En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961
  En mémoire de Patrice Lumumba assassiné le 17 janvier 1961 par Eric Toussaint   Ce 17 janvier 2021, nous commémorons le 60e anniversaire de l’assassinat de Patrice Lumumba (1925-1961). Suite à une victoire éclatante aux premières véritables élections auxquelles les Congolais ont partic
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet
What Trump's Doing Is Crazy and Dangerous—and It Ain't Over Yet Trump still threatens us, and discussing the election in the past tense is stupid. by Jeffrey C. Isaac Ever since November 7, when the election was more or less authoritatively “called” by all major media, a wide range of pundits have spoken
The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation
Photograph by Nathaniel St. Clair The Rolling Constitutional-Fascist Coup in the World's Most Dangerous Nation by Paul Street “We Want to Get Rid of the Ballots” We are in the middle of a rolling authoritarian and even fascist coup that is working with and through the United States Constitution to no smal
Will the Military Support a Declaration of Martial Law
Will the Military Support a Declaration of Martial Law Garett Reppenhagen, Veterans for Peace, Interviewed by Bill Resnick August 27, 2020 Recently, Veterans for Peace issued a statement condemning the deployment of troops in the U.S.:   “Veterans For Peace condemns the inflammatory statements of Dona
Ernest Mandel et l’écosocialisme
  Ernest Mandel et l’écosocialisme   par Michael Löwy* La préoccupation de l'environnement apparaît avec force dans les écrits de Mandel seulement à partir des années 1970. Elle ne figure pratiquement pas, par exemple, dans le Traité d'économie marxiste (1962). Il est vrai qu’on trou
A boot is crushing the neck of American democracy
A boot is crushing the neck of American democracy by Cornel West The fundamental question at this moment is: can the United States be reformed? Here we go again. Another black person killed by the US police. Another wave of multiracial resistance. Another cycle of race talk on the corporate media. Another displ
COVID-19: The murderous state!
COVID-19: The murderous state! by SUD Santé We are publishing this text from the SUD Santé Sociaux federation, because it reflects the reality encountered by staff in this sector in our different countries. On 17 November 2019, in the city of Wuhan, China, the coronavirus 2019 (COVID 19) appeared. On January
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus
El activista y expreso político del franquismo Chato Galante fallece por coronavirus Era miembro de la asociación de presos y represaliados de la dictadura franquista La Comuna y pertenecía a la Liga Comunista Revolucionaria cuando fue detenido y torturado hasta en cuatro ocasiones entre los años 1969 y 197
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1)
The Capitalist Pandemic, Coronavirus and the Economic Crisis (Part 1) by Eric Toussaint A public health crisis The coronavirus pandemic is a serious public health problem and the human suffering caused by the spread of this virus will be enormous. If it massively affects countries of the Global South with ver
La Lega #Hacia La Huelga Feminista - Coro de Mujeres Feministas
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it
Thirteen theses on the imminent ecological catastrophe and the (revolutionary) means of averting it  by Michael Löwy* I. The ecological crisis is already the most important social and political question of the 21st century, and will become even more so in the coming months and years. The future of the plan
Megafires in Australia: a climate tipping point, live
Megafires in Australia: a climate tipping point, live by TANURO Daniel The expression ‘tipping point’ refers to the point when a system passes from one system of equilibrium to another, the point where it is no longer possible to prevent accumulated quantitative changes from causing a qualitative change
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)
Δεκέμβρης 2019 - Η ζωή στη Γαλλία της μεγάλης ταξικής αναμέτρησης (Επειδή τα δικά μας και τα διεθνή ΜΜΕ δεν λένε λέξη)   Μέρα με τη μέρα, η απεργία, οι διαδηλώσεις, η αυτοορ
Olivier Besancenot :
Olivier Besancenot : "C'est peut être une grande page de l'histoire sociale et politique qui est en train de s’écrire..." "Il faudra généraliser le mouvement, saturer la société  de telle manière par le nombre qu'on arrive à régler l'affaire en quelques jours" - “Il vaut mieux quelques jours de


Όταν το όνειρο γίνεται εφιάλτης...

Από την πανωλεθρία των Podemos στον θλιβερό πολιτικό κατήφορο της Άντα Κολάου!

Του Γιώργου Μητραλιά

article01Οι σύγχρονες ισπανικές τραγωδίες δεν έχουν τελειωμό, καθώς το απελευθερωτικό όνειρο που ενσάρκωσαν κάποτε οι Podemos, μετατράπηκε προ πολλού σε εφιάλτη αφήνοντας πίσω του ερείπια, απογοήτευση και μια απέραντη αηδία. Τρανή απόδειξη τα (ιλαροτραγικά) γεγονότα που διάνθισαν το περασμένο σαββατοκύριακο την ανάδειξη δημάρχων σε όλο το ισπανικό κράτος, και ειδικά στη Μαδρίτη και στη Βαρκελώνη. Και όλα αυτά την ώρα ακριβώς που ολοκληρωνόταν η φαρσοκωμωδία της “δίκης” των δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών της Καταλωνίας, που είναι κλεισμένοι στις φυλακές εδώ και ενάμιση χρόνο μόνο και μόνο επειδή τόλμησαν να κάνουν πράξη την δημοκρατικά εκφρασμένη μέσα από τις κάλπες επιθυμία της πλειοψηφίας των Καταλανών συμπατριωτών τους: Να υπερασπιστούν έμπρακτα το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεσή τους!…

Και όμως, όλα είχαν αρχίσει πριν από τέσσερα μέσα σε ένα απίστευτο ενθουσιασμό και αισιοδοξία όταν η μια μετά την άλλη οι μεγάλες πόλεις αποκτούσαν πλειοψηφίες της ριζοσπαστικής αριστεράς και αναδείκνυαν δημάρχους και δημαρχίνες που υπόσχονταν να μην διαψεύσουν τις λαϊκές προσδοκίες. Σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, η διαπίστωση είναι γενική καθώς οι πάντες συμφωνούν πως το τοπίο είναι ριζικά διαφορετικό: Κατ’αρχή στη Μαδρίτη, όπου η δημαρχία ξαναπερνάει στη δεξιά χάρη στην υποστήριξη -όπως και αλλού- των ακροδεξιών δημοτικών συμβούλων του Vox, μετά από τη διάσπαση και την άγρια δημόσια σύρραξη του ηγετικού διδύμου των Podemos (Iglesias-Erejon) αλλά και τον ελάχιστα θετικό απολογισμό του έργου της απερχόμενης δημαρχίνας που στράφηκε τελικά και κατά των δυνάμεων (Podemos) που την ανέδειξαν! (1)

article02Κατόπιν, και κυρίως, στη Βαρκελώνη, όπου η ηττημένη των εκλογών -σύμμαχος του ηγέτη των Podemos και δεξί χέρι του Γιάνη Βαρουφάκη- Άντα Κολάου καταφέρνει μεν να ξαναβγεί δήμαρχος αλλά έχοντας αγγίξει τα έσχατα όρια της ανυποληψίας καθώς συμμαχεί κυριολεκτικά με το διάβολο για να παραμείνει γατζωμένη στην εξουσία. Τι συνέβη λοιπόν στο δημαρχείο της καταλανικής πρωτεύουσας και ποιος ο “διάβολος” με τον οποίο συμμάχησε η Κα Κολάου και ο “ριζοσπαστικός” συνδυασμός της; Απλούστατα, συνέβη ότι η ηττημένη και μειοψηφούσα Κολάου ξαναβγήκε δημαρχίνα χάρη στην υποστήριξη ενός άθλιου υποκειμένου, που πολύ πρόσφατη γαλλική δημοσκόπηση ανέδειξε σε “πλέον μισητό Γάλλο πολιτικό”, του κ. Μανουέλ Βαλς. Επειδή όμως, αυτή η υπόθεση έχει σίγουρα ένα πολύ γενικότερο ενδιαφέρον και επειδή είναι άκρως διδακτική για τα σημερινά πολιτικά ήθη και ειδικά εκείνα μιας κάποιας “ριζοσπαστικής αριστεράς”, αξίζει αναμφίβολα τον κόπο να την περιγράψουμε στις λεπτομέρειες της…

Πρωθυπουργός λοιπόν της κυβέρνησης του “σοσιαλιστή” προέδρου Ολάντ στην περίοδο 2014-2016, ο Μανουέλ Βαλς (Valls) εγκατέλειψε το Σοσιαλιστικό του κόμμα όταν έχασε τη μάχη διαδοχής, για να υποστηρίξει τελικά την υποψηφιότητα του πρώην υπουργού του Οικονομικών και νυν Γάλλου προέδρου Ε. Μακρόν. Επειδή όμως ο Μακρόν, που τον αντιπαθεί σφόδρα, δεν τον αντάμειψε για την υποστήριξή του, ο Βαλς θυμήθηκε ξαφνικά την καταλανική καταγωγή του και μετακόμισε στη Βαρκελώνη, δηλώνοντας υποψήφιος δήμαρχός της με την υποστήριξη μάλιστα των δεξιότατων Ciudadanos!

article03Η ιστορία μας θα μπορούσε να τελειώσει σε αυτό το σημείο μια και η υποστήριξη του Βαλς στην Κολάου θα ήταν “φυσιολογική” απόρροια του προεκλογικού του συνθήματος “Ποτέ ανεξαρτηστής στη δημαρχία της Βαρκελώνης”. Όμως, οι αποκαλύψεις που ακολούθησαν τις δημοτικές εκλογές και την επικράτηση του ανεξαρτηστή υποψήφιου κ. Maragall της καταλανικής αριστεράς Esquerra Republicana, είναι αρκετά σημαντικές για να τις αγνοήσουμε. Σύμφωνα λοιπόν με αυτές, ο κ. Βαλς δεν άλλαξε χώρα και δεν κατέβηκε στις δημοτικές εκλογές της Βαρκελώνης για...”ιδεολογικούς” λόγους. Το έκανε επειδή πληρώθηκε και πληρώνεται αδρότατα από “ομάδα Καταλανών (μεγαλο)επιχειρηματιών” που του έκοψαν, από τον Οκτώβριο του 2018, μισθό 20.000 ευρώ το μήνα καθαρά (30.000 μικτά) για να το κάνει! Δηλαδή, για να αποτρέψει την εκλογή ανεξαρτηστή δημάρχου προσφέροντας τα ψηφαλάκια του στην “αριστερή” Κα Κολάου! Εξ ου και το παλιό εύγλωττο σύνθημα όλου αυτού του καλού -και πάμπλουτου- κόσμου... Antes roja que rota, δηλαδή “καλύτερα κόκκινη παρά διασπασμένη”...

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι “Καταλανοί επιχειρηματίες” που μισθοδοτούν πλουσιοπάροχα τον μισθοφόρο Βαλς για να στηρίζει την θλιβερή Κα Κολάου έτσι ώστε να μην γίνει δήμαρχος της Βαρκελώνης ο πλειοψηφών ανεξαρτηστής της Esquerra Republicana; Είναι ακροδεξιοί κροίσοι σαν τον Felix Revuelta, που τίμησε προκαταβολικά τον “υπάλληλό” του κ. Βαλς με ένα γιγάντιο πάρτυ στην κοσμική Μαρμπέγια, στο οποίο τους “εκλεκτούς” καλεσμένους διασκέδασε με τα τραγούδια της η σύζυγος...του κ. Σαρκοζί! Τι εστί F. Revueltas; Πρόκειται για το αφεντικό των “ινστιτούτων αδυνατίσματος” Naturhouse, που διαθέτει 1.900 “καταστήματα” σε 26 χώρες. Τι τον συνδέει με την Κα Κολάου; Μα, το γεγονός ότι τα “ινστιτούτα” έχουν καταγγελθεί άπειρες φορές ως σκέτη “απάτη”. Ακριβώς όπως “απάτη” αποκαλούσαν την Κα Κολάου τα πλακάτ και τα συνθήματα των χιλιάδων διαδηλωτών που την γιουχάϊσαν αγρίως κατά την έξοδό της από το δημαρχιακό μέγαρο παρέα με τον κ.Βαλς…

Και όλα αυτά τα ιλαροτραγικά ενώ κουστωδία αστυνομικών έβγαζε σηκωτό από το ίδιο δημαρχιακό μέγαρο για να τον ξαναπάει στη φυλακή όπου βρίσκεται εδώ και 20 μήνες, τον Ζοακίμ Φορν, υπουργό εσωτερικών της κυβέρνησης Πουτσντεμόντ. Γιατί; Μα, επειδή είχε “επιτραπεί” στον έγκλειστο κ. Φορν να βγει για μισή ώρα (!) από την φυλακή για να ορκιστεί και να ψηφίσει νέο δήμαρχο καθώς έχει εκλεγεί δημοτικός σύμβουλός! “Προνόμιο” που οι επίγονοι του Φράνκο αρνούνται όμως στους άλλους Καταλανούς πολιτικούς κρατούμενους που έχουν εκλεγεί πρόσφατα σε διάφορα αξιώματα. Εύγλωττη “λεπτομέρεια” που φωτίζει άπλετα τη σημερινή ισπανική πραγματικότητα: Την ίδια μέρα που το Ισπανικό Ανώτατο Δικαστήριο απάγγελνε στους φυλακισμένους (όπως ο πρώην αντιπρόεδρος της Καταλανικής κυβέρνησης Οριόλ Ζούνκερας) ή εξόριστους Καταλανούς ηγέτες (όπως ο πρώην Καταλανός πρόεδρος Κάρλες Πουτσντεμόντ) την πρόσθετη και ακόμα πιο γελοία κατηγορία της απόπειρας “πραξικοπήματος” (!), το ίδιο Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσιζε “ομόφωνα” να μην επιτρέψει τη μετακόμιση του πτώματος του δικτάτορα Φράνκο από το γιγάντιο μαυσωλείο του, πράγμα που έχει αποφασίσει η κυβέρνηση Σάντσες. Τα σχόλια προφανώς περιττεύουν...

article04Ωστόσο, μας είναι αδύνατο να κλείσουμε αυτό το άρθρο χωρίς να αναφερθούμε στη μοναδική εξαίρεση που επιβεβαιώνει όμως γλαφυρά τον κανόνα της απίστευτης χρεωκοπίας στην οποία οδήγησε τους Podemos η αυταρχική, αντιδημοκρατική και σοσιαλδημοκρατική ηγεσία τους. Την ώρα λοιπόν που παντού στο Ισπανικό Κράτος οι υποψήφιοι των Podemos καταποντίζονταν και το κόμμα βυθιζόταν στη μεγαλύτερη κρίση του, ένας δήμαρχός του όχι μόνο κατόρθωνε να επανεκλεγεί αλλά και διπλασίαζε τα ποσοστά του, γεγονός που σχολιαζόταν ευρύτατα από τα ισπανικά ΜΜΕ κάθε πολιτικής απόχρωσης! Πρόκειται για τον δήμαρχο του Κάδιξ, του μεγάλου λιμανιού (και παραδοσιακού...κάστρου της δεξιάς) της Ανδαλουσίας, του Jose Maria Gonzalez Santos, γνωστότερου με το καλλιτεχνικό του όνομα Κίτσι (Kichi). Γιατί λοιπόν θριάμβευσε ο Κίτσι της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας των Podemos, την ώρα που το κόμμα και τα ψηφοδέλτιά του πάθαιναν πανωλεθρία; Μα, επειδή ο Κίτσι άσκησε σκληρή δημόσια κριτική στα αντιδημοκρατικά τερτίπια του Ιγκλέσιας (που θέλει αλλά δεν μπορεί να τον διαγράψει) αλλά και επειδή ακολούθησε ως δήμαρχος μια διαμετρικά αντίθετη πολιτική από εκείνη της κομματικής ηγεσίας: Όχι αλαζονικοί σεχταρισμοί αλλά έμπρακτη ενότητα της πολιτικής και κινηματικής αριστεράς, ενθάρρυνση της δημοκρατικής (αυτο)οργάνωσης των δημοτών που αποφασίζουν για τις προτεραιότητες και τις επιβάλλουν στο δήμαρχο, απόρριψη του κυβερνητισμού που έχει κάνει τους Podemos του Ιγκλέσιας ουρά της σοσιαλδημοκρατίας, και επίσης ταπεινοφροσύνη, εντιμότητα και άρνηση των γραφειοκρατικών προνομίων που μετατρέπουν την πολιτική σε επάγγελμα. Έτσι, δεν είναι διόλου τυχαίο ότι σχεδόν σύσσωμος ο ισπανικός τύπος σχολιάζει τον θρίαμβο του Κίτσι, αναγορεύοντάς τον μάλιστα σε ντε φάκτο εναλλακτική προσωπικότητα των Podemos και υποχρεωτική αναφορά όλων εκείνων που δεν το βάζουν κάτω…

Συμπέρασμα: Η ήττα, η ανυποληψία και η απογοήτευση δεν είναι διόλου μονόδρομος για την αριστερά και τους αριστερούς ακόμα και στους σημερινούς ιδιαίτερα χαλεπούς καιρούς. Και αν κάποιοι έχουν τις αμφιβολίες τους, μια ματιά είτε στο πελώριο νεολαιίστικο κίνημα ενάντια στη κλιματική καταστροφή, είτε στις γιγάντιες φεμινιστικές κινητοποιήσεις σε δεκάδες -πια- χώρες απανταχού γής, είτε ακόμα και στο παράδειγμα του αντικαπιταλιστή δημάρχου του Κάδιξ, θα ήταν αρκετή για να τους βάλει σε χρήσιμες σκέψεις...


1. https://www.contra-xreos.gr/arthra/1363-parania-katastaltiki-mania.html

scroll back to top