Les trop brèves convergences de la Révolution russe et de l’écologie scientifique
Les trop brèves convergences de la Révolution russe et de l’écologie scientifique Daniel Tanuro  16 janvier 1919. La guerre civile bat son plein. Les troupes blanches de l’amiral Koltchak ont franchi l’O
República Catalana: Manifestació del 7 de desembre a Brussel·les
República Catalana: Manifestació del 7 de desembre a Brussel·les Més de 45.000 catalans han ocupat aquest dijous la capital administrativa d’Europa, Brussel·les. El lema de la manifestació, Wake up, Europe (Des
I AM A CATALAN - OMNIUM CULTURAL
I AM A CATALAN - OMNIUM CULTURAL Freedom, democracy and respect for human rights. These are Europe’s founding values. Values that were achieved at great cost. Values that are under attack right now. Catalonia has al
Entrevista a Albano Dante Fachin:
Entrevista a Albano Dante Fachin: "Catalunya Sí que Es Pot, en su programa electoral, hablaba de “procesos constituyentes no subordinados”, aunque ahora no se acuerde nadie" Pablo Castaño Abaix "Es presenta el ma
Golpe de Estado desde el Estado
Golpe de Estado desde el Estado Josep Maria Antentas 1. Golpe de Estado impulsado por el propio Estado. Ésta es la manera más sencilla de definir la batería de medidas que el gobierno de Mariano Rajoy, con el apoyo
Centenary of the Russian Revolution and the Repudiation of Debt
Centenary of the Russian Revolution and the Repudiation of Debt 23 October by Eric Toussaint Based on El Lissitsky, “Beat the whites with the red wedge”, 1919 In February 1918, the repudiation of the debt by the S
Che Guevara en Discurso socialista
Che Guevara en la ONU (1964) “Porque esta gran humanidad ha dicho basta y ha echado a andar. Y su marcha, de gigantes, ya no se detendrá hasta conquistar la verdadera independencia, por la que ya han muerto más de u
Let us support the struggle of the Catalan people
Let us support the struggle of the Catalan people Statement by the Bureau of the FOURTH INTERNATIONAL Thursday 5 October 2017 After the referendum held on 1 October in Catalonia and the victory of Yes in favour of the
1-O: Dias decisivos
1-O: Dias decisivos Josep Maria Antentas 1. Tras cinco años de eterno procés, en el que la grandilocuencia gestual de sus actores era proporcional a la extraordinaria lentitud de los hechos y a su voluntad constante
El marxismo y los movimientos nacionalistas (1934)
El marxismo y los movimientos nacionalistas (1934) ANDREU NIN.  El pueblo que oprime a otro no puede ser libre. Karl Marx Igualdad completa de derechos para todas las naciones; derecho de las naciones a dispone
Defend the right to self-determination in Catalonia!
Defend the right to self-determination in Catalonia! Statement of the Fourth International Friday 22 September 2017, by Fourth International Bureau On 20 September 2017, the Civil Guard and the Spanish National Police
En defensa de la democracia
En defensa de la democracia Hoy no está en juego solo el futuro de Catalunya sino también el del conjunto del Estado español Esther Vivas La política se vuelve a teñir de blanco y negro y desprende un viejo
David Fernández:
David Fernández: "no vamos a pedir permiso para ser libres ni al Estado ni a Podemos" Sato Diaz David Fernández lleva una agenda frenética. Está echando el resto en estos días previos al 1-O, cuando está convocad
Comunicado de Anticapitalistas en defensa del referendum en Catalunya
Comunicado de Anticapitalistas en defensa del referendum en Catalunya El Parlament de Catalunya ha aprobado la ley que da cobertura a la convocatoria del referéndum del 1 de octubre. Consideramos esta ley legítima, re

Αναζήτηση

Σκέψεις για τα 100 χρόνια της Ρώσικης Επανάστασης

“ανακαλύπτοντας” την μουσική της πρωτοπορία χάρη στην Ντοκουμέντα 14…

                 του Γιώργου Μητραλιά

2017 07 25 1Τι κοινό μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στους γκρίζους ομοιόμορφους και αγέλαστους κυρίους με τις καμπαρτίνες και τις ρεπούμπλικες που αλληλοχειροκροτούνταν ατέλειωτα στα προεδρεία των θλιβερών μονότονων συνεδρίων τους δοξολογώντας την Οκτωβριανή Επανάσταση, και στο μόνιμα εξεγερμένο μπολσεβίκο ανατροπέα Αρσένυ Αβραάμωφ (Арсений Михайлович Авраамов) που, το φθινόπωρο του 1922, διευθύνει από την πιο υψηλή ταράτσα του Μπακού κουνώντας σημαίες και πυροβολώντας στον αέρα, την πιο απίθανη “ορχήστρα” επιστημονικής φαντασίας που έχει υπάρξει στην ανθρώπινη ιστορία: Μονάδες του Κόκκινου Στρατού και ένα στολίσκο του Σοβιετικού Ναυτικού της Κασπίας, εργάτες και σειρήνες των εργοστασίων της αζέρικης πρωτεύουσας, τα τρένα και τους σιδηροδρομικούς της πόλης, χορωδίες κατοίκων της, ένα υδροπλάνο, κανόνια και πολυβόλα, φορτηγά και λεωφορεία, ακόμα και τη φουτουριστική “ατμοσφυρίχτρα” που είχε εφεύρει ο ίδιος ο συνθέτης και μαέστρος! Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό και γεννιέται αυθόρμητα στο μυαλό του επισκέπτη, στο άκουσμα της προφητικής (και ανεπανάληπτης) Συμφωνίας των Σειρήνων την ώρα που αυτός την ανακαλύπτει, και μαζί με αυτήν και τον ξεχασμένο συνθέτη της Αβραάμωφ, χάρη στην -καλό νάχει- έκθεση Ντοκουμέντα 14 μια καλοκαιριάτικη μέρα του σωτηρίου έτους 2017, ακριβώς στη σημαδιακή 100η επέτειο της επανάστασης που είδε τους “από κάτω” να τολμούν το αδιανόητο και να κάνουν έφοδο στον ουρανό!

Η απάντηση είναι βέβαια ότι δεν υπάρχει τίποτα το κοινό. Το παραμικρό. Ή μάλλον ότι ο Αβραάμωφ, το έργο του και η επαναστατική γενιά του βρίσκονται στους αντίποδες των κυρίων με τις ρεπούμπλικες, ότι είναι η ζωντανή άρνησή τους. Και αυτός ήταν -φυσικά- ο λόγος που αυτοί οι “κύριοι” ξέκαναν τους Αβραάμωφ και ξανάγραψαν την ιστορία προκειμένου να εξαφανίσουν τους Αβραάμωφ ακόμα και από την κοινή μνήμη. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ…

2017 07 25 4Αυτές είναι οι πρώτες σκέψεις που προκαλεί αυτόματα και αυθόρμητα το άκουσμα της “Συμφωνίας των Σειρήνων” στην 100η επέτειο της Ρώσικης (Σοσιαλιστικής) Επανάστασης. Και αυτή είναι σίγουρα η πιο ζωογόνα συμβολή της στην αποκατάσταση της μεγάλης ιστορικής αλήθειας που θέλει όλους εκείνους τους οραματιστές και ανατροπείς Αβραάμωφ να φέρνουν τα πάνω-κάτω για να αλλάξουν πατόκορφα τη ζωή και όχι -προφανώς- για να εφαρμόσουν τη δικιά τους “αριστερή” παραλλαγή του αιωνίως αντιδραστικότατου τρίπτυχου “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” που θέλουν οι ποικίλοι επίγονοι των κυρίων με τις καμπαρτίνες και τις ρεπούμπλικες. Σ’αυτή την 100η επέτειο της μεγάλης Ρώσικης Επανάστασης, και μόνο το άκουσμα της “Συμφωνίας των Σειρήνων” σε συνδυασμό με τους “υπότιτλους” που της βάζει το βιογραφικό του συνθέτη της, (1) βάζει τουλάχιστον σε σκέψεις και συνάμα καταφέρει θανάσιμο πλήγμα στις περί της επανάστασης του 1917 μυθοπλασίες όλων των εχθρών της, και των μεν και των δε: Και των νεοσταλινικών και λοιπών γραφειοκρατικών καρκινωμάτων του εργατικού κινήματος, αλλά και των πολιτικών απογόνων όλων εκείνων των ορκισμένων εχθρών της, που από την πρώτη στιγμή έκαναν τα πάντα, ακόμα και πόλεμο με τα εκστρατευτικά τους σώματα στη νεαρή Σοβιετική Ένωση, για να την εξαφανίσουν από προσώπου γης!..

2017 07 25 2Δεν είναι μόνο που αυτή η μουσική προτρέχει ασύλληπτα και κάνει τους ακροατές της να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατό να υπήρξε στη Ρωσία του 1920 τέτοια μουσική του μέλλοντος που θυμίζει διαβολικά “ηλεκτρονική” μουσική... 50-60 χρόνια πριν από την εμφάνισή της! Δηλαδή, 40 ολάκερα χρόνια πριν από τους Στοκχάουζεν, τους Μπέριο ή τους Σεφέρ και την έκρηξη της τεχνολογίας των στούντιο όλων των -γνωστών μας πια- ηλεκτρονικών ακουστικών “θαυμάτων” που εμπλούτισαν και διαμόρφωσαν και τη σύγχρονη διεθνή λαϊκή (pop) μουσική. Είναι κυρίως, ότι αυτοί οι εντελώς επαναστατικοί και “αδιανόητοι” ήχοι και θόρυβοι, που σοκάρουν ακόμα και σήμερα, μετά από ένα αιώνα(!), τους συντηρητικούς μας “αριστερούς” -και δη “ριζοσπάστες”- με τις παλιομοδίτικες αισθητικές και άλλες προτιμήσεις, έγιναν δυνατοί σε μια ιστορική στιγμή που έβλεπε την ρακένδυτη αλλά επαναστατημένη Ρωσία των μπολσεβίκων να πεινάει (σε βαθμό που να πληθαίνουν σε αυτήν τα κρούσματα... κανιβαλισμού!), να αιμορραγεί ακατάσχετα χάνοντας στα πεδία των μαχών την επαναστατική της αφρόκρεμα, και να μην ξέρει τι θα της ξημερώσει την επόμενη μέρα. Και είναι αυτό ακριβώς το νεαρό επαναστατικό Κράτος με τα χίλια μύρια υπαρξιακά και άλλα προβλήματα επιβίωσης που όχι μόνο επιτρέπει αλλά και ενθαρρύνει τους πιο ανατρεπτικούς και ρηξικέλευθους πειραματισμούς στη τέχνη αλλά και στην καθημερινή ζωή, “παραχωρώντας” μάλιστα ακόμα και το στρατό και τα εργοστάσιά του στον καλλιτέχνη, ακριβώς όπως συνέβη με τον Αβραάμωφ στο Μπακού το 1922, αλλά και κατόπιν στη Μόσχα και αλλού με πολλούς άλλους εκπροσώπους της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας της εποχής! Και όλα αυτά επειδή το επίσημο δόγμα της νεαρής επανάστασης σε εκείνα τα πρώτα χρόνια της ήταν το -ακόμα και σήμερα απρόσιτο- “Πλήρης ελευθερία στην τέχνη” (!), μακριά από τις γνωστές υπεκφυγές και (ψευτο)δικαιολογίες των σημερινών θλιβερών επιγόνων περί ιεράρχησης των προτεραιοτήτων καθότι… “έχουμε πιο σοβαρά ζητήματα για να ασχοληθούμε”. 

 2017 07 25 3Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο ότι η “ανακάλυψη” του Αβραάμωφ και της σοβιετικής μουσικής πρωτοπορίας χάρη στην Ντοκουμέντα 14 άφησε παγερά αδιάφορη την ελληνική αριστερά και δεν προκάλεσε -πλην ενός- το παραμικρό σχόλιο της. Το πολύ χειρότερο είναι όμως ότι μερίδα αυτής της ελληνικής αριστεράς όχι μόνο κατασυκοφάντησε την έκθεση τολμώντας μάλιστα να χαρακτηρίσει, ειδικά την πιο αντιφασιστική της εκδήλωση... “νεοναζιστική πρόκληση” που κάνει να “κυματίσει η Σβάστικα πάνω από την Ελλάδα” (!!!) αλλά και κάλεσε άλλοτε ξεκάθαρα και άλλοτε υπαινιχτικά τους οπαδούς της “να πάνε να την σπάσουν”! Το δίδαγμα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία:Και μόνον αυτή η αποτρόπαιη στάση είναι αρκετή για να διαπιστωθεί ότι η σχέση όλων αυτών των ακραιφνών πατριωτών, επίδοξων λογοκριτών και λοιπών συντηρητικών βανδάλων με τους επαναστάτες του 1917 και με το νεαρό σοβιετικό τους Κράτος είναι η ίδια του...Φάντη με το ρετσινόλαδο! Μηδενική!

Απολαύστε λοιπόν την Συμφωνία των σειρήνων του Αρσένυ Αβραάμωφ, (https://www.youtube.com/watch?v=Kq_7w9RHvpQ), προσπαθώντας να τον φανταστείτε να διευθύνει με σημαίες και πυροβολισμούς ανεβασμένος στην πιο ψηλή ταράτσα του Μπακού, τη μεγαλύτερη και πιο απίθανη ορχήστρα και χορωδία χιλιάδων μηχανών και “απλών ανθρώπων” που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα…

 Και αν σας κάνει κέφι, αφιερώστε και μια σκέψη στην κατασυκοφαντημένη και τόσο διαστρεβλωμένη πρώτη στην ιστορία απόπειρα χειραφέτησης των ανθρώπων που κάποιοι οραματιστές ανατροπείς τόλμησαν να ξεκινήσουν στο μακρινό 1917 στην καθυστερημένη Ρωσία. Μετά από έναν αιώνα, το έργο τους παραμένει ημιτελές και η φιλοδοξία τους περισσότερη παρά ποτέ επίκαιρη…

 Σημείωση

 1. Μετά από σημαντικές μουσικές σπουδές (θεωρία και σύνθεση) στη Μόσχα, ο Αρσένυ Αβραάμωφ (1886-1944) συλλαμβάνεται το 1912 ως μπολσεβίκος ενώ υπηρετεί σε μονάδα Κοζάκων. Δραπετεύει στη Νορβηγία, δουλεύει σαν ναυτικός και αργότερα σε γαλλικό τσίρκο ως ακροβάτης και κλόουν. Επιστρέφει στη Ρωσία (Αγία Πετρούπολη) και αρχίζει να γίνεται γνωστός σαν μουσικοκριτικός και συνθέτης. Αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, αναλαμβάνει θέσεις Κομισάριου υπεύθυνου για την Κουλτούρα στη ρωσική περιφέρεια (Καζάν) και στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου γίνεται Κομισάριος του Κόκκινου Στρατού και αρχισυντάκτης μιας από τις επαρχιακές του εφημερίδες (Ροστώφ). Το τέλος του Εμφυλίου τον βρίσκει να διδάσκει τόσο μουσική όσο και στρατιωτικές τέχνες σε Ακαδημίες στελεχών του Κομμουνιστικού κόμματος στη Μόσχα και στο Αζερμπαϊτζάν.

 Μουσικολόγος, μουσικοκριτικός, θεωρητικός, συνθέτης, εφευρέτης νέων μουσικών οργάνων, μελετητής των μουσικών παραδόσεων των λαών του Καυκάσου και της Κασπίας, ο μόνιμα πάμπτωχος και ανήσυχος Αβραάμωφ αναγνωρίζεται σήμερα δίκαια -μαζί με μερικούς ακόμα από τους φίλους και συνεργάτες του στη ρωσική επαναστατική μουσική πρωτοπορία – ως “προφήτης” και μεγαλοφυής προπάτορας της διεθνούς σύγχρονης -“κλασικής” και όχι μόνο- μουσικής. Μετά από δεκαετίες ολοκληρωτικής εξαφάνισης του ιδίου και του έργου του στη σταλινική και μετασταλινική εποχή, ο Αβραάμωφ βγαίνει σταδιακά από την αφάνεια στα τελευταία 30 χρόνια, πρώτα στη Δύση και κατόπιν στη Ρωσία, και η μουσική του ξαναπαίζεται, ηχογραφείται και γίνεται αντικείμενο σπουδών, μελετών και συζητήσεων σε όλο τον κόσμο.

 

 

scroll back to top