Turkey (Declaration): The Way Out of This Crisis is not Declaring State of Emergency, but Democracy
Turkey (Declaration): The Way Out of This Crisis is not Declaring State of Emergency, but Democracy by HDP (Turkey) Five days after the coup attempt on 15th of July, the NSC and Council of Ministers declared a state of
Convegno “Dal G8 di Genova alla Laudato si’: il Giubileo del debito?”
CARTA DI GENOVA Convegno “Dal G8 di Genova alla Laudato si’: il Giubileo del debito?” 19 luglio 2016 A 15 anni dal G8 di Genova e nell’anno del Giubileo della misericordia ci siamo dati appuntamento per condiv
Warsaw Summit & “hybridity”: Neither Moscow, nor NATO
Warsaw Summit & “hybridity”: Neither Moscow, nor NATO Notes on the NATO summit and the antiwar counter-summit in Warsaw by BUDRAITSKIS Ilya The main result from this weekend’s NATO summit in Warsaw was the o
Disdain for democracy: Turkey’s failed coup hands Erdoğan the pretext for further repression
Disdain for democracy: Turkey’s failed coup hands Erdoğan the pretext for further repression by SAYARER Julian An authoritarian president has been saved by a peoples’ faith in democracy. But he is unlikely to cred
Britain & Labour: All hands on deck to help Jeremy Corbyn win
Britain & Labour: All hands on deck to help Jeremy Corbyn win by Socialist Resistance (Britain) “Jeremy Corbyn has touched parts of the electorate Labour hasn’t reached in a long time” writes Andy Stowe. That
Forever forward
Forever forward BERNIE SANDERS · TUESDAY, JULY 12, 2016 I am writing you today to express my deep pride in the movement – the political revolution – you and I have created together over the last 15 months. When
Britain: Statement on the Labour leadership election
Britain: Statement on the Labour leadership election by Left Unity Left Unity congratulates Jeremy Corbyn on his victory in the first battle against the coup plotters. Attempts to win a decision by the National Executi
Britain: Anatomy of a Failed Coup against Corbyn in the UK Labour Party
Britain: Anatomy of a Failed Coup against Corbyn in the UK Labour Party by SEYMOUR Richard Worst. Coup. Ever. As the Chilcot Inquiry report is released to the public, those MPs attempting to depose Labour leader Jerem
Brexit: Divided Britain in disastrous referendum vote
Brexit: Divided Britain in disastrous referendum vote by CONWAY Terry After a bitter and deeply reactionary campaign, Britain voted to leave the EU by 52% to 48% on June 23. The United Kingdom Independence Party (
26-J: El desconcierto de una noche de verano
26-J: El desconcierto de una noche de verano Josep Maria Antentas Sin duda, esperábamos una noche mejor. Del sorPPasso a la sorPPresa, las elecciones del 26J marcan definitivamente el final de la primera etapa del cic
The EU, Britain & “Brexit”: Seeing the whole picture after the referendum
The EU, Britain & “Brexit”: Seeing the whole picture after the referendum by HORE Charlie The UK referendum vote to leave the European Union has upended politics from one end of the continent to the other—now
Ballottaggi: l’ambiguo ma sonoro schiaffo al PD di Renzi
Ballottaggi: l’ambiguo ma sonoro schiaffo al PD di Renzi Comunicato della direzione nazionale di Sinistra Anticapitalista Sì, questa volta possiamo dirlo, le votazioni ai ballottaggi comunali del 19 giugno sono stat
The Political Revolution Continues
The Political Revolution Continues by BERNIE SANDERS · WEDNESDAY, JUNE 22, 201 Election days come and go. But political and social revolutions that attempt to transform our society never end. They continue every day,
Communiqué de Ensemble! La manifestation du 23 juin interdite : une grave atteinte aux libertés publiques.  La préfecture de police vient d'interdire la manifestation du 23 juin, à Paris, contre la loi Travail, appelée par sept organisations syndicales.
Communiqué de Ensemble! La manifestation du 23 juin interdite : une grave atteinte aux libertés publiques La préfecture de police vient d'interdire la manifestation du 23 juin, à Paris, contre la loi Travail, appel

Αναζήτηση

Articles

Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα: Μια επιτυχία που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη…

Δημοσιεύθηκε στο Δρόμο της Αριστεράς, 15/10/2011

Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα:

Μια επιτυχία που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη…

του Γιώργου Μητραλιά

2011-10-18-London_ConferenceΗ  Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα επιβεβαίωσε αυτό που αρχίζει να γίνεται ευρύτερα αισθητό: μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες ρωμαϊκών θριάμβων του θατσερικού νεοφιλελευθερισμού, το εργατικό και ριζοσπαστικό κίνημα ξανασηκώνει κεφάλι, ανασυντάσσει τις δυνάμεις του και εισβάλει στο προσκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της Βρετανίας! Τρανή απόδειξη τα γεγονότα που σημάδεψαν το πρώτο σαββατοκύριακο αυτού του Οκτώβρη : 15.000 διαδηλωτές στη Γλασκώβη με πρωτοβουλία των Σκωτσέζικων συνδικάτων, 35.000 στο Μάντσεστερ έξω από το συνέδριο των Συντηρητικών, και στη καρδιά του Λονδίνου, ασφυκτικά γεμάτη η μεγάλη αίθουσα συνεδρίων Camden Center που φιλοξένησε τους πάνω από 700 συνέδρους  της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης ενάντια στη Λιτότητα που οργάνωσε ο νέος ριζοσπαστικός σχηματισμός Coalition of Resistance (Συνασπισμός Αντίστασης - www.coalitionofresistance.org.uk).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιτυχία της Διάσκεψης αντάμειψε τις προσπάθειες των οργανωτών της που, σίγουρα, ενίσχυσαν τη θέση τους στο  τοπίο της βρετανικής ριζοσπαστικής αριστεράς: Μεγάλη προσέλευση του κόσμου, σημαντική –και σημαδιακή- συμμετοχή ντόπιων και ξένων κομμάτων και  πολιτικών οργανώσεων (Die Linke από τη Γερμανία, NPA από τη Γαλλία, Bloco από τη Πορτογαλία, Sin Fein από την Ιρλανδία, Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς, Green Party από τη Βρετανία), συνδικάτων (Unite, CWU, NUT και RMT από τη Βρετανία, Solidaires από τη Γαλλία,  LAB από τη χώρα των Βάσκων, ΟΛΜΕ από την Ελλάδα, αντιπροσωπείες της πορτογαλικής CGTP, των ιταλικών COBAS, του πολωνικού «Αύγουστου ‘80») και κινημάτων και δικτυώσεων όπως η CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου), η Attac, το Stop the War, το Transform, κλπ.

Η ανταπόκριση των ξένων (τουλάχιστον 150 σύνεδροι) ήταν ενδεικτική της ανάγκης που έχουν τα κοινωνικά κινήματα, τα συνδικάτα αλλά και η ριζοσπαστική αριστερά της Ευρώπης, να συναντηθούν και να ανταλλάξουν εμπειρίες με στόχο το συντονισμό και την ποιοτική αναβάθμιση των αγώνων τους. Σε αυτό όμως το επίπεδο, η Διάσκεψη του Λονδίνου αποδείχτηκε τελικά κατώτερη των προσδοκιών μας. Αν και  στη τελική διακήρυξή της τονίζεται η ανάγκη της ευρωπαϊκής δικτύωσης των αντιστάσεων («Όχι στις περικοπές! Όλοι μαζί ενάντια στο χρέος και στη λιτότητα!») καθώς και της προετοιμασίας μιας πανευρωπαϊκής ημέρας εργατικής κινητοποίησης και δράσης, λείπουν οι πιο συγκεκριμένες αιχμές που θα περιμέναμε από τη μοναδική διάσκεψη ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων της ηπείρου μας. Αυτή η αδυναμία οφείλεται –κατά τη γνώμη μας- στο γεγονός ότι απουσίασε από τη Διάσκεψη του Λονδίνου όχι μόνο η προβληματική της σύνδεσης με τις ζωντανές κοινωνικές κινηματικές δυνάμεις της περιόδου, δηλαδή τους Αγανακτισμένους των πλατειών τόσων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά κυρίως οι ίδιοι οι Αγανακτισμένοι!

Η εξήγηση για αυτή την –από πρώτη άποψη- παράδοξη απουσία δεν είναι, δυστυχώς, δύσκολη. Πράγματι, πώς να καλέσεις τους Αγανακτισμένους και να συζητήσεις εποικοδομητικά μαζί τους όταν το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και οι επιρροές του, με τη δυσανάλογα μεγάλη συμμετοχή τους στα πάνελ της έναρξης και του κλεισίματος της Διάσκεψης, προκάλεσαν αίσθηση με τις ομιλίες τους που διακρίνονταν για την ελάχιστη εκτίμηση που τρέφουν προς το κίνημα των απανταχού Ευρώπης Αγανακτισμένων;

Πέρα από το ότι έτσι χάθηκε μια σπάνια ευκαιρία πολιτικής συνεννόησης ευρωπαϊκής εμβέλειας με στόχο τη σύγκλιση πλατιών συνδικαλιστικών, πολιτικών και κινηματικών δυνάμεων, άμεση συνέπεια αυτής της κατάστασης ήταν ότι  οι περισσότερες ομιλίες περιορίστηκαν σε ευχολόγια χωρίς πρακτικό αντίκρισμα («πρέπει να αγωνιστούμε», «πρέπει να αντισταθούμε», κλπ., κλπ.), με αποτέλεσμα να προκαλούν μόνο κάποια χλιαρά «ευγενικά» χειροκροτήματα. Όταν όμως κάποιοι πιο μαχητικοί ομιλητές με συγκεκριμένες αγωνιστικές προτάσεις πήραν το λόγο, το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα συνεδρίων ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό κάνοντας επίδειξη …μεσογειακού ταμπεραμέντου. Αυτό συνέβη με τις ομιλίες του Lee Jasper του αντιρατσιστικού κινήματος που κάλεσε την αριστερά να δείξει έμπρακτα και στους δρόμους την αλληλεγγύη της στην εξεγερμένη νεολαία των λονδρέζικων συνοικιών, και του Ολιβιέ Μπεζανσενό του γαλλικού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ) που εκθείασε τον αντικαπιταλισμό ως μόνη αποτελεσματική απάντηση στο μνημονιακό νεοφιλελευθερισμό και επέμεινε στην ανάγκη προετοιμασίας μιας πανευρωπαϊκής Γενικής Απεργίας. Συνέβη όμως κυρίως με την ομιλία της Σόνιας Μητραλιά που, αφού διεκτραγώδησε με συγκεκριμένα παραδείγματα την κατάσταση του ελληνικού λαού και τόνισε την ανάγκη συντονισμού των κινημάτων για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, κατάληξε υπογραμμίζοντας τη σημασία της δημιουργίας αυτόνομου μαζικού ευρωπαϊκού κινήματος γυναικών ενάντια στο χρέος και στη λιτότητα. Πέρα από τα χειροκροτήματα που διέκοψαν αρκετές φορές την ομιλία, το τέλος της έτυχε αυτού που οι αγγλοσάξονες αποκαλούν Standing Ovation, καθώς όρθιοι οι σύνεδροι χειροκροτούσαν επί τρία λεπτά, δείχνοντας ταυτόχρονα την αλληλεγγύη τους στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό!

Το τελικό συμπέρασμα χαρακτηρίζεται από αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε… «ανάμεικτα συναισθήματα». Σαν καθαρά βρετανικό γεγονός, η Διάσκεψη του Λονδίνου μπορεί να κριθεί απόλυτα πετυχημένη. Όμως, σαν ευρωπαϊκό –που ήταν- δημιούργησε την αίσθηση ότι δεν ανταποκρίθηκε πλήρως στις προσδοκίες όλων εκείνων που την προετοίμασαν εδώ και τουλάχιστον 6 μήνες. Με άλλα λόγια, παραμένει και μάλιστα ακόμα πιο έντονη η κατεπείγουσα ανάγκη συνάντησης και συντονισμού των κάθε λογής ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών,  νέων και παλιότερων κινηματικών δυνάμεων που γεμίζουν τους δρόμους και τις πλατείες αυτής της άλλης Ευρώπης των «από κάτω» που μάχεται και αντιστέκεται…

scroll back to top