κραχ, άνομο δημόσιο χρέος, λιτότητα και φεμινισμός”. Ο επόμενος σταθμός της φεμινιστικής περιοδείας θα είναι η Ισπανία. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισήγηση της Σόνιας Μητραλιά σε αυτή την περιοδεία.

 

Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού

 Δ Ε Λ Τ Ι Ο    Τ Υ Π Ο Υ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΝΑΝΔΡΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΝΤΑΡ ΓΙΑΚΟΥΜΠ

2013-013-22 AntinaziΗ Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και ειδικότερα των χριστιανών, προκειμένου να καταδικάσουμε έργω και λόγω κάθε ρατσιστική, φασιστική και ναζιστική ιδεολογία, νοοτροπία και συμπεριφορά, που καθίσταται διπλά επικίνδυνη όταν ενδύεται τον μανδύα της υπεράσπισης των «χριστιανικών αξιών», όπως πράττει πρόσφατα η Χρυσή Αυγή. Φοβόμαστε πως αυτές οι πρακτικές δεν είναι συγκυριακές ούτε πρόσκαιρες, αλλά έχουν έρθει για να μείνουν με κίνδυνο να παγιωθούν. Ακόμα και αν δεν αποδειχτεί με τρόπο αδιαμφισβήτητο η άμεση σχέση της οργάνωσης με την πρόσφατη, άνανδρη εν ψυχρώ δολοφονία (με στιλέτο πισώπλατα) του εικοσιεπτάχρονου πακιστανού Σερντάρ Γιακούμπ, η πολιτική αλλά και η ηθική ευθύνη για αυτή και άλλες ομοειδείς πράξεις είναι δεδομένη. Και θα είναι δεδομένη, όσο η οργάνωση αυτή στοχοποιεί κατηγορίες συνανθρώπων μας καλλιεργώντας το μίσος και αντιμετωπίζοντάς τους ως "σκουπίδια" και κατ' επέκταση 2ας κατηγορίας ανθρώπους και "αναλώσιμους". Το ειδεχθές ρατσιστικό έγκλημα κάνει επείγουσα την ηθική απαξίωση και καταδίκη στη συνείδηση των πολιτών κάθε μορφής ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων, απ' όπου κι αν προέρχονται. Καταλυτικό ρόλο για να επιτευχθεί αυτό θα παίξει μια καταδικαστική απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, την οποία και καλούμε να προχωρήσει το δίχως άλλο, βάζοντας ένα οριστικό τέρμα στη σύγχυση τέτοιων ιδεολογιών με τη χριστιανική ταυτότητα. Δεν δικαιούμαστε να κοιτάμε αμέριμνοι να σφαγιάζονται συνάνθρωποί μας έξω από τις πόρτες μας. Ας πάψουμε πλέον να παραμένουμε απαθείς θεατές στην ταινία τρόμου «Χρυσή Αυγή».

Γιώργος Κατρούγκαλος

«Στην Ελλάδα λειτουργεί… παρασύνταγμα»

Καταργείται η βουλή, ανοίγει ο δρόμος για τη Χρυσή Αυγή

Συνέντευξη στον Μάριο Διονέλλη

2013-01-21_katrougkalosΓια ουσιαστική κατάργηση της βουλής και για παράδοση της νομοθετικής εξουσίας στην τρόϊκά και στοeurogroup μιλά στον Δρόμο ο Γιώργος Κατρούγκαλος, συνταγματολόγος, καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης. Τονίζει πως αυτή τη στιγμή εισάγονται μια σειρά από «παράλληλες» με το Σύνταγμα διατάξεις που περιορίζουν τα δικαιώματα των πολιτών και παραλληλίζει την περίοδο αυτή με σκοτεινά χρόνια της ελληνικής ιστορίας. Επισημαίνει πως η καταπάτηση του Συντάγματος δίνει χώρο σε αντικοινοβουλευτικές στοχεύσεις και χαρακτηρίζει… χρυσή εφεδρεία του συστήματος τη Χρυσή Αυγή. Μιλά επίσης για την ανάγκη νέου Συντάγματος, με περισσότερες εξουσίες στους πολίτες, που θα κατακτηθούν όμως με την ανατροπή των συσχετισμών όχι μόνο στη βουλή αλλά κυρίως στην κοινωνία.

Το ατομικό και ο ναζισμός...

(Μήνυμα από ενεργό πολίτη και σύντροφο στη Μυτιλήνη που ταξίδεψε στη Γερμανία)

Μια φωτογραφική αποτύπωση του ναζισμού

Ίσως το πιο τρομακτικό απ' όλα είναι η συμμετοχή των μαζών και των απλών ανθρώπων στη γένεση και αναπαραγωγή του ναζιστικού τερατουργήματος. Αυτό το φαινόμενο είναι, κατά τη γνώμη μου, που πρέπει να βρούμε τη ψυχραιμία να κατανοήσουμε.

Μια αποτύπωση του τρόμου

Η ανομία, η παρανομία και η υποκρισία

Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου

2013-01-16_katrougkalos«Και οι πολίται, βεβαίως, δικαιούνται εις παθητικήν αντίστασιν έναντι των αντισυνταγματικών και παρανόμων πράξεων των κρατικών οργάνων, ως είναι αι αυτοβούλως εκδιδόμεναι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου του Υπουργικού Συμβουλίου».

Αρ. Μάνεσης, Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου Νομοθετικού Περιεχομένου, 1955.

Η κυβέρνηση ακολουθεί το τελευταίο διάστημα μια ψευδεπίγραφη στρατηγική «νόμου και τάξης» με συμβολικές κινήσεις κατά της «ανομίας», όπως η επέμβαση στη «Βίλλα Αμαλία». Οι κινήσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινωνίας από τα υπαρξιακά, πλέον, προβλήματα που θέτει ενώπιον της η δραματική επιδείνωση της κρίσης. Ούτε συνιστούν μόνο αντιπερισπασμό, ώστε να συσκοτιστεί η αδυναμία του παλαιοκομματισμού να αυτοκαθαρθεί, μέσω της διερεύνησης ποινικών και πολιτικών ευθυνών του σκανδάλου της λίστας Λαγκάρντ.

Χαρτς IV αλά γαλλικά ετοιμάζει ο Ολάντ

Ξηλώνονται τα εργασιακά δικαιώματα και στη Γαλλία

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

Βίαιες διαδηλώσεις Γάλλων εργατών το 2009Τη δική του εκδοχή του νόμου Χαρτς IV για ριζική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων ετοιμάζει ο σοσιαλιστής πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, καθώς η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, εξελίσσεται σε «μεγάλο ασθενή» του ευρώ.
Η γαλλική κυβέρνηση επιχειρεί μέσω του «κοινωνικού διαλόγου» να προχωρήσει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σαν αυτές που προηγήθηκαν στην Γερμανία την εποχή του σοσιαλδημοκράτη Γκέρχαρντ Σρέντερ, με πρόσχημα την εξασθένιση της γαλλικής ανταγωνιστικότητας και τον κίνδυνο να έχει σύντομα την τύχη των χωρών του ευρωπαϊκού νότου.

Daniel Bensaïd: «Ένας από τους πιο χαρισματικούς θεωρητικούς του μαρξισμού της γενιάς του»

του Tariq Ali

2013-01-13_daniel-bensaidΣαν σήμερα, στις 12 Ιανουαρίου 2010, έφυγε ο γνωστός θεωρητικός του Μαρξισμού, ηγέτης του τροτσκιστικού κινήματος και αρχηγού της φοιτητικής επανάστασης του ’68 στη Γαλλία, Daniel Bensaïd, αφού έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Ο διανόητής και συγγραφέας Tariq Ali περιγράφει για λογαριασμό της εφημερίδας Guardian την πορεία του Daniel Bensaïd στην πολιτική και την περιπλάνησή του στους δρόμους της διανόησης.

Οι επαναστατικές παραδόσεις του αντιρατσισμού: Οι Εβραίοι και οι Κομμουνιστές

Ιάσoνας Χανδρινός

2013-01-11_01_ergatikh_allileggyhΗ διαδεδομένη αντίληψη πως οι εβραϊκοί πληθυσμοί της Ευρώπης οδηγήθηκαν τυφλά και υπάκουα σαν «πρόβατα επί σφαγή» στα χιτλερικά στρατόπεδα εξόντωσης δεν αντιστοιχεί απόλυτα στην ιστορική πραγματικότητα. Η βαρύτητα του Ολοκαυτώματος στην ιστοριογραφία, τη συλλογική μνήμη και το δημόσιο λόγο, μοιραία υποφωτίζει το γεγονός πως εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι αντιστάθηκαν δυναμικά και πολύμορφα στην χιτλερική γενοκτονία. Αποτελώντας κύριο στόχο των ναζιστικών διώξεων, η υποστήριξή τους από τα εθνικοαπλευθερωτικά κινήματα όλων των κατεχόμενων χωρών ήταν μεγάλη και η συμμετοχή τους σε αυτά μαζική.

Μετά το «θρίαμβο» της δόσης, τι;

Πάνος Κοσμάς

2013-01-03_02_Kosmas2Μπροστά σε μια νέα συγκυρία, προσωρινής-σχετικής σταθεροποίησης της κυβέρνησης, αλλά και μπροστά στο «απειλητικό» 2013 όπου θα κριθούν πολλά.

Η δα­νεια­κή «σού­περ δόση» των συ­νο­λι­κά 52,5 δισ. ευρώ εκτα­μιεύ­ε­ται (έστω και σε… δό­σεις), η κυ­βέρ­νη­ση πα­νη­γυ­ρί­ζει, υπο­κι­νού­με­νες πο­λι­τι­κές διερ­γα­σί­ες με άδηλη την τε­λι­κή τους έκ­βα­ση αλλά με προ­φα­νή στό­χευ­ση είναι σε πλήρη εξέ­λι­ξη, εγ­χώ­ρια και ξένα κέ­ντρα ετοι­μά­ζουν «με­γά­λη επι­χεί­ρη­ση» ικα­νο­ποί­η­σης του «κοι­νού περί δι­καί­ου αι­σθή­μα­τος του λαού» με δια­πό­μπευ­ση ή και φυ­λά­κι­ση επί­λε­κτων μελών του πο­λι­τι­κού και επι­χει­ρη­μα­τι­κού κα­τε­στη­μέ­νου, μια με­γά­λη και γιορ­τι­νή χο­ρω­δία πο­λι­τι­κών και στε­λε­χών της αγο­ράς ψάλ­λει το ωσαν­νά της επερ­χό­με­νης ανά­πτυ­ξης που θα βάλει τέλος σε όλα τα δεινά… Και όλοι μαζί, αντι­με­τω­πί­ζουν με δυ­σπι­στία και αγω­νία τους τρεις αστάθ­μη­τους πα­ρά­γο­ντες που μπο­ρούν να ανα­τρέ­ψουν όλα τα σχέ­δια: την ύφεση (που είναι εκτός ελέγ­χου), την κοι­νω­νία (που βρά­ζει, έτοι­μη να εκρα­γεί) και την Αρι­στε­ρά-πά­νω απ’ όλα τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (που, παρά τις προ­σπά­θειές τους, δεν έχει ακόμη «εξη­με­ρω­θεί»).

2013: Έτος λιτότητας και ανεργίας

Σφίγγει το ζωνάρι και στον ευρωπαϊκό βορρά - Στο γκρεμό της ύφεσης οι ΗΠΑ
2012-12-30_01_attend-demonstration-european-dayΎφεση, λιτότητα και μαζική ανεργία περιμένει το 2013 το μεγαλύτερο μέρος του αναπτυγμένου κόσμου. Η κρίση των υπερχρεωμένων χωρών του ευρωπαϊκού νότου, αρχίζει και απειλεί σοβαρά τον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης, με την Ιταλία για μία ακόμη φορά να αποτελεί κρίσιμο τεστ για την επιτυχή ή όχι διαχείριση της κρίσης. Η πρόσφατη παραίτηση του τεχνοκράτη πρωθυπουργού Μάριο Μόντι και οι πρόωρες εκλογές του Φεβρουαρίου, δεν είναι σίγουρο ότι θα καταφέρουν να βγάλουν από την κάλπη πολιτική σταθερότητα.

Οι ρίζες του Ναζισμού στον ευρωπαϊκό πολιτισμό

Γραμμή παραγωγής φόνων

2012-12-28_01_TraversoΤο Άουσβιτς-Μπίρκεναου κατέληξε να συμβολίζει τη θηριωδία των ναζί, και τον περασμένο μήνα έγιναν επιμνημόσυνες εκδηλώσεις σε διεθνές επίπεδο για την 60ή επέτειο της απελευθέρωσής του. Ωστόσο, οι ιστορικοί είναι ακόμα διχασμένοι σχετικά με το μήνυμα του Ολοκαυτώματος, στο πλαίσιο της εξέλιξης του δυτικού πολιτισμού.

του Enzo Traverso*

Η εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης αποτέλεσε την επιτομή του απόλυτου Κακού κατά την άποψή μας σχετικά με την ιστορία του 20ού αιώνα. Ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι η μνήμη του Ολοκαυτώματος έγινε μια νέα πολιτική θρησκεία του δυτικού κόσμου, εκ του αντιθέτου μέτρο αξιολόγησης της νομιμότητας των δημοκρατικών θεσμών μας.