The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism
The Republican Party's Delusional Attachment to Trump Sets the Stage for the Acceleration of Neoliberal Proto-Fascism by  C.J. Polychroniou The strategic objective of the Republican Party is not simply to engage in obstructionism, but to continue dividing the nation and radicalizing the American public agai
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé
La Commune de Paris: un saut de tigre dans le passé Par Michael Lowy Toute révolution est, comme l’écrivait Walter Benjamin, « un saut de tigre dans le passé » : ce fut le cas de la Commune de Paris de 1871, qui avait, dans la Commune parisienne de 1793-94 une de ses principales références ; 
CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)
    CHAOUAT Gérard (Vingtras, Vallès)   Né le 6 mai 1944 à Alger (Algérie), mort le 23 avril 2021 à Paris (XXe arr.) ; militant de l’UEC et du PC, du FUA et de la JCR, de l’International Marxist Group 1974, de la LC/LCR jusqu’en 1980 ; pendant ses études de médecine, mili
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence
Latin America has once again entered a period of strong social and political turbulence Interview with Franck Gaudichaud Franck Gaudichaud recently wrote and coordinated two collective works drawing a critical assessment of “progressive” political attempts to challenge neoliberal hegemony in Latin America.
Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno
  Équateur : De Rafael Correa à Guillermo Lasso en passant par Lenin Moreno par Eric Toussaint Le 11 avril 2021, lors du deuxième tour des élections présidentielles, Guillermo Lasso (52,4 %), le candidat de la droite, a devancé Andres Arauz (47,6 %), le candidat soutenu par Rafael Corr
The Paris Commune of 1871, banks and debt
The Paris Commune of 1871, banks and debt by Eric Toussaint On the occasion of the 150th anniversary of the extraordinary experience of the Paris Commune, it is fundamental to draw a number of lessons from it. The measures a government takes regarding its Central Bank, the debts of working class people, public
En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961
  En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961 par Eric Toussaint   Ce 17 janvier 2021, nous commémorons le 60e anniversaire de l’assassinat de Patrice Lumumba (1925-1961). Suite à une victoire éclatante aux premières véritables élections auxquelles les Congolais ont partic
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet Trump still threatens us, and discussing the election in the past tense is stupid. by Jeffrey C. Isaac Ever since November 7, when the election was more or less authoritatively “called” by all major media, a wide range of pundits have spoken
The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197

Αναζήτηση

ΣΥ­ΝΕ­ΝΤΕΥ­ΞΗ ΜΕ ΤΟΝ Ε­ΡΙΚ ΤΟΥ­ΣΕ­Ν*

Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν πε­θαί­νει με την κρί­ση, αλ­λά με τη συ­νει­δη­τή δρά­ση


Η οικονομική κρίση το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης, η θέση των λαών μέσα στο χάος που προκαλεί και διαχειρίζεται προς όφελός του ο καπιταλισμός είναι τα θέματα - ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει αυτή η συζήτηση με τον Ερίκ Τουσέν.

Στην Ευ­ρώ­πη ζού­με μια α­πό τις πολ­λές κυ­κλι­κές κρί­σεις του κα­πι­τα­λι­σμού, ή κά­τι βα­θύ­τε­ρο και πιο σο­βα­ρό;
Και τα δύο. Μια κυ­κλι­κή κρί­ση, ναι, τη με­γα­λύ­τε­ρη α­πό τη δε­κα­ε­τία του ’30 του πε­ρα­σμέ­νου αιώ­να. Αλλά την ί­δια στιγ­μή η συσ­σώ­ρευ­ση των α­ντι­θέ­σεων προ­κα­λεί συ­στη­μι­κή κρί­ση με δια­στά­σεις που δια­συν­δέ­ο­νται σε ό­λο τον κό­σμο. Γνω­ρί­ζου­με ό­τι για τους πο­λί­τες που ζουν στον Βορ­ρά, οι δια­στά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με τις τρά­πε­ζες εί­ναι οι πιο ο­ρα­τές, αλ­λά για τους αν­θρώ­πους που ζουν στον Νό­το του πλα­νή­τη εί­ναι μια κρί­ση ε­πι­σι­τι­στι­κή, κλι­μα­το­λο­γι­κή, κ.λπ. Αν και φαί­νε­ται ό­τι εί­ναι δια­φο­ρε­τι­κά θέ­μα­τα, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εί­ναι ό­τι η κρί­ση των τρο­φί­μων έ­χει α­πο­λύ­τως σχέ­ση με την τρα­πε­ζι­κή και τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή. Το ε­ρώ­τη­μα εί­ναι για­τί η κρί­ση που ξέ­σπα­σε α­πό τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κερ­δο­σκο­πία στα α­κί­νη­τα, κυ­ρίως στις Η­ΠΑ, στη συ­νέ­χεια με­τα­το­πί­στη­κε προς τα λε­γό­με­να «συμ­βό­λαια μελ­λο­ντι­κής εκ­πλή­ρω­σης σε κόκ­κους», που εί­ναι το σι­τά­ρι, το κα­λα­μπό­κι, το ρύ­ζι και άλ­λα δη­μη­τρια­κά. Αυ­τό προ­κά­λε­σε αύ­ξη­ση στις βα­σι­κές τι­μές των τρο­φί­μων και ε­πη­ρεά­ζει ά­με­σα τον Τρί­το Κό­σμο.


Το ΔΝΤ έ­χει α­πά­ντη­ση, ι­διαί­τε­ρα για τον Τρί­το Κό­σμο, για το πώς θα ξε­πε­ρά­σει τα προ­βλή­μα­τα α­κο­λου­θώ­ντας τις συ­ντα­γές του;
Κα­θό­λου. Όλες οι χώ­ρες του Τρί­του Κό­σμου που ε­φάρ­μο­σαν τις πο­λι­τι­κές του ΔΝΤ α­πό τη δε­κα­ε­τία του ’90 - και ε­δώ μπο­ρού­με να συ­μπε­ρι­λά­βου­με και τις χώ­ρες του πρώην σο­βιε­τι­κού μπλο­κ, με­ρι­κές α­πό την Ε.Ε., α­κό­μη και α­πό τη ζώ­νη του ευ­ρώ - μπή­καν σε μια πιο σο­βα­ρή κα­τά­στα­ση α­πό ό,τι πριν α­πό την ε­φαρ­μο­γή των συ­ντα­γών του. Οι­κο­νο­μο­λό­γοι που δεν μπο­ρούν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ως ρι­ζο­σπά­στες, ό­πως ο Στί­γκλι­τς, έ­χουν γρά­ψει πολ­λά ε­να­ντίον του. Πριν α­πό την έ­κρη­ξη της κρί­σης στην Ευ­ρώ­πη το 2008, το ΔΝΤ δεν εί­χε πε­ρισ­σό­τε­ρους πε­λά­τες για τις συ­ντα­γές του α­πό την Τουρ­κία, που έ­πρε­πε να α­πο­λύ­σει έ­να μέ­ρος α­πό τους υ­παλ­λή­λους της. Χά­ρη στην κρί­ση και τη δη­μιουρ­γία των G-20, το 2008 - 2009 του α­να­τέ­θη­κε να βο­η­θή­σει τις χώ­ρες που που α­ντι­με­τώ­πι­ζαν προ­βλή­μα­τα. Αυ­τό που «κα­τόρ­θω­σε» ή­ταν να τις βά­λει στο μο­νο­πά­τι του, με α­πο­τέ­λε­σμα τώ­ρα να χρειά­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρη χρη­μα­το­δό­τη­ση για να α­ντι­με­τω­πί­σουν την κρί­ση. Ου­σια­στι­κά, τους πα­ρέ­χει υ­πο­στή­ρι­ξη για μια ά­γρια νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ε­πί­θε­ση ε­νά­ντια στα δι­καιώ­μα­τα των λαών και των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Εκτι­μά­τε πως με τις συ­ντα­γές της τρόι­κας θα βγού­με α­πό την κρί­ση ή α­πλά πρό­κει­ται να την κα­τευ­νά­σουν για λί­γο;
Αυ­τό το εί­δος των λύ­σεων εμ­βα­θύνουν και πα­ρα­τεί­νουν την κρί­ση. Το στοι­χειώ­δες εί­ναι η τό­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας μέ­σω των δη­μό­σιων δα­πα­νών και της ι­διω­τι­κής κα­τα­νά­λω­σης. Αυ­τοί, ό­μως, α­πο­φα­σί­ζουν μια πο­λι­τι­κή που κά­νει το α­ντί­θε­το: μειώ­νουν τις δη­μό­σιες δα­πά­νες, πα­γώ­νουν τους μι­σθούς, κά­νουν α­πο­λύ­σεις και νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις των συ­ντά­ξεων, αυ­ξά­νουν την ε­πι­σφα­λή ερ­γα­σία. Αυ­τό μειώ­νει την α­γο­ρα­στι­κή δύνα­μη της πλειο­νό­τη­τας του πλη­θυ­σμού και την ι­διω­τι­κή κα­τα­νά­λω­ση, α­πο­τρέ­πει την τό­νω­ση της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Έχουν ε­πί­γνω­ση ό­τι θα ση­μαί­νει για πολ­λά χρό­νια οι­κο­νο­μι­κή ύ­φε­ση, ό­μως ο στό­χος τους δεν εί­ναι η βρα­χυ­πρό­θε­σμη οι­κο­νο­μι­κή α­νά­πτυ­ξη, αλ­λά να τε­λειώ­σουν το έρ­γο που ξε­κί­νη­σαν η Θά­τσερ και ο Ρέι­γκαν πριν 30 χρό­νια. Έτσι ο­λο­κλη­ρώ­νουν το έρ­γο της κα­τα­στρο­φής σε ό, τι έ­χει α­πο­μεί­νει σή­με­ρα α­πό το κρά­τος πρό­νοιας.

Ποιο μέλ­λον βλέ­πε­τε για την ΕΕ και το ευ­ρώ;
Εί­ναι δύ­σκο­λο να προ­βλε­φθεί, ε­πει­δή ο κα­πι­τα­λι­σμός, οι η­γέ­τες του και η πο­λι­τι­κή τους τά­ξη μπο­ρούν να δια­χει­ρι­στούν κα­λά το χά­ος. Το χά­ος δεν εί­ναι η κα­λύ­τε­ρη λύ­ση για αυ­τούς, αλ­λά κα­τά κά­ποιον τρό­πο τούς δί­νει τη δυ­να­τό­τη­τα να ε­φαρ­μό­σουν μια θε­ρα­πεία σοκ με το πρό­σχη­μα της υ­πέρ­βα­σής του, και το εκ­με­ταλ­λεύο­νται για να πε­ριο­ρι­στούν οι κοι­νω­νι­κές ε­λευ­θε­ρίες και τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα. Έτσι εί­ναι δύ­σκο­λο να πού­με αν θα δια­τη­ρη­θεί η Ε. Ε. ή το ευ­ρώ. Μπο­ρεί να συ­νε­χί­σου­με με μια χα­ο­τι­κή ΕΕ και με την ευ­ρω­ζώ­νη σε κρί­ση. Η α­πο­βο­λή μιας χώ­ρας ό­πως η Ελλά­δα, αν έρ­θει μια α­ρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση στην ε­ξου­σία, δεν θα ση­μά­νει κα­τα­στρο­φή για τους αν­θρώ­πους. Μια ρι­ζο­σπα­στι­κή α­ρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να ε­πι­στρέ­ψει σε έ­να κυ­ρίαρ­χο το­πι­κό νό­μι­σμα, να λά­βει μέ­τρα για την προ­στα­σία του βιο­τι­κού ε­πι­πέ­δου του πλη­θυ­σμού, να κά­νει φο­ρο­λο­γι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, να προ­στα­τεύ­σει τους το­πι­κούς πα­ρα­γω­γούς και να εν­θαρ­ρύνει την το­πι­κή πα­ρα­γω­γή, να μειώ­σει τις ει­σα­γω­γές, και πά­νω α­πό ό­λα να κα­ταγ­γεί­λει το πα­ρά­νο­μο χρέ­ος που συ­χνά εί­ναι το με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος, για να μειώ­σει το βά­ρος της α­πο­πλη­ρω­μής του. Υπάρ­χουν διά­φο­ρα σε­νά­ρια. Η Ελλά­δα θα μπο­ρού­σε να δια­τη­ρη­θεί στη ζώ­νη του ευ­ρώ ε­πει­δή δεν υ­πάρ­χει ει­δι­κός μη­χα­νι­σμός για τη δια­γρα­φή ε­νός μέ­λους, αλ­λά μπο­ρεί και να βγει και να βρε­θούν λύ­σεις, εάν υ­πάρ­χει μια κυ­βέρ­νη­ση που θα ε­φαρ­μό­σει έ­να ε­ναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο.

Εί­ναι δυ­να­τή στην Ευ­ρώ­πη μια κοι­νω­νι­κή ε­πα­νά­στα­ση;
Το κί­νη­μα 15 Μ στην Ισπα­νία, τα κι­νή­μα­τα στην Ελλά­δα, στη Γαλ­λία το φθι­νό­πω­ρο του 2010 ε­να­ντίον της με­ταρ­ρύθ­μι­σης του συ­ντα­ξιο­δο­τι­κού α­πό τον Σαρ­κο­ζί, η γε­νι­κή α­περ­γία στην Ισπα­νία, κλπ., κα­τα­δει­κνύουν ό­τι υ­πάρ­χει έ­νας ση­μα­ντι­κός δεί­κτης κοι­νω­νι­κής δυ­σα­ρέ­σκειας σε πολ­λές χώ­ρες, με συμ­με­το­χή μιας νέ­ας γε­νιάς που χρη­σι­μο­ποιεί με­θό­δους που δια­φέ­ρουν α­πό τις πα­ρα­δο­σια­κές του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, με την κα­το­χή του δη­μό­σιου χώ­ρου και την πο­λι­τι­κή α­νυ­πα­κοή. Υπάρ­χουν οι εν­δεί­ξεις της κοι­νω­νι­κής α­να­τα­ρα­χής. Η πρό­κλη­ση εί­ναι να δη­μιουρ­γη­θεί έ­να ευ­ρω­παϊκό κί­νη­μα για να ξε­πε­ρα­στεί ο κα­τα­κερ­μα­τι­σμός α­πό χώ­ρα σε χώ­ρα. Πρέ­πει να α­γω­νι­στού­με σε το­πι­κό ε­πί­πε­δο, αλ­λά να πά­με και στο ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο, ε­πει­δή οι πο­λι­τι­κές κα­θο­ρί­ζο­νται ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σε ευ­ρω­παϊκό και διε­θνές πλαί­σιο.

Το κί­νη­μα των α­γα­να­κτι­σμέ­νων έ­χει μέλ­λο­ν;
Οι α­ντι­δρα­στι­κές κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρώ­πης φο­βούνται. Για πα­ρά­δειγ­μα, ο φό­βος ό­τι οι Έλλη­νες θα μπο­ρού­σαν να ψη­φί­σουν την α­ρι­στε­ρά στις ε­κλο­γές, εί­χε ως α­πο­τέ­λε­σμα πιέ­σεις και εκ­βια­σμούς. Μέ­χρι τώ­ρα το κί­νη­μα των α­γα­να­κτι­σμέ­νων δεν έ­χει κα­τορ­θώ­σει να α­πο­στα­θε­ρο­ποιή­σει κυ­βερ­νή­σεις. Ωστό­σο μπο­ρεί να το δού­με, στο μέλ­λον. Εξαρ­τά­ται α­πό την ι­κα­νό­τη­τα των μελ­λο­ντι­κών γε­νεών να μά­θουν α­πό το πα­ρελ­θόν. Αυ­τό ση­μαί­νει κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­κή πά­λη για την α­να­τρο­πή των α­ντι­δρα­στι­κών κυ­βερ­νή­σεων. Οι κυ­βερ­νή­σεις δεν θα κά­νουν πα­ρα­χω­ρή­σεις. Η έλ­λει­ψη α­πο­δο­χής τους δεν έ­χει ση­μα­σία, αυ­τοί μπο­ρούν να ε­πι­βιώ­νουν και να λέ­νε ό­τι σέ­βο­νται και τη δη­μο­κρα­τία.

Στη Χώ­ρα των Βά­σκων, πολ­λοί θέ­λουν την α­νε­ξαρ­τη­σία α­πό Ισπα­νία και Γαλ­λία, για­τί βλέ­πουν ό­τι εί­ναι ε­φι­κτό να δώ­σουν μια δι­κή τους ε­ναλ­λα­κτι­κή λύ­ση ε­ξό­δου α­πό την κρί­ση. Εί­ναι μια κα­λή ι­δέ­α;
Πι­στεύω ό­τι υ­πάρ­χουν ε­πι­λο­γές. Υπάρ­χουν μι­κρές χώ­ρες, για πα­ρά­δειγ­μα η Σλο­βε­νία, που εί­ναι στην ΕΕ και στη ζώ­νη του ευ­ρώ, που βλέ­που­με ό­τι δί­νουν δυ­να­τό­τη­τες στους αν­θρώ­πους να ζουν σε μια α­ξιο­πρε­πή κα­τά­στα­ση. Αλλά την ί­δια στιγ­μή χρεια­ζό­μα­στε και μια υ­ψη­λού ε­πι­πέ­δου συ­νερ­γα­σία, για να ε­φαρ­μο­στεί με ε­πι­τυ­χία μια συ­νο­λι­κή ε­ναλ­λα­κτι­κή πο­λι­τι­κή. Ένα χω­ριό σε μια γω­νιά της Ευ­ρώ­πης, σε α­ντι­δια­στο­λή με την Ε. Ε. μπο­ρεί να έ­χει κά­ποιο μι­κρό πε­ρι­θώ­ριο α­σφά­λειας, αλ­λά για να δη­μιουρ­γη­θεί έ­να δια­φο­ρε­τι­κό μέλ­λον εί­ναι α­πο­λύ­τως α­πα­ραί­τη­το να υ­πάρ­χει μια διε­θνι­στι­κή στρα­τη­γι­κή που θα βα­σι­στεί σε πε­ρισ­σό­τε­ρους αν­θρώ­πους.

Οι δια­φο­ρές με­τα­ξύ των πλού­σιων και των φτω­χών χω­ρών εί­ναι οι με­γα­λύ­τε­ρες στην ι­στο­ρία, ε­νώ το μι­σό του πλη­θυ­σμού ζει στη φτώ­χεια. Θα ε­πι­βιώ­σει αυ­τό το σύ­στη­μα;
Αυ­τό το σύ­στη­μα εί­ναι ά­δι­κο. Αλλά συγ­χρό­νως λει­τουρ­γεί, ε­πει­δή ο κα­πι­τα­λι­σμός γνω­ρί­ζει πώς να κι­νη­θεί μέ­σα στο χά­ος. Ο με­τα­βο­λι­σμός του κα­πι­τα­λι­σμού μέ­σω των κύ­κλων της κρί­σης μπο­ρεί να κι­νη­θεί α­κό­μα και σε μια ε­μπό­λε­μη κα­τά­στα­ση. Γί­νο­νται πό­λε­μοι α­νά­με­σα στις κα­πι­τα­λι­στι­κές χώ­ρες, αλ­λά ο κα­πι­τα­λι­σμός πα­ρα­μέ­νει. Για να ξε­πε­ρα­στεί το κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα, χρειά­ζε­ται η κοι­νή δρά­ση και η συ­νει­δη­το­ποίη­ση των αν­θρώ­πων. Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν θα πε­θά­νει α­πό μια τε­λι­κή κρί­ση, αλ­λά α­πό τη συ­νει­δη­τή δρά­ση των αν­θρώ­πων, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ό­τι χρειά­ζε­ται πρό­γραμ­μα, στρα­τη­γι­κή και βελ­τίω­ση του ε­πι­πέ­δου ορ­γά­νω­σης των κα­τα­πιε­σμέ­νων.

Από­δο­ση, α­πό τη βα­σκι­κή ε­φη­με­ρί­δα «Gara», Δη­μή­τρης Γκι­βί­σης


* Ο Ερίκ Του­σέν εί­ναι πρό­ε­δρος της ε­πι­τρο­πής για την α­κύ­ρω­ση του χρέ­ους του Τρί­του Κό­σμου (CADTM), και μέ­λος της ATTACστο Βέλ­γιο και την Γαλ­λία.

 


scroll back to top