Italia

Οι Ιταλοί μετα-φασίστες στην εξουσία

Η επιστροφή της Ευρώπης στους παλιούς δαίμονες της του μεσοπολέμου !

του Γιώργου Μητραλιά

Μέρες του 1922; Όχι ακόμα αλλά η Ιταλία είναι πια σε καλό δρόμο για να “γιορτάσει” σε τέσσερα χρόνια την εκατοστή επέτειο της ανόδου του Μουσολίνι και του φασιστικού του κινήματος στην εξουσία με ένα καθεστώς που θα του μοιάζει -σχεδόν- σαν δυο σταγόνες νερό!”. Είναι με αυτή τη φράση εν είδει προειδοποίησης, που άνοιγε το άρθρο μας που είχε γραφτεί την επαύριο των ιταλικών εκλογών του 2018 στις οποίες είχε θριαμβεύσει η Λέγκα του Σαλβίνι. (1) Τέσσερα χρόνια αργότερα, δηλαδή σήμερα, πρέπει να παραδεχτούμε πως η πρόβλεψή μας έχει -δυστυχώς- πλήρως επαληθευτεί από τα γεγονότα: η εκατοστή επέτειος της ανόδου του Μπενίτο Μουσολίνι στην εξουσία τον Οκτώβρη του 1922 θα συμπέσει με την άνοδο στην εξουσία της μετα-φασίστριας Τζόρτζια Μελόνι και των Fratelli d’Italia της, του κόμματος που δεν είναι παρά η συνέχεια του MSI που ίδρυσε και διηύθυνε ο Τζόρτζιο Αλμιράντε μαζί με άλλους αξιωματούχους της διαβόητης Repubblica di Salò, του τελευταίου φαντοματικού Κρατιδίου του Μουσολίνι, που ελεγχόταν εξάλλου από τους Γερμανούς ναζιστές !

Ukranine

Η κατάκτηση της Ουκρανίας και η ιστορία του ρωσικού ιμπεριαλισμού

του Ζμπίγκνιεφ Μάρσιν Κοβαλέφσκι

Σε αυτόν τον κρίσιμο σε παγκόσμιο επίπεδο πόλεμο, το ουκρανικό έθνος αγωνίζεται να διατηρήσει την ανεξαρτησία του, που απέκτησε μόλις πριν από 30 χρόνια, μετά από αιώνες κυριαρχίας και ανελέητου εκρωσισμού. Σκοπός του πολέμου είναι να επαναφέρει την τσαρικής έμπνευσης ιδέα του «τριαδικού» ρωσικού έθνους (Ρωσία, Λευκορωσία και Ουκρανία) την οποία διεκδικεί σήμερα ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η ρωσική άρχουσα τάξη προσπαθεί να δώσει νέα πνοή ζωής σε ένα παρακμάζοντα ρωσικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος, χωρίς τον έλεγχο της Ουκρανίας, κινδυνεύει να εξαφανιστεί από το ιστορικό προσκήνιο.

Women soviet

Ρωσία :Feminist Antiwar Resistance Telegram Channel

Προσταλινική σοβιετική πολιτική για τις εθνότητες

από τη Ρωσική Φεμινιστική Αντιπολεμική Αντίσταση (FAS)

Μια σειρά μπροσούρων με τίτλο "Η Εργαζόμενη Γυναίκα της Ανατολής" εκδόθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920 από την Ένωση Ανατολικών Σπουδών που υπάγεται στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή, κατ’εντολή του Τμήματος Εργατών και Αγροτών της Κεντρικής Επιτροπής του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκοι).

Ukrania

Ουκρανία: Πολεμικό μίσος και ταξική επίλυση

του Zakhar Popovych (του ουκρανικού Соціальний рух)

Οι ρώσοι εργαζόμενοι είναι ίσως το κλειδί κατά του ιμπεριαλισμού

Πριν από 70 και πλέον χρόνια, η νίκη των Συμμάχων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έφερε μαζί της ένα ισχυρό κύμα μίσους για κάθε τι γερμανικό. Μετά το τέλος του πολέμου, οι Γερμανοί αποδέχθηκαν επανειλημμένα την ευθύνη για τις πράξεις τους. Κατέβαλαν αποζημιώσεις στα συμμαχικά έθνη και ισόβιες αποζημιώσεις στους επιζώντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Παρ' όλα αυτά, χρειάστηκαν δεκαετίες για να υποχωρήσει το μίσος στις χώρες που είχαν υποφέρει από την κατοχή τους.

Zakhar PopovychZakhar PopovychΣήμερα, οι φρικαλεότητες της Ρωσίας στην Ουκρανία, που διαπράχθηκαν στο όνομα της “αποναζιστικοποίησης” και της “προστασίας των ρωσόφωνων”, έχουν κάνει πολλούς Ουκρανούς να απορρίπτουν κάθε τι το ρωσικό: να προσπαθήσουν να ξεχάσουν τη ρωσική γλώσσα και να διαγράψουν από τη μνήμη τους όλη τη ρωσική κλασική λογοτεχνία -με το αυτοκρατορικό της άρωμα και την “προστατευτική” της κηδεμονία απέναντι στους κατακτημένους λαούς.

 

Γιατί είμαστε επαναστάτες σήμερα;*

 Του Ερνέστ Μαντέλ*

Τι είναι επανάσταση;

2016-03-31 00 mandelΕπανάσταση είναι η ριζική ανατροπή, μέσα σε λίγο χρόνο, των οικονομικών και (ή) των πολιτικών δομών εξουσίας, από την κατακλυσμική δράση πλατιών μαζών.  Είναι επίσης η απότομη μετατροπή της μάζας του λαού από λίγο ή πολύ παθητικό αντικείμενο σε αποφασιστικό πρωταγωνιστή της πολιτικής ζωής.

Μια επανάσταση ξεσπάει όταν οι μάζες αποφασίσουν να δώσουν τέλος στις συνθήκες ύπαρξης που τους φαίνονται αφόρητες.  Αυτή εκφράζει λοιπόν μια βαριά κρίση μιας δοσμένης κοινωνίας.  Αυτή η κρίση βυθίζει τις ρίζες της μέσα σε μια κρίση των εξουσιαστικών δομών. Εκφράζει επίσης την απώλεια νομιμοποίησης  των κυβερνώντων, και την απώλεια της υπομονής πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

Mikhail Sergeyevich Gorbachev

Ποιος ήταν, τι ήταν ο Μιχαήλ Σεργκέγεβιτς Γκορμπατσόφ ;

του Daniel TANURO

Πολλές ανοησίες κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με τον Γκορμπατσόφ.
Ο Γκορμπατσόφ δεν ήταν ο νεκροθάφτης της επανάστασης: η επανάσταση ήταν νεκρή, τουλάχιστον από τότε που ο Στάλιν ανέβηκε την εξουσία το 1928.

Η επανάσταση είναι η επαναστατική εξουσία του αυτο-οργανωμένου σε συμβούλια - στα "σοβιέτ" λαού. Όταν ο Γκορμπατσόφ ανέλαβε τα καθήκοντά του, η εξουσία βρισκόταν ήδη εδώ και πολύ καιρό στα αποκλειστικά χέρια ενός στρώματος γραφειοκρατών που ζούσαν σαν καπιταλιστές.

No Pasaran

Προς την Φαιά Διεθνή της ευρωπαϊκής και

παγκόσμιας ακροδεξιάς ;

του Γιώργου Μητραλιά

Ποτέ από το τέλος του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, δεν έγινε αισθητή όσο σήμερα η απειλή μιας αναζωογονημένης, επιθετικής και συνεχώς ανερχόμενης ακροδεξιάς. Γιατί; Μα, επειδή σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στις 6-7 προηγούμενες δεκαετίες, τώρα αυτή η απειλή δεν προέρχεται πια από μερικές ομάδες ή έστω μικρά κόμματα νοσταλγών του μεσοπολέμου, αλλά από μια φιλόδοξη και δυναμική νέα ακροδεξιά που κυβερνάει ή ετοιμάζεται να κυβερνήσει ακόμα και χώρες που περιλαμβάνονται στις μεγαλύτερες δυνάμεις αυτού του κόσμου!

 Ukraine-Mir

Να λοιπόν που η λαμπρή παράδοση συνεχίζεται καθώς, για μιαν ακόμα φορά στους δύο τελευταίους αιώνες, είναι οι γυναίκες, οι Ρωσίδες αγωνίστριες που σώζουν την τιμή του ρώσικου λαού ! Τρανή απόδειξη οι γυναίκες της Φεμινιστικής Αντι-πολεμικής Αντίστασης (FAS) που, έχοντας να αντιμετωπίσουν ένα βάρβαρο και απάνθρωπο καθεστώς, παίζουν καθημερινά την ελευθερία τους κορώνα γράμματα, υπερασπιζόμενες τις καλύτερες παραδόσεις του λαού τους. Ακριβώς όπως έκανε άλλοτε μια Βέρα Φίγκνερ ενάντια στο απολυταρχικό τσαρικό καθεστώς, μια Ελιζαμπέτα Ντμιτρίεφ όταν έμπαινε επικεφαλής της Παρισινής Κομμούνας ή μια Λαρίσα Ρέισνερ όταν υπερασπιζόταν την Επανάσταση επικεφαλής του Κόκκινου Στρατού. Και κυρίως, όπως έκαναν οι ανώνυμες εργάτριες της Αγίας Πετρούπολης, όταν -μόνες τους και χωρίς να ρωτήσουν κανέναν- άρχιζαν με τον απεργιακό ξεσηκωμό τους, την επανάσταση του Φλεβάρη του 1917 που έμελλε να ανατρέψει τον Τσάρο και την αυτοκρατορία του που τόσο επικαλείται σήμερα ο Πούτιν. Διαβάστε λοιπόν προσεκτικά το κείμενο τους « Τι υποστηρίζουμε & για τι αγωνιζόμαστε » που είναι σίγουρα από εκείνα τα σπάνια που φτιάχνουν την Ιστορία...

Γιώργος Μητραλιάς

Ρωσική Φεμινιστική Αντι-Πολεμική Αντίσταση:
Τι υποστηρίζουμε & για τι αγωνιζόμαστε;

feminist logoΜε αφορμή την επέτειο της ημέρας Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας [24/08] και του μισού χρόνου από την έναρξη της γενικευμένης ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία –η οποία πιστεύουμε θα αποτύχει πλήρως–, δημοσιεύουμε το πρόγραμμά μας ως προσθήκη στο αρχικό μας μανιφέστο:

Τι υποστηρίζουμε και τι πολεμάμε;

stop poster

Ο πόλεμος στην Ουκρανία

Συνέντευξη με έναν Ουκρανό σοσιαλιστή

Το New Politics έθεσε τις εξής ερωτήσεις στον Andrei, της ουκρανικής σοσιαλιστικής οργάνωσης Sotsialnyi Rukh (Κοινωνικό Κίνημα).

NP: Ποια είναι η εκτίμησή σας για την τρέχουσα στρατιωτική κατάσταση;

Andrei: Η Ρωσία παραδέχτηκε την ήττα της στην απόπειρα blitzkrieg, “ενός γρήγορου πολέμου”, και προχώρησε σε έναν πόλεμο φθοράς. Ο Πούτιν πιστεύει ότι, με την πάροδο του χρόνου, η υποστήριξη προς την Ουκρανία θα αποδυναμωθεί, η πίεση από τις κυρώσεις θα μειώνεται και η Ουκρανία δεν θα είναι σε θέση να σταθεί μόνη της απέναντι στη Ρωσία. Όπως βλέπουμε, έχει πράγματι λόγους να το πιστεύει αυτό. Ο Πούτιν θεωρεί ότι η πλήρης υπακοή του ρωσικού πληθυσμού είναι το στρατηγικό του πλεονέκτημα έναντι της Δύσης, γιατί, σε αντίθεση με τους πληθυσμούς των δυτικών χωρών, δεν θα έχει να αντιμετωπίσει κριτικές για τον υψηλό πληθωρισμό ή για οικονομικά προβλήματα.

Ξηρασία

Ξηρασία, καύσωνας και επανάσταση

του Daniel Tanuro

Yπερθέρμανση του πλανήτη, ακραία ξηρασία στην Ευρώπη, καύσωνες, η χιονοστιβάδα (ή η αλυσιδωτή αντίδραση) μεταξύ όλων αυτών των παραγόντων κρίσης... Κίνδυνος βίαιων αλλαγών της ωκεανικής κυκλοφορίας με ανυπολόγιστες συνέπειες... Αυτό το άρθρο καταπιάνεται με τρία ζητήματα: την εξήγηση αυτής της αναμφισβήτητης διαπίστωσης, τη δυνατή εξέλιξη, και τις πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν.

Daniel TanuroΔεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε αυτό το άρθρο σε στοιχεία και αριθμούς που αποδεικνύουν την ακραία κρισιμότητα της ξηρασίας που πλήττει την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ακόμα και όσοι δεν παρακολουθούν πολύ στενά την επικαιρότητα έχουν δει τις τρομακτικές εικόνες με τον ποταμό Πάδο να έχει στεγνώσει, τον Λίγηρα να έχει γίνει μια στενή λωρίδα νερού, τον Τάμεση να έχει στεγνώσει στην πηγή του και σε μήκος οκτώ χιλιομέτρων, τον Ρήνο να έχει κατέβει τόσο χαμηλά που η ναυσιπλοΐα να έχει καταστεί αδύνατη... Αυτή η πρωτοφανής κατάσταση είναι αποτέλεσμα της σοβαρής έλλειψης βροχοπτώσεων, που συσσωρεύτηκαν από το τέλος του χειμώνα, μετά από πολλά συνεχή χρόνια ξηρασίας. Το νερό έχει γίνει σπάνιο και, σε ορισμένες περιοχές, πολύ σπάνιο.

Τι είναι ο φασισμός και πώς να τον σταματήσουμε

του Ernest Mandel
(La Gauche n°6, 18/03/1992)

Ernest MandelΕίναι 27 Φεβρουαρίου 1933. Η είδηση διαδίδεται σαν πυρκαγιά σε όλη τη Γερμανία: το Ράιχσταγκ καίγεται. Κάποιοι από τον πληθυσμό δεν ασχολούνται με την πολιτική και συνεχίζουν τις δουλειές τους ως συνήθως. Αλλά η πολιτική ασχολείται με αυτούς. Μέσα σε λίγες ώρες, το πολιτικό καθεστώς και η κοινωνική κατάσταση αλλάζουν βαθιά.

Ο Γκέρινγκ, εθισμένος στη μορφίνη και διεφθαρμένος μέχρι το κόκαλο, ο οποίος επρόκειτο να συγκεντρώσει μια τεράστια προσωπική περιουσία στο Τρίτο Ράιχ μέσω κλοπών και λεηλασιών, είναι αρχηγός της αστυνομίας ως πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών του Κράτους της Πρωσίας. Είναι το δεξί χέρι του Χίτλερ. Δίνει αμέσως το σήμα στην αστυνομία για δράση.

Πριν από 100 χρόνια, αρχές Αυγούστου του 1922,
τα οδοφράγματα της Πάρμας έτρεπαν σε φυγή
τις ορδές του Μουσολίνι

Guido PicelliΓκουίντο Πιτσέλλι:

Ο άνθρωπος που

νικούσε τους φασίστες!

Του Γιώργου Μητραλιά

Τουλάχιστον στο μεσοπόλεμο, στην αναμέτρηση αριστερών και φασιστών, πάντα επικράτησαν οι φασίστες. Και δυστυχώς, συνήθως αμαχητί. Όμως, υπήρξε μια και μοναδική φωτεινή εξαίρεση. Εκείνη του Γκουίντο Πιτσέλλι. Του εντελώς ξεχασμένου Ιταλού επαναστάτη που, πρώτος αυτός και πολλά χρόνια πριν από κάθε άλλο, κατάλαβε τι θέλει, τι είναι και πώς πολεμιέται ο φασισμός. Του Γκουίντο Πιτσέλλι που κατατρόπωνε τους φασίστες όταν και όπου τους έβρισκε στο δρόμο του. Είτε στην Πάρμα των οδοφραγμάτων, το 1922. Είτε στην Ισπανία του εμφυλίου, το 1937. Ποιος ήταν λοιπόν και τι έκανε ο άνθρωπος που νικούσε τους φασίστες;…

2014-10-30 01 Mandel-ErnestΟ επαναστατικός ανθρωπισμός

του Ερνέστ Μαντέλ

Του Michael Löwy

2014-10-30 00 Lowy Ο Ερνέστ Μαντέλ ήταν γνωστός όχι μόνο ως ο κύριος θεωρητικός της Τέταρτης Διεθνούς, αλλά και ως ένας από τους μεγαλύτερους μαρξιστές οικονομολόγους του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα. Ωστόσο, ο απόηχος των έργων του ξεπερνούσε τις γραμμές του κινήματος που ίδρυσε ο Τρότσκι ή του κύκλου των φοιτητών της οικονομίας.

 Από το Παρίσι μέχρι το Σάο Πάολο, από το Βερολίνο μέχρι τη Νέα Υόρκη, και από τη Μόσχα μέχρι το Μεξικό, οι λόγοι αυτής της μεγάλης έλξης, αυτού του ενδιαφέροντος και αυτής της συμπάθειας είναι πολλοί. Ένας από αυτούς εντοπίζεται σίγουρα στην επαναστατική ανθρωπιστική διάσταση των γραπτών του.

Επανεφεύρεση του ναζισμού για την κρατική προπαγάνδα: Πώς η ηθική αντικαθίσταται από τη βία

του Ilya Budraitskis

Ilya BudraitskisΕίναι προφανές ότι το Κρεμλίνο δεν επιδιώκει μόνο γεωπολιτικούς στόχους στην Ουκρανία, όπως η αποκατάσταση της "ιστορικής Ρωσίας" ή ο περιορισμός του ΝΑΤΟ. Οι ομιλίες του Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς και η επίσημη προπαγάνδα, παραπέμπουν σε έναν φιλόδοξο ιδεολογικό στόχο - την πλήρη αναθεώρηση των πολιτικών και ηθικών αντιλήψεων που στηρίζουν την ευρωπαϊκή συναίνεση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πυρήνας αυτής της επί δεκαετίες ανομολόγητης συναίνεσης μπορεί να συμπυκνωθεί στο λακωνικό "ποτέ ξανά/nie wieder". Η παραδοχή ήταν ότι η σελίδα της ιστορίας στην οποία ο ναζισμός ήταν δυνατός ως ιδεολογία και ως σύστημα πρακτικών, έχει γυρίσει για πάντα και ότι ο ναζισμός δεν μπορεί να επιστρέψει σε καμία μορφή.

Ukraine

Ένας παγκόσμιος φεμινιστικός αγώνας:

Για την υπεράσπιση των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των Ουκρανίδων στην Ουκρανία, την Πολωνία, σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση...

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΔΩ

Από τις 24 Φεβρουαρίου, οι Ουκρανίδες αντιμετωπίζουν αυξανόμενη έμφυλη βία ως συνέπεια της ρωσικής εισβολής:

  • Τα ρωσικά στρατεύματα χρησιμοποιούν μαζικά τον βιασμό γυναικών και παιδιών ως όπλο πολέμου.
  • Η ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών και των παιδιών έχει αυξηθεί σημαντικά.
  • Οι γυναίκες που έχουν εκτοπιστεί εντός και εκτός Ουκρανίας και αναζητούν ασφαλές καταφύγιο αντιμετωπίζουν οξύ κίνδυνο έμφυλης και σεξουαλικής βίας. Ο βιασμός και οι επακόλουθες εξαναγκαστικές εγκυμοσύνες παρουσιάζονται σε όλες αυτές τις μορφές έμφυλης βίας.Παρόλο που στην Ουκρανία η έκτρωση παρέχεται νόμιμα κατόπιν αιτήματος έως και τη 12η εβδομάδα εγκυμοσύνης, οι συνθήκες του πολέμου έχουν περιορίσει την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών αναπαραγωγικής υγείας. Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό στα κατεχόμενα εδάφη, λόγω των μετατοπίσεων των υγειονομικών, της έλλειψης φαρμάκων, των στοχευμένων επιθέσεων σε κέντρα υγείας κ.λπ. Η κατάσταση αυτή έχει υπονομεύσει σοβαρά την πρόσβαση σε ασφαλή αναπαραγωγική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού προγραμματισμού, της αντισύλληψης, των αμβλώσεων και της περίθαλψης μητέρας και νεογνού.

Feminist manifesto

Το δικαίωμα στην αντίσταση:
ένα φεμινιστικό μανιφέστο

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

Εμείς, φεμινίστριες από την Ουκρανία, καλούμε τις φεμινίστριες απ’ όλο τον κόσμο να σταθούν αλληλέγγυες με το αντιστασιακό κίνημα του ουκρανικού λαού ενάντια στον ληστρικό, ιμπεριαλιστικό πόλεμο που εξαπέλυσε η Ρωσική Ομοσπονδία. Τα αφηγήματα πολέμου απεικονίζουν συχνά τις γυναίκες* σαν θύματα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, οι γυναίκες* παίζουν επίσης κεντρικό ρόλο στα αντιστασιακά κινήματα, τόσο στο μέτωπο των μαχών όσο και στο εσωτερικό μέτωπο: από την Αλγερία ώς το Βιετνάμ, από τη Συρία ώς την Παλαιστίνη, από το Κουρδιστάν ώς την Ουκρανία.

picture

Τι κάνει πουτινιστές και πουτινίζοντες να συνεχίζουν τις πιο άθλιες παραδόσεις της διεθνούς αριστεράς ;

του Γιώργου Μητραλιά

Ένα πρώτο συμπέρασμα από την ανάγνωση των κειμένων του Τρότσκι « Νά μάθουμε να σκεφτόμαστε » και « Για τον σινοϊαπωνικό πόλεμο » που αναδημοσιεύσαμε τις τελευταίες μέρες (1) είναι ότι εξηγούν πειστικά και με το νι και με το σίγμα την θέση που πρέπει να έχουν οι ριζοσπάστες αριστεροί... στον υπό εξέλιξη σημερινό πόλεμο του Πούτιν ενάντια στην Ουκρανία ! Για παράδειγμα, θα αρκούσε να αντικαταστήσουμε στο κείμενο του Τρότσκι με τον πολύ εύγλωττο τίτλο “Να μάθουμε να σκεφτόμαστε”, τις λέξεις Αλγερία με Ουκρανία, Γαλλία με Ρωσία, και Ιταλία με Ηνωμένες Πολιτείες, για να αποκτήσουν οι σημερινοί αριστεροί έναν εξαιρετικά χρήσιμο μπούσουλα για το πρακτέον στο ζήτημα του πολέμου που έχει κηρύξει ο Πούτιν στον ουκρανικό λαό. Και για του λόγου το αληθές, ιδού ένα κρίσιμο απόσπασμα του κειμένου στο οποίο αναφερόμαστε:

Περισσότερο και από το κείμενο του για τον “σινοϊαπωνικό πόλεμο”, που αναδημοσιεύσαμε πριν από μερικές μέρες (https://www.contra-xreos.gr/arthra/2984-trotski-gia-ton-sinoiaponiko-polemo), το κείμενο του Τρότσκι “Να μάθουμε να σκεφτόμαστε” μοιάζει να έχει γραφτεί σήμερα για να απαντήσει στα διλήμματα και στα ερωτήματα που βάζει, εδώ και τέσσερις μήνες, στην ελληνική και στη διεθνή αριστερά ο πόλεμος του Πούτιν ενάντια στην Ουκρανία. Όπως εξάλλου το λέει ο συγγραφέας του, είναι μάλιστα γραμμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφήνει το παραμικρό περιθώριο για παρανοήσεις και κακόπιστες αμφισβητήσεις. Διαβάστε το και θα καταλάβετε...

Γ. Μητραλιάς

Τρότσκι: Να μάθουμε να σκεφτόμαστε

Μια φιλική υπόδειξη σε κάποιους υπεραριστερούς

TrotskiΟρισμένοι επαγγελματίες υπεραριστεροί λογοκόποι προσπαθούν με κάθε κόστος να «διορθώσουν» τις θέσεις της Γραμματείας της Τέταρτης Διεθνούς για τον πόλεμο, σύμφωνα με τις δικές τους αποστεωμένες προκαταλήψεις. Επιτίθενται ιδιαίτερα στο τμήμα των θέσεων το οποίο αναφέρει ότι σε όλες τις ιμπεριαλιστικές χώρες το επαναστατικό κόμμα, ενώ παραμένει σε ασυμφιλίωτη αντίθεση με την ίδια του την κυβέρνηση σε καιρό πολέμου, πρέπει, παρ’ όλα αυτά, να διαμορφώσει την πολιτική πρακτική του σε κάθε χώρα από την εσωτερική κατάσταση και τις διεθνείς ομαδοποιήσεις, κάνοντας κάθετη διάκριση ανάμεσα σ’ ένα εργατικό κράτος κι ένα αστικό κράτος, ανάμεσα σε μια αποικιακή χώρα και μια ιμπεριαλιστική χώρα.

Το κείμενο του Τρότσκι "για τον σινοϊαπωνικό πόλεμο" είναι σίγουρα παντός καιρού καθώς το πέρασμα του χρόνου δεν του αφαιρεί αλλά μάλλον του προσθέτει αρετές. Όμως, υπάρχει ένας πρόσθετος λόγος που μας κάνει σήμερα να το αναδημοσιεύουμε: το κάνουμε επειδή απαντάει με τον πιο διαυγή και εμπεριστατωμένο τρόπο στις απορίες και κυρίως, στις ανοησίες που εκστομίζει ένα μεγάλο μέρος της -εξαιρετικά συγχυσμένης και παραπαίουσας - διεθνούς αριστεράς για τον πόλεμο του Πούτιν ενάντια στην Ουκρανία. Είναι περίπου σαν να έχει γραφτεί για να της απαντήσει. 'Η μάλλον, για να την αποστομώσει...

Γ.Μητραλιάς

Τρότσκι: Για τον σινοϊαπωνικό πόλεμο

Επιστολή του Λ.Τρότσκι στον Ντιέγκο Ριβέρα, 23/9/1937

Αγαπητέ σύντροφε Ντιέγκο Ριβέρα:

TrotskiΤις τελευταίες ημέρες διάβασα μερικές από τις διαφωτιστικές δηλώσεις των Ελερικών και των Αϊφελικών1 (ναι, υπάρχει μια τέτοια τάση!) για τον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία και για τον σινοϊαπωνικό πόλεμο. Ο Λένιν αποκάλεσε τις ιδέες αυτών των ανθρώπων «παιδικές ασθένειες». Ένα άρρωστο παιδί προκαλεί συμπάθεια. Αλλά από τότε έχουν περάσει είκοσι χρόνια. Τα παιδιά έχουν βγάλει γένια και έχουν κάνει μάλιστα και φαλάκρα. Αλλά δεν έχουν σταματήσει τις παιδικές τους ανοησίες. Αντιθέτως, έχουν δεκαπλασιάσει όλα τα ελαττώματά τους και όλες τις ανοησίες τους και έχουν προσθέσει σε αυτά και ατιμίες. Μας ακολουθούν βήμα προς βήμα. Δανείζονται κάποια από τα στοιχεία της ανάλυσής μας. Διαστρεβλώνουν αυτά τα στοιχεία χωρίς όριο και τα αντιπαραθέτουν στα υπόλοιπα. Μας διορθώνουν. Όταν σχεδιάζουμε μια ανθρώπινη φιγούρα, προσθέτουν μια δυσμορφία. Όταν πρόκειται για γυναίκα, τη στολίζουν με ένα βαρύ μουστάκι. Όταν ζωγραφίζουμε έναν κόκορα, βάζουν ένα αυγό από κάτω του. Και όλη αυτή τη φάρσα την αποκαλούν Μαρξισμό και Λενινισμό.

2022 06 08 01 image

Τι σόι πόλεμος είναι αυτός όταν απαγορεύεται στην Ουκρανίανα ταπεινωθεί” ο Πούτιν;

του Γιώργου Μητραλιά

Τουλάχιστον « περίεργος » σε βαθμό που να μην έχει κανένα ιστορικό προηγούμενο ο πόλεμος του κ. Πούτιν στην Ουκρανία. Γιατί; Για ένα σωρό λόγους, ο πρώτος από τους οποίους είναι ότι, για τον κ. Πούτιν που τον σκαρφίστηκε και τον εξαπέλυσε, αυτός δεν είναι καν πόλεμος αλλά μια απλή... « ειδική στρατιωτική επιχείρηση », και αλίμονο στο Ρώσο πολίτη που θα το αμφισβητήσει. Στ’αλήθεια, πότε στην παγκόσμια ιστορία, ξανάγινε να μπαίνει κάποιος φυλακή για κάμποσα χρόνια μόνον και μόνο επειδή αποκαλεί “πόλεμο” τον πόλεμο και επιμένει να αρνείται ότι ... ο γάιδαρος δεν είναι αεριωθούμενο για να πετάει;

Κατόπιν, αυτός ο πόλεμος είναι “περίεργος” -και- επειδή οι περισσότεροι από εκείνους που δηλώνουν αλληλέγγυοι με τον αγώνα του ουκρανικού λαού, τάσσονται ταυτόχρονα ενάντια στην αποστολή όπλων που θα επέτρεπαν σε αυτό το λαό να αμυνθεί στοιχειωδώς αποτελεσματικά. Με άλλα λόγια, του είναι αλληλέγγυοι υπό τον όρο να μην μπορεί να αμυνθεί, και να αρκεστεί στο ρόλο του... ηρωικού πτώματος! Δηλαδή, σφάξε με Αγά μου να αγιάσω. Στην κυριολεξία...