The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1)
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1) by Eric Toussaint A public health crisis The coronavirus pandemic is a serious public health problem and the human suffering caused by the spread of this virus will be enormous. If it massively affects countries of the Global South with ver
La Lega #Hacia La Huelga Feminista - Coro de Mujeres Feministas
La Lega #HaciaLaHuelgaFeminista - Coro de Mujeres Feministas   EL DIA  8 DE MARZOHAREMOS UNA HUELGACON TODAS LAS MUJERESLA CALLE SERÁ NUESTRA ABUELAS, ESTUDIANTES HETEROS, TRANS,  BOLLERASDIVERSAS Y MIGRANTESVAMOS JUNTAS A LA HUELGA O LI OLI OLÁ……..LA HUELGA VENCERÁES LA HUELGA FEMINIS
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde!
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde! Que la journée de grève du jeudi 5 décembre se traduise par un blocage du pays à un niveau que l’on n’avait pas vu depuis novembre-décembre 1995 est une quasi-certitude. Ce que nous ne savons pas encore, c’est à quel point ce succès de la gr
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale Depuis des décennies nous sommes confrontés à la destruction progressive de nos droits sociaux acquis par les luttes. Le projet de contre-réforme des retraites Macron-Delevoye s’inscrit dans cette même logique. Loin de l’uni

Αναζήτηση

ΣΥ­ΝΕ­ΝΤΕΥ­ΞΗ ΜΕ ΤΟΝ Ε­ΡΙΚ ΤΟΥ­ΣΕ­Ν*

Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν πε­θαί­νει με την κρί­ση, αλ­λά με τη συ­νει­δη­τή δρά­ση


Η οικονομική κρίση το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης, η θέση των λαών μέσα στο χάος που προκαλεί και διαχειρίζεται προς όφελός του ο καπιταλισμός είναι τα θέματα - ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει αυτή η συζήτηση με τον Ερίκ Τουσέν.

Στην Ευ­ρώ­πη ζού­με μια α­πό τις πολ­λές κυ­κλι­κές κρί­σεις του κα­πι­τα­λι­σμού, ή κά­τι βα­θύ­τε­ρο και πιο σο­βα­ρό;
Και τα δύο. Μια κυ­κλι­κή κρί­ση, ναι, τη με­γα­λύ­τε­ρη α­πό τη δε­κα­ε­τία του ’30 του πε­ρα­σμέ­νου αιώ­να. Αλλά την ί­δια στιγ­μή η συσ­σώ­ρευ­ση των α­ντι­θέ­σεων προ­κα­λεί συ­στη­μι­κή κρί­ση με δια­στά­σεις που δια­συν­δέ­ο­νται σε ό­λο τον κό­σμο. Γνω­ρί­ζου­με ό­τι για τους πο­λί­τες που ζουν στον Βορ­ρά, οι δια­στά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με τις τρά­πε­ζες εί­ναι οι πιο ο­ρα­τές, αλ­λά για τους αν­θρώ­πους που ζουν στον Νό­το του πλα­νή­τη εί­ναι μια κρί­ση ε­πι­σι­τι­στι­κή, κλι­μα­το­λο­γι­κή, κ.λπ. Αν και φαί­νε­ται ό­τι εί­ναι δια­φο­ρε­τι­κά θέ­μα­τα, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εί­ναι ό­τι η κρί­ση των τρο­φί­μων έ­χει α­πο­λύ­τως σχέ­ση με την τρα­πε­ζι­κή και τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή. Το ε­ρώ­τη­μα εί­ναι για­τί η κρί­ση που ξέ­σπα­σε α­πό τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κερ­δο­σκο­πία στα α­κί­νη­τα, κυ­ρίως στις Η­ΠΑ, στη συ­νέ­χεια με­τα­το­πί­στη­κε προς τα λε­γό­με­να «συμ­βό­λαια μελ­λο­ντι­κής εκ­πλή­ρω­σης σε κόκ­κους», που εί­ναι το σι­τά­ρι, το κα­λα­μπό­κι, το ρύ­ζι και άλ­λα δη­μη­τρια­κά. Αυ­τό προ­κά­λε­σε αύ­ξη­ση στις βα­σι­κές τι­μές των τρο­φί­μων και ε­πη­ρεά­ζει ά­με­σα τον Τρί­το Κό­σμο.


Το ΔΝΤ έ­χει α­πά­ντη­ση, ι­διαί­τε­ρα για τον Τρί­το Κό­σμο, για το πώς θα ξε­πε­ρά­σει τα προ­βλή­μα­τα α­κο­λου­θώ­ντας τις συ­ντα­γές του;
Κα­θό­λου. Όλες οι χώ­ρες του Τρί­του Κό­σμου που ε­φάρ­μο­σαν τις πο­λι­τι­κές του ΔΝΤ α­πό τη δε­κα­ε­τία του ’90 - και ε­δώ μπο­ρού­με να συ­μπε­ρι­λά­βου­με και τις χώ­ρες του πρώην σο­βιε­τι­κού μπλο­κ, με­ρι­κές α­πό την Ε.Ε., α­κό­μη και α­πό τη ζώ­νη του ευ­ρώ - μπή­καν σε μια πιο σο­βα­ρή κα­τά­στα­ση α­πό ό,τι πριν α­πό την ε­φαρ­μο­γή των συ­ντα­γών του. Οι­κο­νο­μο­λό­γοι που δεν μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ως ρι­ζο­σπά­στες, ό­πως ο Στί­γκλι­τς, έ­χουν γρά­ψει πολ­λά ε­να­ντίον του. Πριν α­πό την έ­κρη­ξη της κρί­σης στην Ευ­ρώ­πη το 2008, το ΔΝΤ δεν εί­χε πε­ρισ­σό­τε­ρους πε­λά­τες για τις συ­ντα­γές του α­πό την Τουρ­κία, που έ­πρε­πε να α­πο­λύ­σει έ­να μέ­ρος α­πό τους υ­παλ­λή­λους της. Χά­ρη στην κρί­ση και τη δη­μιουρ­γία των G-20, το 2008 - 2009 του α­να­τέ­θη­κε να βο­η­θή­σει τις χώ­ρες που που α­ντι­με­τώ­πι­ζαν προ­βλή­μα­τα. Αυ­τό που «κα­τόρ­θω­σε» ή­ταν να τις βά­λει στο μο­νο­πά­τι του, με α­πο­τέ­λε­σμα τώ­ρα να χρειά­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρη χρη­μα­το­δό­τη­ση για να α­ντι­με­τω­πί­σουν την κρί­ση. Ου­σια­στι­κά, τους πα­ρέ­χει υ­πο­στή­ρι­ξη για μια ά­γρια νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ε­πί­θε­ση ε­νά­ντια στα δι­καιώ­μα­τα των λαών και των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Εκτι­μά­τε πως με τις συ­ντα­γές της τρόι­κας θα βγού­με α­πό την κρί­ση ή α­πλά πρό­κει­ται να την κα­τευ­νά­σουν για λί­γο;
Αυ­τό το εί­δος των λύ­σεων εμ­βα­θύνουν και πα­ρα­τεί­νουν την κρί­ση. Το στοι­χειώ­δες εί­ναι η τό­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας μέ­σω των δη­μό­σιων δα­πα­νών και της ι­διω­τι­κής κα­τα­νά­λω­σης. Αυ­τοί, ό­μως, α­πο­φα­σί­ζουν μια πο­λι­τι­κή που κά­νει το α­ντί­θε­το: μειώ­νουν τις δη­μό­σιες δα­πά­νες, πα­γώ­νουν τους μι­σθούς, κά­νουν α­πο­λύ­σεις και νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις των συ­ντά­ξεων, αυ­ξά­νουν την ε­πι­σφα­λή ερ­γα­σία. Αυ­τό μειώ­νει την α­γο­ρα­στι­κή δύνα­μη της πλειο­νό­τη­τας του πλη­θυ­σμού και την ι­διω­τι­κή κα­τα­νά­λω­ση, α­πο­τρέ­πει την τό­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Έχουν ε­πί­γνω­ση ό­τι θα ση­μαί­νει για πολ­λά χρό­νια οι­κο­νο­μι­κή ύ­φε­ση, ό­μως ο στό­χος τους δεν εί­ναι η βρα­χυ­πρό­θε­σμη οι­κο­νο­μι­κή α­νά­πτυ­ξη, αλ­λά να τε­λειώ­σουν το έρ­γο που ξε­κί­νη­σαν η Θά­τσερ και ο Ρέι­γκαν πριν 30 χρό­νια. Έτσι ο­λο­κλη­ρώ­νουν το έρ­γο της κα­τα­στρο­φής σε ό, τι έ­χει α­πο­μεί­νει σή­με­ρα α­πό το κρά­τος πρό­νοιας.

Ποιο μέλ­λον βλέ­πε­τε για την ΕΕ και το ευ­ρώ;
Εί­ναι δύ­σκο­λο να προ­βλε­φθεί, ε­πει­δή ο κα­πι­τα­λι­σμός, οι η­γέ­τες του και η πο­λι­τι­κή τους τά­ξη μπο­ρούν να δια­χει­ρι­στούν κα­λά το χά­ος. Το χά­ος δεν εί­ναι η κα­λύ­τε­ρη λύ­ση για αυ­τούς, αλ­λά κα­τά κά­ποιον τρό­πο τούς δί­νει τη δυ­να­τό­τη­τα να ε­φαρ­μό­σουν μια θε­ρα­πεία σοκ με το πρό­σχη­μα της υ­πέρ­βα­σής του, και το εκ­με­ταλ­λεύο­νται για να πε­ριο­ρι­στούν οι κοι­νω­νι­κές ε­λευ­θε­ρίες και τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα. Έτσι εί­ναι δύ­σκο­λο να πού­με αν θα δια­τη­ρη­θεί η Ε. Ε. ή το ευ­ρώ. Μπο­ρεί να συ­νε­χί­σου­με με μια χα­ο­τι­κή ΕΕ και με την ευ­ρω­ζώ­νη σε κρί­ση. Η α­πο­βο­λή μιας χώ­ρας ό­πως η Ελλά­δα, αν έρ­θει μια α­ρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση στην ε­ξου­σία, δεν θα ση­μά­νει κα­τα­στρο­φή για τους αν­θρώ­πους. Μια ρι­ζο­σπα­στι­κή α­ρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να ε­πι­στρέ­ψει σε έ­να κυ­ρίαρ­χο το­πι­κό νό­μι­σμα, να λά­βει μέ­τρα για την προ­στα­σία του βιο­τι­κού ε­πι­πέ­δου του πλη­θυ­σμού, να κά­νει φο­ρο­λο­γι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, να προ­στα­τεύ­σει τους το­πι­κούς πα­ρα­γω­γούς και να εν­θαρ­ρύνει την το­πι­κή πα­ρα­γω­γή, να μειώ­σει τις ει­σα­γω­γές, και πά­νω α­πό ό­λα να κα­ταγ­γεί­λει το πα­ρά­νο­μο χρέ­ος που συ­χνά εί­ναι το με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος, για να μειώ­σει το βά­ρος της α­πο­πλη­ρω­μής του. Υπάρ­χουν διά­φο­ρα σε­νά­ρια. Η Ελλά­δα θα μπο­ρού­σε να δια­τη­ρη­θεί στη ζώ­νη του ευ­ρώ ε­πει­δή δεν υ­πάρ­χει ει­δι­κός μη­χα­νι­σμός για τη δια­γρα­φή ε­νός μέ­λους, αλ­λά μπο­ρεί και να βγει και να βρε­θούν λύ­σεις, εάν υ­πάρ­χει μια κυ­βέρ­νη­ση που θα ε­φαρ­μό­σει έ­να ε­ναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο.

Εί­ναι δυ­να­τή στην Ευ­ρώ­πη μια κοι­νω­νι­κή ε­πα­νά­στα­ση;
Το κί­νη­μα 15 Μ στην Ισπα­νία, τα κι­νή­μα­τα στην Ελλά­δα, στη Γαλ­λία το φθι­νό­πω­ρο του 2010 ε­να­ντίον της με­ταρ­ρύθ­μι­σης του συ­ντα­ξιο­δο­τι­κού α­πό τον Σαρ­κο­ζί, η γε­νι­κή α­περ­γία στην Ισπα­νία, κλπ., κα­τα­δει­κνύουν ό­τι υ­πάρ­χει έ­νας ση­μα­ντι­κός δεί­κτης κοι­νω­νι­κής δυ­σα­ρέ­σκειας σε πολ­λές χώ­ρες, με συμ­με­το­χή μιας νέ­ας γε­νιάς που χρη­σι­μο­ποιεί με­θό­δους που δια­φέ­ρουν α­πό τις πα­ρα­δο­σια­κές του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, με την κα­το­χή του δη­μό­σιου χώ­ρου και την πο­λι­τι­κή α­νυ­πα­κοή. Υπάρ­χουν οι εν­δεί­ξεις της κοι­νω­νι­κής α­να­τα­ρα­χής. Η πρό­κλη­ση εί­ναι να δη­μιουρ­γη­θεί έ­να ευ­ρω­παϊκό κί­νη­μα για να ξε­πε­ρα­στεί ο κα­τα­κερ­μα­τι­σμός α­πό χώ­ρα σε χώ­ρα. Πρέ­πει να α­γω­νι­στού­με σε το­πι­κό ε­πί­πε­δο, αλ­λά να πά­με και στο ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο, ε­πει­δή οι πο­λι­τι­κές κα­θο­ρί­ζο­νται ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σε ευ­ρω­παϊκό και διε­θνές πλαί­σιο.

Το κί­νη­μα των α­γα­να­κτι­σμέ­νων έ­χει μέλ­λο­ν;
Οι α­ντι­δρα­στι­κές κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρώ­πης φο­βούνται. Για πα­ρά­δειγ­μα, ο φό­βος ό­τι οι Έλλη­νες θα μπο­ρού­σαν να ψη­φί­σουν την α­ρι­στε­ρά στις ε­κλο­γές, εί­χε ως α­πο­τέ­λε­σμα πιέ­σεις και εκ­βια­σμούς. Μέ­χρι τώ­ρα το κί­νη­μα των α­γα­να­κτι­σμέ­νων δεν έ­χει κα­τορ­θώ­σει να α­πο­στα­θε­ρο­ποιή­σει κυ­βερ­νή­σεις. Ωστό­σο μπο­ρεί να το δού­με, στο μέλ­λον. Εξαρ­τά­ται α­πό την ι­κα­νό­τη­τα των μελ­λο­ντι­κών γε­νεών να μά­θουν α­πό το πα­ρελ­θόν. Αυ­τό ση­μαί­νει κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­κή πά­λη για την α­να­τρο­πή των α­ντι­δρα­στι­κών κυ­βερ­νή­σεων. Οι κυ­βερ­νή­σεις δεν θα κά­νουν πα­ρα­χω­ρή­σεις. Η έλ­λει­ψη α­πο­δο­χής τους δεν έ­χει ση­μα­σία, αυ­τοί μπο­ρούν να ε­πι­βιώ­νουν και να λέ­νε ό­τι σέ­βο­νται και τη δη­μο­κρα­τία.

Στη Χώ­ρα των Βά­σκων, πολ­λοί θέ­λουν την α­νε­ξαρ­τη­σία α­πό Ισπα­νία και Γαλ­λία, για­τί βλέ­πουν ό­τι εί­ναι ε­φι­κτό να δώ­σουν μια δι­κή τους ε­ναλ­λα­κτι­κή λύ­ση ε­ξό­δου α­πό την κρί­ση. Εί­ναι μια κα­λή ι­δέ­α;
Πι­στεύω ό­τι υ­πάρ­χουν ε­πι­λο­γές. Υπάρ­χουν μι­κρές χώ­ρες, για πα­ρά­δειγ­μα η Σλο­βε­νία, που εί­ναι στην ΕΕ και στη ζώ­νη του ευ­ρώ, που βλέ­που­με ό­τι δί­νουν δυ­να­τό­τη­τες στους αν­θρώ­πους να ζουν σε μια α­ξιο­πρε­πή κα­τά­στα­ση. Αλλά την ί­δια στιγ­μή χρεια­ζό­μα­στε και μια υ­ψη­λού ε­πι­πέ­δου συ­νερ­γα­σία, για να ε­φαρ­μο­στεί με ε­πι­τυ­χία μια συ­νο­λι­κή ε­ναλ­λα­κτι­κή πο­λι­τι­κή. Ένα χω­ριό σε μια γω­νιά της Ευ­ρώ­πης, σε α­ντι­δια­στο­λή με την Ε. Ε. μπο­ρεί να έ­χει κά­ποιο μι­κρό πε­ρι­θώ­ριο α­σφά­λειας, αλ­λά για να δη­μιουρ­γη­θεί έ­να δια­φο­ρε­τι­κό μέλ­λον εί­ναι α­πο­λύ­τως α­πα­ραί­τη­το να υ­πάρ­χει μια διε­θνι­στι­κή στρα­τη­γι­κή που θα βα­σι­στεί σε πε­ρισ­σό­τε­ρους αν­θρώ­πους.

Οι δια­φο­ρές με­τα­ξύ των πλού­σιων και των φτω­χών χω­ρών εί­ναι οι με­γα­λύ­τε­ρες στην ι­στο­ρία, ε­νώ το μι­σό του πλη­θυ­σμού ζει στη φτώ­χεια. Θα ε­πι­βιώ­σει αυ­τό το σύ­στη­μα;
Αυ­τό το σύ­στη­μα εί­ναι ά­δι­κο. Αλλά συγ­χρό­νως λει­τουρ­γεί, ε­πει­δή ο κα­πι­τα­λι­σμός γνω­ρί­ζει πώς να κι­νη­θεί μέ­σα στο χά­ος. Ο με­τα­βο­λι­σμός του κα­πι­τα­λι­σμού μέ­σω των κύ­κλων της κρί­σης μπο­ρεί να κι­νη­θεί α­κό­μα και σε μια ε­μπό­λε­μη κα­τά­στα­ση. Γί­νο­νται πό­λε­μοι α­νά­με­σα στις κα­πι­τα­λι­στι­κές χώ­ρες, αλ­λά ο κα­πι­τα­λι­σμός πα­ρα­μέ­νει. Για να ξε­πε­ρα­στεί το κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα, χρειά­ζε­ται η κοι­νή δρά­ση και η συ­νει­δη­το­ποίη­ση των αν­θρώ­πων. Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν θα πε­θά­νει α­πό μια τε­λι­κή κρί­ση, αλ­λά α­πό τη συ­νει­δη­τή δρά­ση των αν­θρώ­πων, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ό­τι χρειά­ζε­ται πρό­γραμ­μα, στρα­τη­γι­κή και βελ­τίω­ση του ε­πι­πέ­δου ορ­γά­νω­σης των κα­τα­πιε­σμέ­νων.

Από­δο­ση, α­πό τη βα­σκι­κή ε­φη­με­ρί­δα «Gara», Δη­μή­τρης Γκι­βί­σης


* Ο Ερίκ Του­σέν εί­ναι πρό­ε­δρος της ε­πι­τρο­πής για την α­κύ­ρω­ση του χρέ­ους του Τρί­του Κό­σμου (CADTM), και μέ­λος της ATTACστο Βέλ­γιο και την Γαλ­λία.

 


scroll back to top