Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde!
NPA: Vers une grève politique contre Macron et son monde! Que la journée de grève du jeudi 5 décembre se traduise par un blocage du pays à un niveau que l’on n’avait pas vu depuis novembre-décembre 1995 est une quasi-certitude. Ce que nous ne savons pas encore, c’est à quel point ce succès de la gr
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale
NPA: Pour nos retraites, pour dégager Macron, construisons la grève générale Depuis des décennies nous sommes confrontés à la destruction progressive de nos droits sociaux acquis par les luttes. Le projet de contre-réforme des retraites Macron-Delevoye s’inscrit dans cette même logique. Loin de l’uni
En décembre, c’est tous ensemble (tribune)
En décembre, c’est tous ensemble (tribune) Pour faire reculer le gouvernement sur les retraites, une seule journée de grève limitée à quelques secteurs ne suffira pas. Travailleurs, gilets jaunes, habitants des quartiers, chômeurs… c’est un mouvement d’ensemble et une grève générale jusqu’au re
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europ
Comment il était possible d’obtenir une victoire contre les créanciers de la Grèce et quelle stratégie en Europe par Eric Toussaint Alors que le nouveau film de Costa-Gavras, Adults in the Room, revient sur les événements qui ont secoué l'Europe en 2015 en reprenant le récit présenté par Varoufakis,
Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990
30 ans après la chute du mur de Berlin Réflexions sur Ernest Mandel, la IV° internationale et la crise en Allemagne de l’Est en 1989-1990 par TOUSSAINT ÉRIC La crise qui a secoué la RDA en 1989-90 et son dénouement constituent incontestablement un moment important de l’histoire du XXe siècle [1]
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic:
ENTREVISTA | Tsunami Democràtic: "España, siéntate y dialoga" Gemma Liñán (El Nacional) Barcelona. Sábado, 19 de octubre de 2019 Tsunami Democràtic nace para dar respuesta a la sentencia del judici al procés del Tribunal Supremo. Como una gran ola, el lunes, pocas horas después de saberse las conde
Condena por sedición contra los derechos fundamentales
Condena por sedición contra los derechos fundamentales 14/10/2019 | Martí Caussa El Tribunal Supremo ha condenado a los doce líderes del procés a 104 años y seis meses de cárcel por los delitos de sedición y malversación (de 12 a 13 años), sedición (de 9 años a 12 y seis meses) y desobediencia (1 a
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet
Naomi Klein and Greta Thunberg discuss the emerging transnational movement that is our best hope for a sustainable planet The Intercept invites you to watch a special event in New York City hosted by Intercept senior correspondent Naomi Klein, author of the forthcoming book “On Fire: The (Burning) Case for a Gr
Bernie Sanders’s Campaign Is Different
Bernie Sanders’s Campaign Is Different By Ben Beckett  A new video from the Bernie Sanders campaign is proof: Sanders has used his bully pulpit to amplify workers’ struggles around the country, in a way no national politician in the United States has done before now. “If I miss a paycheck, I’m scre
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate
Trump’s Racism Is Not Blundering — It Is Tactically Deliberate By William Rivers Pitt (Truthout)* Donald Trump is a giant flapping racist and doesn’t give a single damn if that bothers you. Given this reality, it is important to note that when Trump dispensed with all pretense and held a one-man Sunday mo

Αναζήτηση

Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις της ιστορίας σηματοδοτούν μια νέα εποχή και ...

το ξύπνημα του αμερικανού γίγαντα!

Του Γιώργου Μητραλιά

2017 01 24 01 america01

Αν και αρκετοί δεν το αντιλήφθηκαν, ή έκαναν πως δεν το αντιλήφθηκαν, αυτό που συνέβη στις 21 Ιανουαρίου 2017 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι στη κυριολεξία κοσμοϊστορικό: Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην ιστορία των ΗΠΑ αλλά και στην ιστορία της ανθρωπότητας! Τουλάχιστον 4 και ίσως 5 και παραπάνω εκατομμύρια διαδηλωτές και διαδηλώτριες! Ένα γεγονός που σίγουρα γράφει Ιστορία και εγκαινιάζει μια νέα εποχή ταξικών αγώνων μετά από μια μακρά καταθλιπτική περίοδο υποχωρήσεων και ηττών…(1)

Το πρώτο συμπέρασμα είναι προφανές και ευνόητο: O αμερικανικός γίγαντας ξυπνάει και βγαίνοντας από την ατέλειωτη νάρκη του φέρνει τα πάνω κάτω σε όλο το κόσμο! Γιατί πέρα από την πρωτοφανή μαζικότητα, υπάρχει και η “ποιότητα” αυτών των διαδηλώσεων. Και πριν απ’όλα, η κατακλυσμική κυριαρχία των γυναικών που φέρνει ανεπαισθήτως στη μνήμη κάποιες άλλες γυναικείες διαδηλώσεις που σφράγισαν την ιστορία της ανθρωπότητας στους τελευταίους τρεις αιώνες. Ναι, ο πειρασμός είναι μεγάλος και υποκύπτουμε ευχαρίστως σε αυτόν θυμίζοντας ότι από μια γυναικεία διαδήλωση ξεκίνησε η μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789 αλλά και η ακόμα μεγαλύτερη στη Ρωσία πριν από ακριβώς έναν αιώνα...

Όμως, υπάρχει και συνέχεια καθώς αυτή η γυναικεία διάσταση συμπληρώνεται και αποκτά όλη την εκρηκτική της γόμωση από την τεράστια συμμετοχή της νεολαίας που κυριαρχεί στο νέο και τόσο υποσχόμενο αμερικανικό κίνημα. Μιας νεολαίας μαχητικής και συνάμα ευαίσθητης, αλληλέγγυας και για αυτό ενωτικής και ενωμένης πέρα από τις “φυλετικές” και άλλες διαφορές που εκμεταλλεύονται εκείνοι που διαιρούν για να βασιλεύουν. Σε μια Ευρώπη που έχει σχεδόν ξεχάσει το νεολαιίστικο πρόσωπο των κοινωνικών διαμαρτυριών και εξεγέρσεων, είναι σίγουρα καλοδεχούμενο βάλσαμο ψυχής και αντικαταθλιπτικό φάρμακο το θέαμα των εκατομμυρίων αμερικανών νέων που γεμίζουν τους δρόμους δηλώνοντας μάλιστα... “σοσιαλιστές”...

2017 01 24 02 america02Αλλά όχι μόνον αυτό. Ο ωκεανός των αυτοσχέδιων πλακάτ που έδινε τον τόνο και έκανε τόσο πολύχρωμες τις διαδηλώσεις είναι αδιάψευστος μάρτυρας της αυτενέργειας των διαδηλωτριών και διαδηλωτών. Σχεδόν ο καθένας και η καθεμιά κρατούσαν το δικό τους πλακάτ που είχαν φτιάξει με τα δικά τους χέρια και τα γνωστά “ευρωπαϊκά” μας “ετοιματζίδικα” πανώ ήταν απλώς ανύπαρκτα! Απόδειξη κι αυτή του συνειδητού πάθους των διαδηλωτών και διαδηλωτριών, που έκανε το ατέλειωτο πλήθος να πάλλεται, να βογγά και να ουρλιάζει σαν ένας άνθρωπος. Ακριβώς όπως συνέβαινε κάποτε στο μακρινό Μάη του ‘68…

Και όλα αυτά όχι μόνο στην Ουάσιγκτον, στο Λος Άντελες, στη Βοστόνη, στο Ντένβερ, στη Νέα Υόρκη και στις άλλες αμερικανικές μεγαλουπόλεις. Αλλά σε κάθε πόλη, κωμόπολη και -ίσως- χωριό των ΗΠΑ επειδή ο ξεσηκωμός είναι όντως παλλαϊκός. Και μελετώντας τον κατάλογο των διαδηλώσεων ίσως να είναι μεγαλύτερη και από την αίσθηση που προκαλούν οι 250.000 διαδηλωτές του Σικάγου, οι 500.000 της Ουάσιγκτον ή οι 750.000 του Λος Άντζελες η συγκίνηση που προκαλεί ο… ένας (1) διαδηλωτής που αναφέρεται ότι κατέβηκε στο δρόμο σε μια ντουζίνα χωριών (;) της χώρας!

Φυσικά, όλα απομένουν να γίνουν. Και επίσης “φυσικά”, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι οι γιγάντιες διαδηλώσεις της 21ης Ιανουαρίου θα μετεξελιχθούν υποχρεωτικά σε εκείνο το κίνημα που θα ανατρέψει τον Τραμπ και θα δώσει λύσεις στα προβλήματα της ανθρωπότητας. Όμως, δεν είναι δυνατό στο όνομα αυτού του “όλα απομένουν να γίνουν” να μην αναγνωρίζεται η ιστορική σημασία αυτών των διαδηλώσεων. Ή ακόμα χειρότερα να προεξοφλείται ότι “όλα αυτά”... δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά! Έστω και αν τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές δεν προκαλούν πια έκπληξη καθώς αντικατοπτρίζουν την κωματώδη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ευρωπαϊκό κίνημα και η ευρωπαϊκή αριστερά, πρέπει πάντως να καυτηριάζονται επειδή το λιγότερο που κάνουν είναι να ενισχύουν τη διάχυτη ηττοπάθεια και μοιρολατρία των πολιτών την ώρα μάλιστα, που η ευρωπαϊκή άκρα δεξιά επιχειρεί την έφοδό της στην εξουσία.

Ακόμα χειρότερο είναι όμως το γεγονός ότι πίσω από αυτή τη αδιαφορία για τις αμερικανικές εξελίξεις κάποιων ευρωπαίων αριστερών κρύβεται η αυταπάτη ότι ο Τραμπ “δεν είναι και τόσο κακός” καθώς παίρνουν στα σοβαρά την “αντισυστημική” του δημαγωγία η οποία δήθεν τινάζει στον αέρα το νεοφιλελευθερισμό με συνέπεια να διευκολύνεται το έργο της αριστεράς! Πέρα από το ότι “εκτιμήσεις” τέτοιου είδους της αριστεράς έχουν βεβαρυμένο παρελθόν και ευθύνονται σε μέγιστο βαθμό για την περίπου ανεμπόδιστη άνοδο στην εξουσία τόσο του ιταλικού φασισμού όσο και του γερμανικού ναζισμού, το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και αν αλήθευαν δεν θα προλάβαιναν να γίνουν πράξη. Γιατί; Μα, επειδή δεν λαβαίνουν υπόψη τόσο την αμεσότητα όσο και το θανάσιμο περιεχόμενο της απειλής που συνιστά η προεδρία του Τραμπ που δίνει ήδη πολύ εύγλωττα δείγματα γραφής: Εφαρμόζει τη μια μετά την άλλη τις εφιαλτικές προεκλογικές της υποσχέσεις και προχωρά στη ταχύτατη υλοποίηση του συνόλου του ρατσιστικού, μισογυνικού, αντεργατικού, σκοταδιστικού και απάνθρωπου προγράμματός της! Δυστυχώς για όλους αυτούς που είτε τρέφουν αυταπάτες για το ποιόν της προεδρίας του Τραμπ, είτε ευελπιστούν ότι θα “μαλακώσει” και θα γίνει πιο “συνεννοήσιμος”, το αμέσως προσεχές μέλλον τους επιφυλάσσει την ίδια ακριβώς τύχη που επιφύλλαξε στις (σοσιαλδημοκρατικές και κομμουνιστικές) ηγεσίες της μεσοπολεμικής αριστεράς: Όταν καταλάβουν πόσο άμεση και πόσο θανάσιμη είναι η απειλή και αφυπνιστούν τότε θα είναι -δυστυχώς- πάρα πολύ αργά…

2017 01 24 03 america03Όμως, δεν πρόκειται μόνο για αυτό. Εξίσου ζωτικής σημασίας με τη θέση που καλείται να πάρει απέναντι στη θανάσιμη απειλή της προεδρίας Τραμπ, είναι και η στάση που η ευρωπαϊκή -και μαζί της η ελληνική- αριστερά καλείται να υιοθετήσει απέναντι στο γιγάντιο λαϊκό κίνημα που σαρώνει τις ΗΠΑ. Και αυτό επειδή η οργανική σύνδεσή της με αυτό το αμερικανικό κίνημα μπορεί να πετύχει ό,τι δεν καταφέρνει να κάνει μόνο με τις δικές της -ισχνές πια- δυνάμεις: Να βγει από τη τέλμα της ήττας στο οποίο βυθίζεται όλο και περισσότερο!

Από αυτή την άποψη, οι ευρωπαϊκές διαδηλώσεις συμπαράστασης στις αμερικανικές της 21ης Ιανουαρίου 2017 είναι πλούσιες σε πολύ χρήσιμα διδάγματα. Και πριν απ’όλα, γιατί άραγε ήταν 100.000 οι διαδηλωτές στο Λονδίνο και μόλις 5.000 στο Παρίσι, από τους οποίους μάλιστα τουλάχιστον τα 3/5 ήταν αμερικανοί πολίτες; Η απάντηση είναι απλή: Επειδή στο χρόνο που πέρασε, η μεν βρετανική αριστερά και άκρα αριστερά πρόλαβε να συνδεθεί με την αμερικανική και ειδικά με το πελώριο κίνημα υποστήριξης στον Μπέρνι Σάντερς, ενώ η αντίστοιχη γαλλική (αλλά και ισπανική) έκλεισε τα μάτια και τα αυτιά της και αρνήθηκε πεισματικά να κουνήσει έστω και το δακτυλάκι της σε ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτό! Το αποτέλεσμα αυτών των δυό διαμετρικά αντίθετων συμπεριφορών βγάζει μάτια: Οι 100.000 διαδηλωτές του Λονδίνου στηρίζουν μεν και βοηθούν το αμερικανικό κίνημα, αλλά στηρίζουν και βοηθούν απείρως περισσότερο το δικό τους, το βρετανικό κοινωνικό κίνημα, τη βρετανική αριστερά και τα βρετανικά συνδικάτα! Αντίθετα, ο επαρχιωτισμός και η άρνηση της γαλλικής αριστεράς να ενδιαφερθεί και ακόμα περισσότερο να συμπαρασταθεί ενεργά και να συνεργαστεί με το αμερικανικό κίνημα στερεί μεν από αυτό μια πολύτιμη διεθνή στήριξη αλλά βλάπτει και κάνει κακό πρωτίστως στην ίδια τη γαλλική αριστερά που δεν λέει να σταματήσει τον κατήφορό της…

Οι γιγάντιες διαδηλωσεις της 21ης Ιανουαρίου 2017 μας έμπασαν σίγουρα σε μια νέα εποχή στην οποία επιτρέπεται πια όχι μόνο να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία αλλά και να σχεδιάζουμε τη μεγάλη αντεπίθεση των “από κάτω” σε διεθνή και ίσως πλανητική κλίμακα. Υπό έναν όμως απαράβατο όρο: Ότι δεν υπάρχει καμιά “νομοτέλεια” και ότι όλα πλέον εξαρτώνται από όλους εμάς, τις επιλογές, τις πρωτοβουλίες και κυρίως, τις πράξεις μας καθώς μάλιστα το αμέσως προσεχές μέλλον προδιαγράφεται περισσότερο παρά ποτέ αβέβαιο, άγριο και συγκρουσιακό. Με άλλα λόγια, ίσως ποτέ άλλοτε να μην ήταν τόσο επίκαιρο το παλιό καλό... “συν Αθηνά και χείρα κίνει”...

Σημειώσεις

1.Βλέπε τον πολύ κατατοπιστικό χάρτη των διαδηλώσεων της 21ης Ιανουαρίου 2017 στις ΗΠΑ: http://contra-xreos.gr/arthra/1166-2017-01-22-13-29-59.html

Για περισσότερες πληροφορίες, τοποθετήσεις και αναλύσεις σχετικά με τις τελευταίες πρωτοφανείς κινητοποιήσεις αλλά και την κατάσταση που έχει διαμορφώσει η άνοδος στην εξουσία του Ντ. Τραμπ, βλέπε το Facebook της Πρωτοβουλίας Έλληνες για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς : https://www.facebook.com/GreeksForBerniesMassMovement/

scroll back to top