The arms trade and Israel’s attack on Gaza
The arms trade and Israel’s attack on Gaza: Nobel peace laureates and celebrities call for military embargo on Israel Collective An abridged version of this letter calling for the UN and governments to impose a m
« Le peuple palestinien tient sur ses faibles épaules l’avenir de l’humanité, entre barbarie et libération »
« Le peuple palestinien tient sur ses faibles épaules l’avenir de l’humanité, entre barbarie et libération » La Palestine - Le Cœur du monde WARSCHAWSKI Michel, PELED-ELHANAN Nurit L’équipe d
Women against the First World War (1914-1918) – A time to remember
Women against the First World War (1914-1918) – A time to remember Women in Black (Madrid) Women in Black of Madrid remember the Cassandras of the Great War: Bertha von Suttner worked to avoid another war, any war.
Why I’m on the brink of burning my Israeli passport
Why I'm on the brink of burning my Israeli passport – "I know what it is to have been helpless victims, living and dying under racist oppressors' boots" BAR HILLEL Mira I can no longer stand by while Israeli politici
595 femmes de ménage grecques : 11 mois de lutte acharnée contre le gouvernement et la Troïka
595 femmes de ménage grecques : 11 mois de lutte acharnée contre le gouvernement et la Troïka   par Sonia Mitralias Après 11 mois d’un long et âpre combat, limogées depuis septembre, mises sous sta
Soutenons les 595 femmes de ménage du Ministère des Finances en Grèce qui se battent pour leurs emplois et leur dignité
Soutenons les 595 femmes de ménage du Ministère des Finances en Grèce qui se battent pour leurs emplois et leur dignité   par Patrick Saurin Depuis le 17 septembre 2013, en Grèce, 595 femmes de ménage ​
«Última llamada»
EL MANIFIESTO  «Última llamada» Esto es más que una crisis económica y de régimen: es una crisis de civilización Los ciudadanos y ciudadanas europeos, en su gran mayoría, asumen la idea de que la socieda
"El crecimiento es ya un genocidio a cámara lenta" Público Alrededor de 250 autores, entre ellos Ada Colau, Pablo Iglesias, Alberto Garzón, Cayo Lara, Joan Herrera, Florent Marcellesi, Juantxo López de Uralde, Te
Spanish State: What will Podemos do in the European Parliament
Spanish State: What will Podemos do in the European Parliament  RODRIGUEZ Teresa, ARTACHO Francisco Teresa Rodriguez is a member of Izquierda Anticapitalista (IA), the section of the Fourth International in the Sp
¿Cuántos buitres acosan a la Argentina?
Deuda argentina ¿Cuántos buitres acosan a la Argentina? Claudio Katz Argentina afronta nuevamente un chantaje financiero, pero esta vez la extorsión no tiene precedentes. Los especuladores que compraron bonos por

Αναζήτηση

Articles

Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα: Μια επιτυχία που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη…

Δημοσιεύθηκε στο Δρόμο της Αριστεράς, 15/10/2011

Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα:

Μια επιτυχία που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη…

του Γιώργου Μητραλιά

2011-10-18-London_ConferenceΗ  Ευρωπαϊκή Διάσκεψη του Λονδίνου ενάντια στη Λιτότητα επιβεβαίωσε αυτό που αρχίζει να γίνεται ευρύτερα αισθητό: μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες ρωμαϊκών θριάμβων του θατσερικού νεοφιλελευθερισμού, το εργατικό και ριζοσπαστικό κίνημα ξανασηκώνει κεφάλι, ανασυντάσσει τις δυνάμεις του και εισβάλει στο προσκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της Βρετανίας! Τρανή απόδειξη τα γεγονότα που σημάδεψαν το πρώτο σαββατοκύριακο αυτού του Οκτώβρη : 15.000 διαδηλωτές στη Γλασκώβη με πρωτοβουλία των Σκωτσέζικων συνδικάτων, 35.000 στο Μάντσεστερ έξω από το συνέδριο των Συντηρητικών, και στη καρδιά του Λονδίνου, ασφυκτικά γεμάτη η μεγάλη αίθουσα συνεδρίων Camden Center που φιλοξένησε τους πάνω από 700 συνέδρους  της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης ενάντια στη Λιτότητα που οργάνωσε ο νέος ριζοσπαστικός σχηματισμός Coalition of Resistance (Συνασπισμός Αντίστασης - www.coalitionofresistance.org.uk).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιτυχία της Διάσκεψης αντάμειψε τις προσπάθειες των οργανωτών της που, σίγουρα, ενίσχυσαν τη θέση τους στο  τοπίο της βρετανικής ριζοσπαστικής αριστεράς: Μεγάλη προσέλευση του κόσμου, σημαντική –και σημαδιακή- συμμετοχή ντόπιων και ξένων κομμάτων και  πολιτικών οργανώσεων (Die Linke από τη Γερμανία, NPA από τη Γαλλία, Bloco από τη Πορτογαλία, Sin Fein από την Ιρλανδία, Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς, Green Party από τη Βρετανία), συνδικάτων (Unite, CWU, NUT και RMT από τη Βρετανία, Solidaires από τη Γαλλία,  LAB από τη χώρα των Βάσκων, ΟΛΜΕ από την Ελλάδα, αντιπροσωπείες της πορτογαλικής CGTP, των ιταλικών COBAS, του πολωνικού «Αύγουστου ‘80») και κινημάτων και δικτυώσεων όπως η CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου), η Attac, το Stop the War, το Transform, κλπ.

Η ανταπόκριση των ξένων (τουλάχιστον 150 σύνεδροι) ήταν ενδεικτική της ανάγκης που έχουν τα κοινωνικά κινήματα, τα συνδικάτα αλλά και η ριζοσπαστική αριστερά της Ευρώπης, να συναντηθούν και να ανταλλάξουν εμπειρίες με στόχο το συντονισμό και την ποιοτική αναβάθμιση των αγώνων τους. Σε αυτό όμως το επίπεδο, η Διάσκεψη του Λονδίνου αποδείχτηκε τελικά κατώτερη των προσδοκιών μας. Αν και  στη τελική διακήρυξή της τονίζεται η ανάγκη της ευρωπαϊκής δικτύωσης των αντιστάσεων («Όχι στις περικοπές! Όλοι μαζί ενάντια στο χρέος και στη λιτότητα!») καθώς και της προετοιμασίας μιας πανευρωπαϊκής ημέρας εργατικής κινητοποίησης και δράσης, λείπουν οι πιο συγκεκριμένες αιχμές που θα περιμέναμε από τη μοναδική διάσκεψη ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων της ηπείρου μας. Αυτή η αδυναμία οφείλεται –κατά τη γνώμη μας- στο γεγονός ότι απουσίασε από τη Διάσκεψη του Λονδίνου όχι μόνο η προβληματική της σύνδεσης με τις ζωντανές κοινωνικές κινηματικές δυνάμεις της περιόδου, δηλαδή τους Αγανακτισμένους των πλατειών τόσων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά κυρίως οι ίδιοι οι Αγανακτισμένοι!

Η εξήγηση για αυτή την –από πρώτη άποψη- παράδοξη απουσία δεν είναι, δυστυχώς, δύσκολη. Πράγματι, πώς να καλέσεις τους Αγανακτισμένους και να συζητήσεις εποικοδομητικά μαζί τους όταν το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και οι επιρροές του, με τη δυσανάλογα μεγάλη συμμετοχή τους στα πάνελ της έναρξης και του κλεισίματος της Διάσκεψης, προκάλεσαν αίσθηση με τις ομιλίες τους που διακρίνονταν για την ελάχιστη εκτίμηση που τρέφουν προς το κίνημα των απανταχού Ευρώπης Αγανακτισμένων;

Πέρα από το ότι έτσι χάθηκε μια σπάνια ευκαιρία πολιτικής συνεννόησης ευρωπαϊκής εμβέλειας με στόχο τη σύγκλιση πλατιών συνδικαλιστικών, πολιτικών και κινηματικών δυνάμεων, άμεση συνέπεια αυτής της κατάστασης ήταν ότι  οι περισσότερες ομιλίες περιορίστηκαν σε ευχολόγια χωρίς πρακτικό αντίκρισμα («πρέπει να αγωνιστούμε», «πρέπει να αντισταθούμε», κλπ., κλπ.), με αποτέλεσμα να προκαλούν μόνο κάποια χλιαρά «ευγενικά» χειροκροτήματα. Όταν όμως κάποιοι πιο μαχητικοί ομιλητές με συγκεκριμένες αγωνιστικές προτάσεις πήραν το λόγο, το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα συνεδρίων ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό κάνοντας επίδειξη …μεσογειακού ταμπεραμέντου. Αυτό συνέβη με τις ομιλίες του Lee Jasper του αντιρατσιστικού κινήματος που κάλεσε την αριστερά να δείξει έμπρακτα και στους δρόμους την αλληλεγγύη της στην εξεγερμένη νεολαία των λονδρέζικων συνοικιών, και του Ολιβιέ Μπεζανσενό του γαλλικού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ) που εκθείασε τον αντικαπιταλισμό ως μόνη αποτελεσματική απάντηση στο μνημονιακό νεοφιλελευθερισμό και επέμεινε στην ανάγκη προετοιμασίας μιας πανευρωπαϊκής Γενικής Απεργίας. Συνέβη όμως κυρίως με την ομιλία της Σόνιας Μητραλιά που, αφού διεκτραγώδησε με συγκεκριμένα παραδείγματα την κατάσταση του ελληνικού λαού και τόνισε την ανάγκη συντονισμού των κινημάτων για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, κατάληξε υπογραμμίζοντας τη σημασία της δημιουργίας αυτόνομου μαζικού ευρωπαϊκού κινήματος γυναικών ενάντια στο χρέος και στη λιτότητα. Πέρα από τα χειροκροτήματα που διέκοψαν αρκετές φορές την ομιλία, το τέλος της έτυχε αυτού που οι αγγλοσάξονες αποκαλούν Standing Ovation, καθώς όρθιοι οι σύνεδροι χειροκροτούσαν επί τρία λεπτά, δείχνοντας ταυτόχρονα την αλληλεγγύη τους στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό!

Το τελικό συμπέρασμα χαρακτηρίζεται από αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε… «ανάμεικτα συναισθήματα». Σαν καθαρά βρετανικό γεγονός, η Διάσκεψη του Λονδίνου μπορεί να κριθεί απόλυτα πετυχημένη. Όμως, σαν ευρωπαϊκό –που ήταν- δημιούργησε την αίσθηση ότι δεν ανταποκρίθηκε πλήρως στις προσδοκίες όλων εκείνων που την προετοίμασαν εδώ και τουλάχιστον 6 μήνες. Με άλλα λόγια, παραμένει και μάλιστα ακόμα πιο έντονη η κατεπείγουσα ανάγκη συνάντησης και συντονισμού των κάθε λογής ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών,  νέων και παλιότερων κινηματικών δυνάμεων που γεμίζουν τους δρόμους και τις πλατείες αυτής της άλλης Ευρώπης των «από κάτω» που μάχεται και αντιστέκεται…

scroll back to top