The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism
The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism by  C.J. Polychroniou The strategic objective of the Republican Party is not simply to engage in obstructionism, but to continue dividing the nation and radicalizing the American public agai
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé Par Michael Lowy Toute révolution est, comme l’écrivait Walter Benjamin, « un saut de tigre dans le passé » : ce fut le cas de la Commune de Paris de 1871, qui avait, dans la Commune parisienne de 1793-94 une de ses principales références ; 
CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)
    CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)   Né le 6 mai 1944 à Alger (Algérie), mort le 23 avril 2021 à Paris (XXe arr.) ; militant de l’UEC et du PC, du FUA et de la JCR, de l’International Marxist Group 1974, de la LC/LCR jusqu’en 1980 ; pendant ses études de médecine, mili
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence Interview with Franck Gaudichaud Franck Gaudichaud recently wrote and coordinated two collective works drawing a critical assessment of “progressive” political attempts to challenge neoliberal hegemony in Latin America.
Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno
  Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno par Eric Toussaint Le 11 avril 2021, lors du deuxième tour des élections présidentielles, Guillermo Lasso (52,4 %), le candidat de la droite, a devancé Andres Arauz (47,6 %), le candidat soutenu par Rafael Corr
The Paris Commune of 1871, banks and debt
The Paris Commune of 1871, banks and debt by Eric Toussaint On the occasion of the 150th anniversary of the extraordinary experience of the Paris Commune, it is fundamental to draw a number of lessons from it. The measures a government takes regarding its Central Bank, the debts of working class people, public
En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961
  En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961 par Eric Toussaint   Ce 17 janvier 2021, nous commémorons le 60e anniversaire de l’assassinat de Patrice Lumumba (1925-1961). Suite à une victoire éclatante aux premières véritables élections auxquelles les Congolais ont partic
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet Trump still threatens us, and discussing the election in the past tense is stupid. by Jeffrey C. Isaac Ever since November 7, when the election was more or less authoritatively “called” by all major media, a wide range of pundits have spoken
The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197

Αναζήτηση

9 Μαρτίου 2011

Ισλανδία: ο απεχθής εκβιασμός

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ισλανδίας Olafur Ragnar Grimsson μόλις αρνήθηκε, για δεύτερη φορά, να θέσει σε ισχύ το νόμο τον επονομαζόμενο «Icesave» που επιτρέπει στο Κράτος να εξοφλήσει στην Ολλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο τα 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ που συνδέονται με τη χρεοκοπία μιας ηλεκτρονικής τράπεζας. Κατά συνέπεια, για δεύτερη φορά, στο όνομα του άρθρου 26 του Συντάγματος, ο πληθυσμός θα κληθεί να αποφανθεί με δημοψήφισμα για αυτό το νόμο. Προς μεγάλη απογοήτευση της κυβέρνησης και των αφεντικών του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

του Jean Tosti

Σε ένα προηγούμενο άρθρο, τονίζαμε τη δημοκρατική πρόοδο που συνιστούσε η δημιουργία στην Ισλανδία μιας συντακτικής εθνοσυνέλευσης αποτελούμενης από 25 βουλευτές εκλεγμένους από τους συναδέλφους τους. Το άρθρο γνώρισε αναπάντεχη επιτυχία αλλά, κι αυτή είναι η άλλη όψη του νομίσματος, παραποιήθηκε συχνά από διάφορες ιστοσελίδες και μπλογκ που έκαναν λόγο για «ισλανδική επανάσταση». Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: βέβαια, μια σειρά από «γιουχαΐσματα» προκάλεσαν τη πτώση της δεξιάς κυβέρνησης και την αντικατάστασή της από μια αριστερή, αλλά η τελευταία διευθύνεται πλειοψηφικά από σοσιαλδημοκράτες παρόμοιους με τους δικούς μας, η κύρια επιθυμία των οποίων είναι να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Τίποτα το ιδιαίτερα επαναστατικό σε όλα αυτά. Στο αποκορύφωμα της κρίσης εθνικοποιήθηκαν οι τρεις κυριότερες τράπεζες της χώρας. Στο επόμενο διάστημα, δυο από αυτές έχουν ήδη ιδιωτικοποιηθεί.  Όσο για τη συντακτική εθνοσυνέλευση, δεν μπόρεσε να αρχίσει τις εργασίες της όπως προβλεπόταν στις 15 Φεβρουαρίου, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την εκλογή των μελών της με το πρόσχημα ότι η ψηφοφορία δεν σεβάστηκε επαρκώς τους κανόνες της μυστικότητας.

Ωστόσο, η Ισλανδία συνεχίζει να μας κάνει να μιλάμε για αυτή, εξαιτίας της υπόθεσης Icesave ή χάρη σε αυτή.  Υπενθυμίζουμε ότι, όταν εθνικοποιήθηκε η τράπεζα Landsbanki, το ισλανδικό Κράτος δεν αποζημίωσε τους ξένους πελάτες, στη πλειοψηφία τους βρετανούς και ολλανδούς,  της ηλεκτρονικής θυγατρικής της Icesave. Το Ηνωμένο Βασίλειο  και η Ολλανδία το έπραξαν στη θέση του, και από τότε, αυτά τα δυο Κράτη ζητάνε από την Ισλανδία να πληρώσει το λογαριασμό, που υπολογίζεται σε 5 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ.  Μια πρώτη συμφωνία κλείστηκε μετά βίας, καθώς ψηφίστηκε από μια ισχνή πλειοψηφία της ισλανδικής βουλής, αλλά, στηριζόμενος σε μια αίτηση υπογραμμένη από το 25% του εκλογικού σώματος, ο πρόεδρος  της Δημοκρατίας είχε αρνηθεί να θέσει σε ισχύ το νόμο, προκαλώντας ένα πρώτο δημοψήφισμα το Μάρτιο του 2010. Αποτέλεσμα: 93%  «όχι»,  η Ισλανδία δεν θα πληρώσει.

Όμως, οι διαπραγματεύσεις ξαναρχίζουν στα παρασκήνια, καταλήγοντας στις αρχές 2011 σε μια συμφωνία αισθητά λιγότερο καταναγκαστική για την Ισλανδία: η αποπληρωμή θα μπορούσε να επιμηκυνθεί σε 30 χρόνια  (από το 2016 μέχρι το 2046) και όχι πια σε οκτώ.  Όσο για το επιτόκιο, αρχικά 5,5%, δεν είναι πια παρά 3% για την ολλανδική και 3,3% για τη βρετανική απαίτηση.  Είναι επιτυχία, λέει η κυβέρνηση που, αφού το Κοινοβούλιο ψήφισε το νέο νόμο Icesave, δηλώνει βέβαιη ότι ο πρόεδρος θα κυρώσει αυτή τη φορά τη συμφωνία.  Όμως, μια νέα αίτηση ενάντια στην αποπληρωμή μαζεύει 42.000 υπογραφές, δηλαδή περίπου το 20% του εκλογικού σώματος. Και στις 20 Φεβρουαρίου, ο Olafur Ragnar Grimsson αρνείται να υπογράψει το νόμο.  Απογοήτευση στον ισλανδικό πολιτικό μικρόκοσμο. Άρα θα χρειαστεί να ξαναπεράσουμε από το δημοψήφισμα, που ορίζεται για τις 9 Απριλίου.

Από τότε μέχρι σήμερα, και με πολύ πιο έντονο τρόπο σε σύγκριση με πέρυσι, οι πιέσεις πληθαίνουν για να αναγκάσουν τον ισλανδικό λαό να αντιστρέψει τη ψήφο του.  Χρησιμοποιούνται όλες οι απειλές: μπλόκο των ισλανδικών εξαγωγών, ειδικά των προϊόντων της αλιείας,  σταμάτημα της οικονομικής βοήθειας του ΔΝΤ, μπλοκάρισμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση (όταν βλέπουμε πώς αυτή μεταχειρίζεται την Ελλάδα και την Ιρλανδία, αυτό είναι μάλλον καλό πράγμα!), κλπ. Και μετά, λένε στους Ισλανδούς, πρέπει να καταλάβετε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο  και η Ολλανδία σας έκαναν μια πολύ γενναιόδωρη χειρονομία. Αυτές οι δυο χώρες δεν θα κάνουν κάτι παραπάνω και, αν πείτε όχι, η υπόθεση θα πάει στα δικαστήρια, όπου η λυπητερή θα είναι σίγουρα πολύ χειρότερη.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, να και οι οίκοι αξιολόγησης που παρεμβαίνουν στο ισλανδικό δημοψήφισμα. Με μια ανακοίνωση στις 23 Φεβρουαρίου, ο οίκος Moody’s δεν μασάει τα λόγια του: «Αν απορριφθεί η συμφωνία, χωρίς αμφιβολία θα υποβαθμίσουμε την αξιολόγηση της Ισλανδίας  στη βαθμίδα Ba1  ή και πιο κάτω, λαμβάνοντας υπόψη τις αρνητικές επιπτώσεις που θα είχε για την οικονομική και χρηματιστική ομαλοποίηση της χώρας». Και ο οίκος συμπλήρωνε ότι, σε περίπτωση θετικής ψήφου, αναμφίβολα θα αναβάθμιζε  τη προοπτική της σημερινής αξιολόγησης (Baa3)  σε «σταθερή» αντί για «αρνητική».

Όλα αυτά θυμίζουν τις πιέσεις που οδήγησαν τους Ισλανδούς να υιοθετήσουν τελικά τη συνθήκη της Λισσαβόνας το 2009.  Χωρίς να εξετάζουμε ένα προς ένα τα προαναφερθέντα επιχειρήματα, υπάρχει πάντως ένα από αυτά που αξίζει  να το προσέξουμε: το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ολλανδία τάχα θα πήγαιναν την Ισλανδία στα δικαστήρια και θα κέρδιζαν τη δίκη.  Ένας τέτοιος ισχυρισμός, που εξάλλου αμφισβητείται από πολλούς νομικούς, προϋποθέτει ότι αυτές οι δυο χώρες θα είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν από την Ισλανδία να μετατρέψει ένα ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο χρέος.  Αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο.  Όμως ακόμα κι αν κατάφερναν να το «αποδείξουν» διαστρέφοντας τα ευρωπαϊκά κείμενα, είναι άραγε ηθικά αποδεκτό να πληρώσουν οι Ισλανδοί φορολογούμενοι ένα τέτοιο χρέος;

Είναι αναμφισβήτητο ότι η συμφωνία που προτείνεται στους Ισλανδούς είναι πολύ πιο ευνοϊκή από τη προηγούμενη, υπό την αίρεση πάντως ότι το προτεινόμενο επιτόκιο είναι σταθερό. Ωστόσο, το πραγματικό ζήτημα δεν είναι εκεί: ακόμα και με καλύτερους όρους αποπληρωμής, ένα άνομο χρέος παραμένει άνομο και δεν πρέπει να εξοφληθεί.  Αν ο ισλανδικός λαός  ψηφίσει και πάλι «όχι», αυτό θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που στραγγαλίζονται από το χρέος.  Και είναι ακριβώς αυτό που χωρίς αμφιβολία φοβούνται περισσότερο τα αφεντικά του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εξ ου και η μανία τους να απαιτούν την αποπληρωμή ενός ποσού που είναι, σε τελική ανάλυση, αρκετά ασήμαντο, αν το συγκρίνουμε με τα αστρονομικά ποσά που ξόδεψε η βρετανική κυβέρνηση για να σώσει τις δικές της τράπεζες.

 

(1) Ήδη, τον Ιανουάριο του 2010, ο Ντομινίκ Στρος-Καν, γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, εκτιμούσε ότι υπάρχουν διεθνείς υποχρεώσεις  που πρέπει γίνονται σεβαστές από τις χώρες, και ότι η Ισλανδία «δεν μπορεί να χαίρει ατιμωρησίας για αυτά που έκανε ο χρηματοπιστωτικός της τομέας».

scroll back to top